Θόδωρος Ρουσόπουλος: Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο

Δικαιώνεσαι μόνο μέσα από τον χώρο από τον οποίο αδικήθηκες». Η φράση ανήκει στον ίδιο τον Ρουσόπουλο και πρόκειται για μια άποψη που τον συνοδεύει από τα χρόνια που ήταν δημοσιογράφος. Μάλιστα το τελευταίο διάστημα η σημασία της έχει γίνει πιο επίκαιρη από ποτέ στη ζωή του πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου και υπουργού Επικρατείας της ΝΔ.

Σε συνομιλητές του ο Ρουσόπουλος δηλώνει ηθικά ικανοποιημένος όχι μόνο από το προσκλητήριο που έλαβε για να παραστεί στα γενέθλια της ΝΔ αλλά και από τη θερμή υποδοχή που είχε το περασμένο Σάββατο στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Επαφές και συζητήσεις με στελέχη της Συγγρού είχαν πραγματοποιηθεί όλο το προηγούμενο διάστημα. Εκείνον τον ενδιέφερε η επιστροφή στη ΝΔ και ποτέ δεν έκρυψε από τους συνομιλητές τους το ενδιαφέρον του για επάνοδό του στην πολιτική. Και τη ΝΔ, όμως, την ενδιαφέρει η ανασυγκρότηση και η συσπείρωση των ευρύτερων δυνάμεων του χώρου της.  

Υπό αυτό το σκεπτικό η Συγγρού έστειλε την πρόσκληση και ο Ρουσόπουλος την αποδέχθηκε με χαρά.  

«Να τα πούμε την επόμενη εβδομάδα». Το περασμένο Σάββατο ο Ρουσόπουλος καθυστέρησε σχεδόν μία ώρα να βγει από τον χώρο όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση για τα 40ά γενέθλια της ΝΔ. Σύμφωνα με παρισταμένους, παλαιότερα και νεότερα στελέχη της γαλάζιας παράταξης που τον συναντούσαν, σταματούσαν για να συνομιλήσουν μαζί του. Κάποια στιγμή, όταν ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ Ανδρέας Παπαμιμίκος βρέθηκε στο ίδιο σημείο με τον Ρουσόπουλο, ακούστηκε να τον αποχαιρετά λέγοντάς του: «Να τα πούμε την επόμενη εβδομάδα».

Η αλήθεια. Η συγκεκριμένη φράση έγινε το προσάναμμα που πυροδότησε ποικίλα σενάρια. Ενα από αυτά, μάλιστα, θέλει τον Ρουσόπουλο να κατεβαίνει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές υποψήφιος της ΝΔ στο Υπόλοιπο Αττικής.

Η αλήθεια κινείται προς μία και μόνη κατεύθυνση: οι δύο πλευρές, για την ώρα τουλάχιστον, δεν συζητούν τίποτα. Εχουν μείνει στα προσκλητήρια και στα γενέθλια. Υπό αυτή την έννοια όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, αλλά τίποτα δεν θα ανοίξει τώρα. Μάλιστα ο Ρουσόπουλος επιμένει να λέει σε συνομιλητές του ότι «αυτό ήταν το κλείσιμο ενός κύκλου και όχι η αρχή μιας νέας σελίδας». Και αυτό γιατί φέρεται να πιστεύει πως παρότι δικαστικά βγαίνει δικαιωμένος από την περιπέτεια του Βατοπεδίου, αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να αλλάξει την εικόνα που έχει αποτυπωθεί για εκείνον στη συνείδηση των πολιτών. Αυτή έχει πληγεί τα τελευταία έξι χρόνια εξαιτίας της συγκεκριμένης υπόθεσης, για την οποία και αναγκάστηκε το 2008 να εγκαταλείψει την πολιτική.

Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί μία λεπτομέρεια με μεγάλη πολιτική σημασία. Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, η ομιλία αλλά και η επιλογή του Μάκη Βορίδη στη θέση του εισηγητή επί του κυβερνητικού αιτήματος για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προκάλεσαν γαλάζιες μουρμούρες. Και αυτές έκαναν το όνομα του Ρουσόπουλου να ακουστεί ξανά σε συζητήσεις που έγιναν σε πηγαδάκια στους διαδρόμους της Βουλής. Ενα από τα βασικά επιχειρήματα των δυσαρεστημένων βουλευτών της ΝΔ ήταν πως «δεν είναι λογικό, την ώρα που αποφασίζουμε να χαράξουμε μία συγκεκριμένη πορεία, να κάνουμε ανοίγματα στον κεντροδεξιό χώρο και να καλέσουμε στα γενέθλια τον Ρουσόπουλο… να το ξεχνάμε τόσο γρήγορα και μία εβδομάδα μετά να ερχόμαστε στη Βουλή και να επιλέγουμε να ανοίξει τη συζήτηση ένα γνήσιο τέκνο της Ακροδεξιάς, ο Βορίδης!».

