Οι άλλες ταινίες

Το πουλί! Το πουλί!

«”Birdman” ή “Η απρόσμενη αρετή της αφέλειας”»: Ξεπεσμένος χολιγουντιανός ηθοποιός, που ελπίζει πως με την τελευταία του φιλόδοξη παραγωγή στο Μπρόντγουεϊ θα καταφέρει, μεταξύ άλλων, να αναβιώσει τη σχεδόν τελειωμένη του καριέρα, παλεύει με τη σχιζοφρενική κατάθλιψη από το πρώτο μέχρι το τελευταίο καρέ. Ο Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου σπάει πλάκα στήνοντας μια εντυπωσιακή σειρά μονοπλάνων για το τρελό πανηγύρι της σόουμπιζ σε μια ταινία που θα ήθελε πολύ να είναι το «All that jazz» της εποχής της. Η διαφορά είναι πως ο Ινιαρίτου θέλει να κάνει ένα «σχόλιο», ενώ ο Μπομπ Φόσι δεν γύρισε ταινία αλλά ανταπόκριση από το μέτωπο. Η αλήθεια είναι πως ο Ινιαρίτου δεν υπήρξε ποτέ πιο έντιμος κινηματογραφικά απ’ ό,τι εδώ. Μένει απολύτως στα θέματα που τον ενδιαφέρουν (όλοι ανεξαιρέτως οι ήρωες των ταινιών του είναι άτομα εντελώς οριακά που φλερτάρουν αδιάκοπα με τον θάνατο), αλλά δεν το κάνει πλέον επικαλούμενος μια «αλήθεια» και έναν «ρεαλισμό». Η υστερική του σάτιρα δεν είναι, βεβαίως, όσο υστερική ευαγγελίζεται. Αλλά ο ίδιος παραμένει μάστορας της αφήγησης. Και η ταινία έχει αναντίρρητο ενδιαφέρον, κυρίως δε για την ερμηνεία ενός υπέροχου Μάικλ Κίτον που παίζει, ουσιαστικά, τον εαυτό του (αν και όλο το καστ, από τον Νόρτον μέχρι τον Γαλυφιανάκη, παίζει εξαιρετικά).

Βαθμοί: 7

Αργός θάνατος

«Ενα σπίτι στο Παρίσι»: Αφραγκος Νεοϋορκέζος κληρονομεί ένα σπίτι στο Παρίσι από τον πατέρα του και ενώ είναι έτοιμος να το πουλήσει, ανακαλύπτει πως κατοικείται από μια ηλικιωμένη και την υπερπροστατευτική της κόρη – τις οποίες, σύμφωνα με τη γαλλική νομοθεσία, δεν μπορεί να πετάξει στον δρόμο παρά μόνο μετά τον θάνατο της πρώτης (με την οποία ο πατέρας του διατηρούσε δεσμό για πολλά χρόνια). Το απελπιστικά νερόβραστο αυτό δραματάκι, με Κέβιν Κλάιν, Μάγκι Σμιθ και Κρίστιν Σκοτ Τόμας, βασίζεται σε θεατρικό έργο του Ισραελ Χόροβιτς, ο οποίος και το σκηνοθετεί, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως καλό θα ήταν οι θεατράνθρωποι (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων) να αποφεύγουν τον κινηματογράφο.

Βαθμοί: 2