Οι ραγάδες και η «ανάστροφη ακμή» (ιδρωταδενίτιδα) είναι από τα πιο συνηθισμένα δερματολογικά προβλήματα των παχύσαρκων ατόμων, ωστόσο η σοβαρότητά τους δεν είναι ούτε κατά διάνοια η ίδια.
Οπως εξηγεί ο καθηγητής Δερματολογίας Δημήτρης Ρηγόπουλος, οι ραγάδες προκαλούνται από κάθε απότομη και μεγάλη μεταβολή του σωματικού βάρους (επομένως είναι συχνές και στην εφηβεία και στην εγκυμοσύνη) και είναι απόρροια της καταστροφής του συνδετικού ιστού στο χόριο (η στιβάδα του δέρματος ακριβώς κάτω από την επιδερμίδα) εξαιτίας απότομου τεντώματος με την αύξηση του σωματικού βάρους.
Οι ρήξεις του συνδετικού ιστού επιτρέπουν να γίνονται εμφανή τα υποκείμενα αιμοφόρα αγγεία κι έτσι οι ραγάδες αρχικά έχουν κοκκινωπό χρώμα. Καθώς περνούν τα χρόνια, γίνονται πιο λείες, τα αιμοφόρα αγγεία συστέλλονται και καλύπτονται από το υποδόριο λίπος, με αποτέλεσμα το χρώμα τους να ανοίγει εωσότου γίνει υπόλευκο και πολύ λιγότερο εμφανές.
Οταν οι ραγάδες είναι ακόμα κοκκινωπές, ενδέχεται να αμβλυνθούν με τη βοήθεια ειδικών προϊόντων (λ.χ. κρέμες, λοσιόν, γέλες) που διατίθενται στο εμπόριο ή με διάφορες θεραπείες με λέιζερ.
Οι ραγάδες είναι πιο συχνές στα κορίτσια και στις γυναίκες, εμφανίζονται συνήθως στην κοιλιά, στους γλουτούς, στους μαστούς και στους μηρούς αλλά, μολονότι αντιαισθητικές, με τον καιρό ξεθωριάζουν και είναι ανώδυνες, σε αντίθεση με την άλλη συχνή δερματοπάθεια της παχυσαρκίας, τη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα ή «ανάστροφη ακμή».
Η «ανάστροφη ακμή»
Η «ανάστροφη ακμή» προσβάλλει ποσοστό 1%-4% του πληθυσμού. Πρόκειται για χρόνια δερματοπάθεια που χαρακτηρίζεται από περιοχές με φλεγμονή κυρίως στα σημεία του δέρματος με πολλούς σμηγματογόνους και ιδρωτοποιούς αδένες όπου παρατηρείται μεγάλη τριβή, δηλαδή στις μασχάλες, στη βουβωνική χώρα, ανάμεσα στους γλουτούς και τους μηρούς, καθώς και κάτω από τους μαστούς.
Στις περιοχές αυτές εμφανίζονται οζίδια με ή χωρίς πύον, αποστήματα, συρίγγια και ουλές, που προκαλούν έντονο πόνο και επηρεάζουν τη ζωή των ασθενών. Στις σοβαρές περιπτώσεις, οι πληγές και οι ουλές εμποδίζουν την κίνηση και μπορεί να επηρεάσουν τα λεμφαγγεία της περιοχής, με συνέπεια οιδήματα (πρηξίματα) στα χέρια, στα πόδια ή στα γεννητικά όργανα.
Συχνά αρχίζει μετά την εφηβεία, με ένα μεγάλο, επώδυνο οζίδιο, που επιμένει για εβδομάδες ή μήνες, ενώ σε πολλούς πάσχοντες εξελίσσεται με το πέρασμα του χρόνου και εξαπλώνεται σε πολλαπλά σημεία του σώματος.
Αν και η ακριβής αιτία της δεν είναι γνωστή, θεωρείται πολύ πιθανό ότι είναι ένα αυτοάνοσο πρόβλημα, δηλαδή κάτι που προκαλείται από το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του πάσχοντος. Το σίγουρο είναι ότι η παχυσαρκία την επιδεινώνει σημαντικά ενώ αντιθέτως το αδυνάτισμα την καταπραΰνει.
Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα είναι μια δύσκολη δερματοπάθεια τόσο στη διάγνωση όσο και στην αντιμετώπισή της και συχνά οι ασθενείς ταλαιπωρούνται επί χρόνια δίχως να ξέρουν τι ακριβώς έχουν.
Ιατρείο Ιδρωταδενίτιδας στο Νοσοκομείο «Αττικόν»
Το πρώτο ειδικό Ιατρείο Ιδρωταδενίτιδας στη χώρα δημιούργησε η Β’ Πανεπιστημιακή Δερματολογική Κλινική στο Νοσοκομείο «Αττικόν» (διευθυντής Δ. Ρηγόπουλος). Το ιατρείο λειτουργεί κάθε Τετάρτη από τις 10 το πρωί έως τις 12 το μεσημέρι. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κλείνουν ραντεβού στο 1535 ή στην γραμματεία της Κλινικής στο 210-5832396.
