Βγάλτε το (σωστο) λάδι!
3 λεπτά
Ποιοτικά ανώτερο από οποιοδήποτε άλλο ελαιόλαδο, το αγουρέλαιο είναι το πρώτο λάδι που παράγεται από άγουρες πράσινες ελιές στα μέσα Οκτωβρίου και διαφέρει στη γεύση από το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο καθώς είναι πικρό και πικάντικο με έντονα φρουτώδη γεύση και αρώματα φρεσκοκομμένης άγουρης ελιάς, χαρακτηριστικά που διατηρούνται βέβαια και σε πιο ώριμα ελαιόλαδα αλλά σε πολύ πιο ήπια ένταση. Ο Διοσκουρίδης πριν από δύο χιλιάδες χρόνια συνιστούσε το αγουρέλαιο και μάλιστα από συγκεκριμένες ποικιλίες ως φάρμακο, πράγμα που σήμερα έχει αποδειχθεί και επιστημονικά.
Στην ημερίδα για το ζακυνθινό ελαιόλαδο που πραγματοποίησε το αγροτουριστικό δίκτυο Eco Zakynthos το περασμένο Σάββατο, ο Προκόπης Μαγιάτης, αναπληρωτής καθηγητής στον Τομέα Φαρμακογνωσίας και Χημείας Φυσικών Προϊόντων της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και η συνεργάτις του ερευνήτρια δρ Ελένη Μέλλιου παρουσίασαν μία νέα μέθοδο την οποία έχουν αναπτύξει για τη μέτρηση των επιπέδων των ενώσεων ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη µέσα στο ελαιόλαδο.
ΓευσιγνωσίαΔοκιμάζουμε το ελαιόλαδο σκέτο. Το άρωμά του πρέπει να είναι ευχάριστο, φρουτώδες, να θυμίζει μήλο, χόρτα, εσπεριδοειδή κ.ά. και η γεύση του να μην έχει αίσθηση μούργας ή ταγκού αλλά να είναι ευχάριστη, πικρή, πικάντικη ή γλυκιά.
Η ελαιοκανθάλη έχει αντιφλεγμονώδη δράση παρόμοια με το φάρμακο Ibuprofen, μπλοκάρει την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ, προστατεύει από ρευματοειδή αρθρίτιδα, καρδιαγγειακές παθήσεις και όγκους, ενώ η ελαιασίνη είναι το πιο ισχυρό αντιοξειδωτικό συστατικό του ελαιολάδου. Ερευνήθηκαν περισσότερα από 250 εμπορικά μονοποικιλιακά ελαιόλαδα από όλη την Ελλάδα και την Καλιφόρνια και η κορωνέικη ποικιλία έδωσε τις υψηλότερες τιμές, μάλιστα 4 από τα 10 κορυφαία ελαιόλαδα ήταν ζακυνθινά.
Οι ουσίες ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη είναι υπεύθυνες και για την πικάντικη και αντίστοιχα πικρή γεύση του ελαιολάδου, χαρακτηριστικά τα οποία μαζί με το φρουτώδες είναι τα τρία θετικά στοιχεία που αναζητούν οι γευσιγνώστες σύμφωνα με τα κριτήρια ποιότητας που έχει θεσπίσει το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου.
Tips
Δεν ταιριάζουν όλα τα ελαιόλαδα με όλα τα φαγητά. Με κανόνα την ομοιότητα και τη συμπληρωματικότητα των γεύσεων, η σομελιέ και γευσιγνώστρια οίνου και ελαιολάδου Μαρία Κατσούλη προτείνει
τους εξής συνδυασμούς:
τους εξής συνδυασμούς:
Ψητά στον φούρνο. Εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, ήπιο φρουτώδες, πικρό και πικάντικο.
Οσπρια. Φακές με ήπιο πικρό, φασόλια και ρεβίθια με πιο έντονο φρουτώδες και ελαφρά τονισμένο το πικρό
και το πικάντικο.
και το πικάντικο.
Πουρέδες. Αρκετά φρουτώδες με τονισμένο το πικάντικο.
Λιπαρά ψάρια και κρέατα. Εντονο πικρό ή πικάντικο που μειώνει την ένταση της λιπαρότητας.
Λαχανικά. Ελαιόλαδο Μυτιλήνης με άρωμα ντομάτας.
Χόρτα. Τα γλυκά χόρτα με πικρό και πικάντικο, αντίθετα τα έντονα (σταμναγκάθι, ρόκα) και η ντομάτα με έντονο φρουτώδες αλλά ήπιο πικρό ή πικάντικο.
Μαγιονέζα. Φρουτώδες ελαιόλαδο χωρίς κανένα ελάττωμα (ταγκισμένο ή πολύ ώριμο) γιατί σε συνδυασμό με το αβγό θα καταστρέψει τη γεύση της.
Σούπες. Φρουτώδες. Η κολοκυθόσουπα ειδικά ταιριάζει με πικάντικο.
Κέικ. Ηπια φρουτώδη ελαιόλαδα.