Η αποκατάσταση σημαίνει και επαναφορά; Επί οκτώ χρόνια ήταν το δεξί χέρι του Κώστα Καραμανλή. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν ήθελε πολυπληθές επιτελείο συνεργατών και απέφυγε συνειδητά τη δημιουργία τέτοιου μηχανισμού γύρω του. Δεν ήθελε να υπάρχουν ανταγωνισμοί μεταξύ των στενών συνεργατών του γιατί έτσι πίστευε ότι θα εμποδιζόταν το κυβερνητικό τους έργο. Κάπως έτσι, λοιπόν, είχε επιλέξει ένα πρόσωπο να διαχειρίζεται όλες τις υποθέσεις: ο Ρουσόπουλος.

Σε αυτή τη λογική, ο δημοσιογράφος της «Ελευθεροτυπίας» και του Mega – οι δύο πιο σημαντικοί σταθμοί της δημοσιογραφικής καριέρας του – έγινε ο άτυπος συντονιστής της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή και ο μακροβιότερος κυβερνητικός εκπρόσωπος στην πολιτική ιστορία της χώρας. Παρέμεινε στη θέση του περισσότερο και από τον εμπειρότατο «ομόλογό» του στο ΠΑΣΟΚ, Δημήτρη Ρέππα.

Η εμπιστοσύνη που του είχε ο πρώην πρωθυπουργός είναι γνωστή. Εμπειροι κοινοβουλευτικοί παράγοντες εκτιμούν, μάλιστα, πως αυτή σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Ρουσόπουλος δεν ήταν ποτέ «γέννημα θρέμμα» του κομματικού σωλήνα ώστε θεωρητικώς να δικαιούται να κατέχει έναν τόσο σημαντικό ρόλο στη ΝΔ, τον έκαναν συχνά αντικείμενο φθόνου πολλών κορυφαίων στελεχών του κόμματος.

Παράλληλα, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, ο τρόπος που αποχώρησε ο Ρουσόπουλος από την πολιτική σκηνή έκανε τον Καραμανλή να αισθάνεται ότι τον έχει αδικήσει. Ο λόγος, σύμφωνα με την ίδια γραμμή πληροφόρησης, είναι γιατί τελικά «κατάφεραν να χτυπήσουν τον Θόδωρο επειδή δεν μπόρεσαν να χτυπήσουν τον ίδιο». Ο Ρουσόπουλος, σημειώνουν με νόημα, «θυσιάστηκε για τον πρόεδρο».

«Καλό παιδί». Του χρεώνουν αλαζονεία τον καιρό της υπερεξουσίας του. Ωστόσο, άνθρωποι που τον γνωρίζουν χρόνια παρατηρούν ότι ο Θόδωρος έχασε το χαμόγελό του όταν ανέλαβε καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου. «Είχε μια συντηρητική αντιμετώπιση των πραγμάτων για να μη γίνει καμιά γκάφα και όχι γιατί καβάλησε το καλάμι. Ηταν το ένστικτο της αυτοσυντήρησης» σημειώνουν οι ίδιες πηγές και υπογραμμίζουν πως πρόκειται για πολύ προσγειωμένο άνθρωπο. Αρκεί κανείς να θυμηθεί την εκπομπή «7+7» που παρουσίαζε στο Μεγάλο Κανάλι. Αυτή, λένε, αντικατόπτριζε απόλυτα τον χαρακτήρα του, «πάντοτε χαλαρός, ευγενικός και ποτέ οξύθυμος».

Σήμερα ο Ρουσόπουλος έχει πουλήσει τα 4/6 της περιουσίας του και δραστηριοποιείται στον χώρο των εκδόσεων. Τα τελευταία πέντε χρόνια ασχολήθηκε με τη διδακτορική διατριβή του στην Ιστορία, στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, την οποία ολοκλήρωσε με επιτυχία. Παράλληλα συνεργάζεται με το Pepperdine University της Καλιφόρνιας, στο οποίο δίνει διαλέξεις μέσω Skype. Μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητάς του το αφιερώνει στην οικογένειά του, ενώ απολαμβάνει ιδιαίτερα το διάβασμα με την κόρη του.