Κομψό είναι το απλό

Σε μια άτυπη διαμάχη μεταξύ παλαιού και νέου ύφους κομψότητας εκείνη εκπροσωπεί την αιώνια επιθυμία ανανέωσης με διακριτικές λεπτομέρειες. Υποδύεται με άνεση την καλή νεράιδα της σύγχρονης γυναίκας που μεγαλώνει και αφήνει να φανούν οι ρυτίδες της. Η κοσμοθεωρία της για τη μόδα αποτυπώνεται σε μία συλλογή δημοκρατικής τιμολόγησης που επιμελήθηκε η ίδια για μια ιαπωνική αλυσίδα ρούχων βασικού στυλ.

«H μόδα είναι απλώς και μόνο πόθος. Οταν αγοράζουμε παπούτσια ή ρούχα συνήθως δεν το κάνουμε επειδή τα χρειαζόμαστε. Θέλουμε όμως ποιότητα και στυλ και κάτι νέο που δεν θα μας κοστίσει μια περιουσία. Η μόδα είναι μια τρέλα με τις τιμές που έχει ένα ρούχο με επώνυμη ετικέτα» λέει η Ντε λα Φρεσάνζ στις συνεντεύξεις της που συχνά φιλοξενούνται σε όλα τα έντυπα που δίνουν σημασία στην αναγκαιότητα του στυλ. Και εξηγεί ότι αυτή η τρέλα των τιμών βασίζεται στη σύγχυση που δημιουργήθηκε στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 ότι το ακριβό είναι και καλό.

Αντίθετα, η αριστοκράτισσα του μόντελινγκ, με ρίζες γαλλικής, πολωνικής, κολομβιανής και αργεντίνικης καταγωγής θεωρεί ότι σημασία έχει η ποιότητα, η δημιουργικότητα, η τεχνοτροπία στην ιδέα του σχεδιασμού ενός ρούχου. «Τα ρούχα δεν είναι τέχνη, μόνο κομμάτια που φοριούνται, και αξίζουν αν μας πηγαίνουν» δηλώνει κατηγορηματικά η 57χρονη πρέσβειρα της σύγχρονης κομψότητας. Το στυλ της είναι πολύ προσωπική υπόθεση, που έγινε ωστόσο εξαγώγιμο προϊόν με ονομασία προέλευσης την «παρισινή κομψότητα».

Η ΕΠΟΧΗ CHANEL. Ξεκίνησε στα μετεφηβικά της χρόνια, γύρω στα τέλη του ’70, να ασχολείται με το μόντελινγκ. Και μια δεκαετία αργότερα, τότε που ο Καρλ Λάγκερφελντ γινόταν η μετενσάρκωση της Κοκό Σανέλ, έγινε η μούσα του οίκου Chanel ανατρέποντας το στερεότυπο του καθωσπρέπει παρισινού ύφους. Στα τέλη του ’80 η ψιλόλιγνη μελαχρινή νέα γυναίκα με το πλατύ χαμόγελο και τα σμιλεμένα ζυγωματικά συνδύαζε με άνεση το τουίντ σακάκι Chanel με ξεβαμμένο τζιν παντελόνι, ριγέ ναυτική μπλούζα και πολλές σειρές πέρλες και χρυσές αλυσίδες. Σήμερα είναι εκείνη που υποστηρίζει την απλότητα και την ευκολία ως συστατικά της καθημερινής κομψότητας, προτείνοντας τα σχολικά μπλέιζερ αγορασμένα από καταστήματα με μεταχειρισμένα ρούχα, τα λευκά ανδρικά πουκάμισα, τα φαρδιά βραχιόλια μανσέτες και τα λευκά τζιν παντελόνια, φορεμένα το καταχείμωνο με παπούτσια μοκασίνια.

Η Ινές Μαρί Λετισιά Εγκλαντίν Ιζαμπέλ ντε Σενιάρ, όπως είναι σε πλήρη ανάπτυξη το όνομά της, είναι ένα μείγμα ευρωπαϊκών και νοτιομαερικανικών καταβολών. Ο προπάππος της υπήρξε πρόεδρος της Κολομβιανής Δημοκρατίας. Μία από τις προγιαγιάδες της ήταν Εβραία και παντρεύτηκε έναν γάλλο μαρκήσιο.

ΓΕΥΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΚΑΝ. Οι γονείς της αρχικά ήταν ασθενείς του Ζακ Λακάν και στη συνέχεια τον καλούσαν για φιλικά γεύματα στο διαμέρισμά τους. Ετσι η μικρή Ινές εξοικειώθηκε από νωρίς με την ψυχανάλυση και δεν θεώρησε απαραίτητο να ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι προς την αυτογνωσία. Εκρινε όμως σημαντικό να ζητήσει από το νεανικό της είδωλο, τον ανθρωπολόγο Κλοντ Λεβί Στρος, να τη δεχθεί ως γραμματέα του. Ομως εκείνος σε ένα ευγενικό του γράμμα της εξήγησε ότι δεν θα μπορούσε να είναι συγκεντρωμένος αν δούλευαν μαζί.

«Δεν θέλω να ξεκινήσω καμία επανάσταση. Απλά ψάχνω όμορφα πράγματα, όχι βαρετά. Είναι δύσκολο να είσαι 57 ετών και να μη μοιάζεις με γιαγιά, όπως έδειχναν οι γυναίκες της ηλικίας μου στο παρελθόν» λέει. «Φυσικά δεν υπάρχει λόγος να μοιάζω ούτε με εικοσάχρονη, αφού δεν είμαι πια 20 ετών. Ωστόσο, όταν τα πράγματα πάνε καλά στη ζωή σου, τότε δείχνεις πολύ καλά είτε είσαι 16 είτε 60».

Σημασία στη λεπτομέρεια
Το παντελόνι σε ίσια γραμμή γυρισμένο πάνω από τον αστράγαλο και μια ελαφριά καμπαρντίνα είναι τα βασικά σπορ κομμάτια που αλλάζουν ύφος με τον συνδυασμό της τσάντας ώμου με αλυσίδα και τα βελούδινα μοκασίνια