Από τη Μαντινεία στη Σαντορίνη μέσω Νεμέας

Ο Γιάννης Τσέλεπος είναι ο μετρ του μοσχοφίλερου, ένας ανήσυχος οινοποιός ο οποίος μετά από σπουδές οινολογίας στο Πανεπιστήμιο της Nτιζόν, εργάστηκε σε οινοποιεία της Bουργουνδίας. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Eλλάδα, εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Mαντινείας στην Αρκαδία, τα κρασιά της οποίας έκτοτε οινοποιεί ανελλιπώς. Δεν αρκέστηκε όμως στον αμπελώνα της Αρκαδίας. Σύντομα απέκτησε ακόμη έναν, τον μεγαλύτερο αμπελώνα στο Κούτσι της Νεμέας, όπου δουλεύει αποκλειστικά την ποικιλία Αγιωργίτικο. Είναι το Κτήμα Δρυόπη το οποίο δεν θέλησε να συνδέσει άμεσα με το όνομα Τσέλεπος που κακά τα ψέματα είναι ταυτισμένο με τη Μαντινεία. Και τώρα ήρθε η σειρά της Σαντορίνης.

Σήμερα στο εστιατόριο Milos του Χίλτον έγινε η επίσημη πρώτη παρουσίαση ενός super premium κρασιού με το όνομα Τσέλεπος Σαντορίνη που κυκλοφόρησε μόλις χθες. Ένα «ντόμπρο» κρασί -όπως το χαρακτήρισε ο Ντίνος Στεργίδης- που εκφράζει απόλυτα το τερουάρ από το οποίο προέρχεται. Φυσικά από την ποικιλία ασύρτικο, όπως όμως έχει συμβεί και με τα προηγούμενα κρασιά του ο Τσέλεπος δεν μιλάει για ποικιλίες, στόχος του είναι πάντα να αναδεικνύει αμπελοτόπια και τερουάρ.

Πώς ξεκινάει να φτιάξει ένα καινούργιο κρασί; «Πρόκληση είναι η ύπαρξη αμπελοτοπιού για super premium κρασί, να το θέλει η αγορά και να διαφέρει από όλες τις άλλες ποικιλίες» μας είπε, ενώ τόνισε επίσης ότι ολόκληρο το νησί, η Σαντορίνη είναι ένα αμπελοτόπι, οπότε κάθε καινούργιο κρασί πρέπει να «βάζει τον πήχυ πιο ψηλά, αλλιώς δεν έχει νόημα η ύπαρξή του». Από τις πλαγιές του Πάρνωνα, λοιπόν και από το Κούτσι ο Γιάννης Τσέλεπος βρέθηκε στη Σαντορίνη, συνεργάτης της οικογένειας Χρυσού-Δρόσου που είναι γνωστό το πάθος της εδώ και τρεις γενιές για το νησί τους και το έχουν αποδείξει με το ιδιόκτητο πολιτιστικό χωριό – μουσείο στον Πύργο.

Μαζί, και με τη βοήθεια πολύτιμων συνεργατών όπως ο τρίτης γενιάς σαντορινιός αμπελουργός Νίκος Πελεκάνος -τον γνωρίσαμε στο βραβευμένο ντοκιμαντέρ για τα αμπέλια και τον οίνο της Σαντορίνης «Η βάρδια του Πελεκάνου»- και οινολόγων όπως ο Τάκης Σμυρνιώτης, ο Γιάννης Σιβρής και η Ελένη Τεντζεράκη -με μεγάλη εμπειρία στο ασύρτικο που απέκτησε δίπλα στον Πάρι Σιγάλα- και με την εποπτεία του διεθνούς Θάνου Φακορέλλη από το Μπορντώ, άρχισαν να αξιοποιούν τους παραδοσιακούς υπεραιωνόβιους αμπελώνες της οικογένειας Χρυσού με στόχο την επαναφορά τους σε μία βιώσιμη κατάσταση με αποδόσεις της τάξης των 400 κιλών ανά στρέμμα από τα 130 που ήταν μέχρι σήμερα. Όχι με ξερίζωμα των αμπελιών -αρχαία κλήματα που κλαδεύονται σαν κουλούρες για να προστατεύονται από τον αέρα και να κρατάνε τη δροσιά της νύχτας στην αγκαλιά τους- και νέες φυτεύσεις αλλά με καταβολάδες και εμβολιασμούς των αρχαίων κλημάτων.

Ο τρύγος του 2014 ήταν μια πολύ καλή χρονιά για τη Σαντορίνη. Τα κλήματα στους αμπελώνες του Εμπορείου και του Ακρωτηρίου (40 στρέμματα από τα οποία προέρχεται η ραχοκοκαλιά του κρασιού) και του Πύργου (75 στρέμματα που προσδίδουν τα χαρακτηριστικά και τη μορφή του κρασιού) έδωσαν συνολικά 12.500 φιάλες Τσέλεπος Σαντορίνη, το 50% των οποίων έχει ήδη εξαχθεί στις ΗΠΑ και στον Καναδά, ενώ το υπόλοιπο 20% προορίζεται για την αγορά του νησιού και το 30% για την υπόλοιπη Ελλάδα.

Τι δοκιμάσαμε σήμερα; Ένα λαμπερό αχυρόξανθο κρασί με διακριτικά αρώματα κυρίως εσπεριδοειδών και νότες ιωδίου. Ζωηρό, πλούσιο, με καλά δομημένο σώμα με μακρά επίμονη φρουτώδη επίγευση. Είχε μια γλύκα αυτό το κρασί που μας ξάφνιασε, καμιά σχέση με τον αδρό χαρακτήρα στον οποίο μας έχουν συνηθίσει τα ασύρτικα της Σαντορίνης. Είναι νεαρό, θέλει το χρόνο του για να αλλάξουν τα αρώματά του αλλά όπως λέει ο Θάνος Φακορέλλης «ένα μεγάλο κρασί δείχνει από την πρώτη στιγμή την ποιότητά του».