Από τα καλύτερα μαστόρια

«Υποκριτική για μένα σημαίνει επικοινωνία. Ανάγκη για επικοινωνία με τους συνανθρώπους μου. Σημαίνει δημιουργία, αλήθεια. Είναι η προσωπική σου αγωνία να μοιραστείς με τον άλλον κάτι απόλυτα δικό σου που θέλεις απλόχερα να χαρίσεις ώστε να αποκτήσει νόημα». Σταχυολογώ από συνέντευξη του Ιωσήφ Ιωσηφίδη από τον οποίον, προσωπικά, παρακολούθησα μάθημα υποκριτικής και «περάσματος» της ατάκας στην πλατεία. Δύο μάστορες συνάντησα ήδη στις παραστάσεις της φετινής σεζόν: τον Ιωσήφ Ιωσηφίδη στο βρετανικό «Ολη η Βίβλος (λέμε τώρα)», σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, στο θέατρο Δημήτρης Χορν Δευτερότριτα, αλλά και στο βραβείο λογοτεχνίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση για το 2014 «Μάρτυς μου ο Θεός» του Μάκη Τσίτα, που επαναλαμβάνεται – Τετάρτες και Πέμπτες – στο Vault, σε σκηνοθεσία Σοφίας Καραγιάννη (αυξάνονται εντυπωσιακά οι κυρίες της σκηνοθεσίας). Και τον νεαρό Γιώργο Χριστοδούλου ως «Μικρό Χίτλερ» και συν-σκηνοθέτη με τον επίσης πρωταγωνιστή Γεράσιμο Μιχελή, στο έργο του Αρνολντ Μπέρνφελντ με τη συνάντηση Χίτλερ – Φρόιντ, Δευτερότριτα στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.