Στα χνάρια ενός κατώτερου θεού

Ποιος είπε ότι μια «εκπαραθύρωση» (όπως εκείνη του Γιάννη Βούρου από το ΚΘΒΕ με τακτικές ανάλογες με το Εθνικό και τον Σωτήρη Χατζάκη) δεν μπορεί να αποβεί δημιουργική. Οπως ο Χατζάκης δουλεύει εντατικά το κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για το «Εγκλημα και τιμωρία» του Φιόντορ Ντοστογέφσκι στο Εθνικό, έτσι και ο Βούρος κατάφερε να ανασυνταχθεί θεαματικά, έστησε θίασο, πήρε το Βεάκη και επιστρέφει σε μια μεγάλη επιτυχία του, ως μεταφραστής, σκηνοθέτης, πρωταγωνιστής: «Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού» του Μαρκ Μέντοφ (που είδαμε και στο σινεμά με τους Γουίλιαμ Χαρτ, Μάρλι Μάτλιν το 1986). Εργο που εκείνος είχε ανεβάσει πριν από 15 χρόνια με την Πέγκυ Τρικαλιώτη ως κωφάλαλη Σάρα, με επιτυχία ανάλογη της Ελλης Λαμπέτη με τον Λευτέρη Βογιατζή το 1981. Τώρα ο Γιάννης Βούρος θεωρεί ότι «η κοινωνία είναι πιο ώριμη» για να δεχθεί την ουσία της ηρωίδας που εν προκειμένω ενσαρκώνει η Χρύσα Παππά (στη φωτογραφία με τον Γιάννη Βούρο). Ετσι και η σκηνοθεσία μπορεί να «είναι πιο ψαγμένη», καθώς ο ίδιος προσπαθεί να ξαναβρεί τον – θεατρικό – βηματισμό του. Στο καστ, από 17 Δεκεμβρίου, οι Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, Ντίνος Καρύδης, Θεόδωρος Αντωνιάδης, Λουκία Πεσκετζή. Η μουσική είναι του Σταμάτη Κραουνάκη και τα βίντεο του Κλείτου Κυριακίδη, ο οποίος υπέγραψε και εκείνα στο επιτυχημένο βορειοελλαδικό «Romeo and Juliet on the road», το οποίο ο Βούρος άφησε παρακαταθήκη στο ΚΘΒΕ.