[Στην ανάπαυλα] Ο Πρόεδρος, το μαργαριτάρι και μια φωτογραφία

Δεν είναι τα γεγονότα μόνο.

Είναι κι ο τρόπος που εισπράττονται.

Ο τρόπος που επεξεργάζονται από εμάς, το πλήθος.

Και ο τρόπος που ανακυκλώνονται.

Αρχίσαμε με την ανακοίνωση της ημερομηνίας για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, προχωρήσαμε στη βουτιά του Χρηματιστηρίου, μετά ήλθε το βραχιολάκι και η έναρξη σίτισης του Νίκου Ρωμανού, η άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να συμμετέχει στην αναθεώρηση του Συντάγματος, το πλήθος των διεθνών μέσων ενημέρωσης με τίτλο «Εξω η Ελλάδα απ’ το ευρώ» και τέλος, η μικρή αυτή λεπτομέρεια που δίνει όμως γεύση στο γεύμα, το αλατάκι δηλαδή, ή αν θέλετε το μικρό αυτό κατεψυγμένο κερασάκι στην τούρτα, «Ο Γιωργάκης κάνει κόμμα».

Ο λαός το θέτει καλύτερα με την ερώτηση.

Στο περιθώριο αυτών των γεγονότων θα πρέπει να αναφέρουμε και την ίδρυση «Αστυνομίας Θεάτρου» από την κυρία Χρυσούλα Διαβάτη, για να γλιτώσει η Επίδαυρος από «Ρουβίτσες» που, όπως είπε, θα «σκίζουν τα κιλοτάκια τους».

Και βεβαίως οι δηλώσεις του πατέρα του Νίκου Ρωμανού που, με τη χαίτη ξέπλεκη ως άλλος γηρασμένος Τσε Γκεβάρα, ανακοίνωσε ότι «η επανάσταση θα έρθει από τα παιδιά των Βορείων Προαστίων».

Και το «κτήμα Νάσιουτζικ» θα συμπλήρωνα εγώ, έτσι για να δώσω κι έναν κοσμοπολίτικο τόνο στην κουβέντα.

Μην ξεχάσω και τον Κασιδιάρη που έστειλε σ’ ένα ρωσικό σάιτ μια συνομιλία λέει μάλλον του Πρωθυπουργού με τη Δικαιοσύνη που βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Και για να συμπληρωθεί όλη αυτή η χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, να μιλήσουμε λίγο και για μια πόλη της Κρήτης (δεν αναφέρω ποια, μη με πάρει ξώφαλτσα καμιά μπαλοθιά και έχουμε άλλα).

Στην εν λόγω λοιπόν πόλη έχουνε μεγάλο πρόβλημα με τον εορταστικό στολισμό. Σε κάθε λοιπόν κολόνα της ΔΕΗ έχει αναρτηθεί φωταγωγημένο σύμπλεγμα αποτελούμενο από ένα κερί αναμμένο, δύο μπάλες και λίγα φύλλα γκι; Ου; Ελατου; Κάποιου γιορτινού πάντως φυτού.  

Κι ώς εδώ καλά. Ο τρόπος όμως της σύνθεσης παραπέμπει σε καθαρά ιθυφαλλικό θέμα.

Διότι το κερί στητό, ολόρθο, ή μάλλον με μια ελαφριά απόκλιση, μοιάζει φαλλός, στηριγμένος απάνω σε δύο μπάλες εν είδει όρχεων (η μία δε μικρότερη της άλλης, όπως και στα περισσότερα ανδρικά όργανα).

Εκπληκτοι οι κάτοικοι είδαν την πόλη τους να περιμένει τη Γέννηση με τους φαλλούς της αναμμένους.

 Και τώρα ας έρθουμε στον Ελληνα και πώς αντέδρασε σε όλα αυτά.

Ο ταξιτζής με ύφος «έχω πολύ χιούμορ και δεν ξέρω τι να το κάνω», μου είπε.

Είπα ένα «Μου κλείνετε σας παρακαλώ το παράθυρο γιατί είμαι λουσμένος» κι όρμησα στο κινητό ότι δήθεν έχω κλήση και μιλούσα στον αέρα.

Μετά, στην πρόβα μια καλλίπυγος ηθοποιός είχε ντυθεί Βόρειο Προάστιο και με σηκωμένη τη γροθιά τραγούδαγε «Βροντάει ο Ολυμπος αστράφτει η Γκιώνα».

Ο άνθρωπος που ήρθε να βάλει τη μοκέτα, Κρητικός γαρ, είχε άλλη άποψη.

«Μας σέρνουνε σε εκλογές, κύριε Σταμάτη. Για αυτό εγώ λέω μήπως ο στολισμός με τα “περίεργα” είναι συμβολικός. Θέλει να πει, ρε παιδί μου… Να… Γράφτε τους εκεί που πρέπει. Ξέρω ‘γώ; Ολα παίζουνε».

Μια άλλη συνάδελφος πιο στυφή: «Δευτέρα παίζεις; Πρόσεξε μην έρθει καμιά Αστυνομία Θεάτρου και σε μαζέψει».

Αυτή αυτό κράτησε απ’ όλη τη βδομάδα.

Εγώ κρατάω μόνο μια στιγμή απ’ την κηδεία του Μένη Κουμανταρέα. (Δεν πρόλαβα να πάω. Ενας άλλος θάνατος μου είχε κλείσει ραντεβού στη Σαλαμίνα). Μια στιγμή. Μια φωτογραφία στα «ΝΕΑ».

Η Ιωάννα Καρυστιάνη έχει γείρει το κεφάλι και ακουμπάει στον ώμο της Μάρως Δούκα, σαν αυτό που δεν μπορεί ν’ αντέξει δεν είναι ο Θάνατος. Αλλά η ίδια η Ζωή.

Αυτό κρατάω απ’ τη βδομάδα.

Κι όλα τ’ άλλα χάρισμά τους.