«Παράσταση για να τη ζήσεις, όχι να τη δεις»

Ηταν τέτοια η επίδραση που της άσκησε από την πρώτη «συνάντηση» ο χώρος, ώστε δεν σκέφτηκε τις τεχνικές δυσκολίες που θα έπρεπε να ξεπεράσει. Το Λύκειο του Αριστοτέλη, η Περιπατητική Σχολή που ίδρυσε ο φιλόσοφος το 335 π.Χ. στην Αθήνα, στάθηκε πηγή έμπνευσης για την Κατερίνα Ευαγγελάτου και για την παράσταση του έργου «Ρήσος» του Ευριπίδη που κάνει πρεμιέρα εκεί αύριο. «Είναι μια παράσταση που την εμπνεύστηκα καθώς περνούσα από τον χώρο για να διδάξω στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών που βρίσκεται δίπλα» λέει η σκηνοθέτρια. «Μου κέντρισε το ενδιαφέρον και αμέσως άρχισα να σκέφτομαι την πιθανότητα να γίνει εκεί μια παράσταση, χωρίς βέβαια να ξέρω τι σημαίνει αυτό. Κατόπιν άρχισα να σκέφτομαι τι είδους έργο θα ήταν αυτό που θα μπορούσε να παρουσιαστεί εκεί. Σκέφτηκα ότι θα ήθελα να περιλαμβάνει κάποια κείμενα του Αριστοτέλη και μετά άρχισα να κατευθύνομαι προς κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ετσι κατέληξα στον “Ρήσο” του Ευρυπίδη, “μπολιασμένο” με στοιχεία του Αριστοτέλη».

Το Λύκειο του Αριστοτέλη. Ο ιστορικός αρχαιολογικός χώρος έγινε επισκέψιμος και παραδόθηκε πέρυσι στο κοινό. Στην οδό Ρηγίλλης, στο κέντρο της Αθήνας, στον χώρο νότια του Σαρόγλειου Μεγάρου και βόρεια του Ωδείου Αθηνών, αποκαλύφθηκαν τα κατάλοιπα της παλαίστρας ενός από τα πρώτα γυμνάσια της αρχαίας Αθήνας, του γυμνασίου του Λυκείου. Η περιοχή φαίνεται ότι είχε πάρει το όνομά της από το ιερό του Λυκείου Απόλλωνος που προϋπήρχε του γυμνασίου αλλά δεν έχει ακόμη εντοπιστεί. Ο Λύκειος Απόλλων λατρευόταν στην περιοχή από τους πανάρχαιους χρόνους, ίσως ως ποιμενικός θεός, προστάτης των κοπαδιών από τους λύκους.

Η παράσταση. Σχεδιάστηκε για έναν αρχαιολογικό χώρο που δεν είναι θέατρο, ούτε είναι φτιαγμένος για να υποδέχεται παραστάσεις. Οι δυσκολίες ήταν τεχνικής φύσεως τόσο για τους ηθοποιούς – ερμηνευτές όσο και για την έγκριση που έπρεπε να δοθεί από τους αρχαιολόγους ώστε να γίνει αυτή η πρωτόγνωρη δράση. «Ο κόσμος της αρχαιολογίας και ο κόσμος του θεάτρου έπρεπε να συναντηθούν», συνεχίζει η Ευαγγελάτου, «ώστε να φτάσουμε στην πραγματοποίηση μιας τέτοιας παράστασης, που είναι site specific, δηλαδή ειδικά διαμορφωμένη για αυτόν τον χώρο, από τα κείμενα μέχρι όλο το στήσιμο, καθώς και για το χρονικό διάστημα των πέντε εβδομάδων. Οι τεχνικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και για τους συντελεστές, καθώς πρόκειται για ένα αρχαιολογικό μνημείο που θέλει απόλυτο σεβασμό και έχει περιορισμούς. Σε σχέση με το πώς μπορούσαμε να κινηθούμε μέσα του, αλλά και δυσκολίες ακουστικής. Ολα αυτά ωστόσο συνθέτουν τη γοητεία της εμπειρίας. Πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να τη δεχτεί ο θεατής, ο οποίος γίνεται ένας νέος περιπατητής και προσπαθούμε να τον βάλουμε μέσα σε μια ολόκληρη διαδικασία – εμπειρία, όχι να κάτσει και να δει μια παράσταση, αλλά να μετέχει με έναν διαφορετικό τρόπο».

Οδηγίες προς θεατές. Οι θεατές θα προσέρχονται στον χώρο του Ωδείου Αθηνών που βρίσκεται παραπλεύρως, θα χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες και θα ακολουθούν τους οδηγούς που είναι εκπαιδευμένοι ηθοποιοί, οι οποίοι θα τους οδηγούν μέσα στον χώρο και από εκεί – από την καρδιά του αρχαιολογικού χώρου – θα παρακολουθούν το πρώτο μέρος της παράστασης. Περπατώντας μέσα στον αρχαιολογικό χώρο και σταματώντας σε συγκεκριμένα σημεία θα έχουν καλύτερη θέαση των διάφορων δράσεων που θα συμβαίνουν μέσα στις αρχαιότητες. Κατόπιν θα κάθονται σε ειδικές θέσεις ή στη χλόη για να παρακολουθήσουν την υπόλοιπη παράσταση. Ο περίπατος κρατάει περίπου είκοσι πέντε λεπτά και περίπου μία ώρα το δεύτερο μέρος. Οι θεατές πρέπει να φορούν άνετα υποδήματα και να ακολουθούν τις οδηγίες των ηθοποιών – οδηγών. Το κάπνισμα απαγορεύεται αυστηρά και η παράσταση παρουσιάζεται με αγγλικούς υπέρτιτλους.

Info