Mama Africa!

Η μόδα δεν μπορεί να είναι μόνο ευρωπαϊκή υπόθεση. Το ντιζάιν έχει ανάγκη από πολλές ιδέες και διαφορετικά ταλέντα για να δημιουργήσουν ρούχα, υφάσματα, αξεσουάρ που θα αλλάξουν την κατεύθυνση στον τρόπο ντυσίματος. Κάποιοι ασχολούνται πολύ σοβαρά με την αισθητική ταυτότητα της Αφρικής και τις δυνατότητές της να αναζωογονήσουν το σύγχρονο στυλ. Η Αφρική παραμένει ήπειρος που βαλτώνει εξαιτίας της γραφειοκρατίας, της έλλειψης δικτύου οδικών υποδομών αλλά και της καθυστερημένης εισόδου των γυναικών στις θέσεις εργασίας. Παρ’ όλα τα πραγματικά προβλήματα και τις διχοτομημένες κοινωνίες των αστικών κέντρων απέναντι στις κοινότητες εθνοτήτων στις αγροτικές περιοχές, οι αφρικανικές πρωτεύουσες δημιουργούν τη δική τους μόδα. Και την παρουσιάζουν σε Εβδομάδες Μόδας, ενώ οι σχεδιαστές τους βρίσκουν τρόπους να συνδεθούν με αγορές των παραδοσιακά σημαντικών κέντρων της μόδας όπως το Μιλάνο, το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, το Παρίσι.

Το κέντρο της σχεδιαστικής αφρικανικής δημιουργίας είναι το Λάγκος. Η πρώην πρωτεύουσα της Νιγηρίας εκπέμπει μήνυμα ελέγχου της μόδας φιλοξενώντας σε έναν νέο επιβλητικό και τεχνολογικά εξοπλισμένο  χώρο την Εβδομάδα Μόδας και Ντιζάιν της Νιγηρίας.

ΝΕΑ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ. Σε αυτή τη διοργάνωση συμμετείχαν πολλοί αφρικανοί σχεδιαστές παρουσιάζοντας συλλογές που πατάνε στην παράδοση  των μοτίβων και των χρωματικών συνδυασμών αλλά και πειραματίζονται με σύγχρονα σχέδια πατρόν. Ανάμεσά τους και η Λίζα Φολαβίγιο. Πριν από δέκα χρόνια αποφάσισε να φτιάξει μια φούστα για τον εαυτό  της. Οπως συνήθιζαν πολλές άλλες Νιγηριανές, βρήκε το ύφασμα της αρεσκείας της στην τοπική αγορά και με τη βοήθεια ενός ράφτη που γνώριζε η οικογένειά της έφτιαξε το ρούχο του γούστου της που έπεφτε σωστά στο σώμα της. Ηταν η αρχή της συλλογής Jewel by Lisa.Το μείγμα αφρικανικών prints με την προσθήκη διακοσμητικών πολυτελών στοιχείων πάνω σε παράξενα πατρόν δυτικότροπης γραμμής έπεισε τις γυναίκες της Δυτικής Αφρικής αλλά και τις διεθνείς πελάτισσες του Selfridges. Η επιτυχία των συλλογών της Λίζα Φολαβίγιο βασίζεται στο ότι οι πελάτισσες του λονδρέζικου καταστήματος βρίσκουν σε αυτού του ύφους τα ρούχα ένα στυλ διαφορετικό – αλλά και εξωτικά οικείο – ώστε να μπορούν να το φορέσουν χωρίς να δείχνουν παράδοξα ντυμένες μέσα σε ένα αστικό μητροπολιτικό περιβάλλον.

Από την πλευρά του ευρωπαϊκού κύρους της μόδας υπάρχει επίσης ενδιαφέρον προς την αφρικανική δημιουργικότητα που συμβαίνει με την καθιερωμένη μέθοδο της οικειοποίησης νέων ιδεών και προτύπων. Η καλύτερη περίπτωση έρχεται από τους ολλανδούς σχεδιαστές του οίκου Viktor & Rolf. Οι οποίοι επέλεξαν τα αφρικανικά υφάσματα της ολλανδικής εταιρείας Vlisco (από το 1846 είναι η κατασκευάστρια  των κηρωμένων και μπατίκ βαμβακερών υφασμάτων με τα αφρικανικά μοτίβα τα οποία και εξάγει σε χώρες της Δυτικής και Κεντρικής Αφρικής) για να ασχοληθούν με τρεις βασικές ιδέες χαρούμενου ύφους που χαρακτηρίζουν τη φετινή ανοιξιάτικη συλλογή υψηλής ραπτικής τους: ένα φόρεμα μπέιμπι ντολ σε γραμμή εβαζέ, ένα ψάθινο καπέλο και ένα ζευγάρι σαγιονάρες. Απέναντί τους όμως βρίσκουν τον Ντούρο Ολόου από την Γκάνα. Ο οποίος στη γη του Λονδίνου και στη συνέχεια της Νέας Υόρκης δείχνει ότι μπορεί να κάνει κοκτέιλ χρωμάτων και μοτίβων για εκείνες που βλέπουν τη ζωή σαν ατελείωτο πάρτι.