Ερωτας στο λιμάνι

Το πρώτο φιλί, η αμηχανία της πρώτης γνωριμίας με τους γονείς, μια βόλτα στη θάλασσα, ένα ξέγνοιαστο ταξίδι είναι μερικές από τις δυνατές στιγμές στην αρχή της σχέσης τους. Η Βέρα θυμάται με κάθε λεπτομέρεια τα ξεχωριστά στιγμιότυπα από τη ζωή της κοντά στον Νίκο, αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσει, όπως λέει, «την ένταση και τον ηλεκτρισμό του πρώτου μας φιλιού».

Κάθε πρωί εκείνη περνούσε μπροστά από το κτίριο όπου εργαζόταν εκείνος για να πάει στη δική της δουλειά. Ομως ξαφνικά διαπίστωσε ότι άρχισε να κάνει τη διαδρομή με περισσότερο ενθουσιασμό – σχεδόν αγωνιούσε να φτάσει η στιγμή για να περπατήσει στον δρόμο όπου ήταν το γραφείο του. «Φυσικά, όλα άλλαξαν από την ώρα που διασταυρώθηκε το βλέμμα μου με εκείνο του Νίκου» λέει η 26χρονη ιδιωτική υπάλληλος. Για αρκετό καιρό και κάθε μέρα επαναλαμβανόταν η ίδια σκηνή την ίδια ώρα. Απλώς αντάλλασσαν βλέμματα. Αλλά και οι δύο περίμεναν με αγωνία να το ζήσουν.

«Ενα πρωινό του Σεπτέμβρη του 2011, όμως, αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα. Με σταμάτησε ευγενικά, μου μίλησε και ανταλλάξαμε τηλέφωνα» θυμάται η Βέρα. Υστερα από περίπου 15 ημέρες κανόνισαν το πρώτο ραντεβού και από τότε είναι μαζί κάθε μέρα.

«Μου άρεσαν η αισιοδοξία και το χιούμορ του. Κυρίως ο τρόπος που αντιμετωπίζει τη ζωή ήταν εκείνο που με έκανε να έρθω κοντά του. Τον ξεχώρισα και για ένα ακόμη στοιχείο του: δεν επαναπαύεται ποτέ και ψάχνεται συνεχώς για νέα πράγματα» λέει η 26χρονη Βέρα. Εκείνος γοητεύτηκε από την ανεμελιά της αλλά και τις ικανότητές της στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική. «Μας αρέσει πολύ να καλούμε στο σπίτι φίλους μας, να τους μαγειρεύουμε και να τους περιποιούμαστε. Αγαπάμε πολύ να κάνουμε ταξίδια και σίγουρα θα έχουμε να διηγούμαστε πολλά στα παιδιά μας από αυτές τις μικρές και μεγάλες περιπέτειές μας».

Μια άλλη έντονη ανάμνηση του ζευγαριού είναι η ημέρα που ο Νίκος έκανε πρόταση γάμου στην αγαπημένη του. «Ημασταν στην Αίγινα, ήταν 16 Μαρτίου του 2013 και είχαμε πάει για το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας στο εξοχικό μου. Καθόμασταν μπροστά στο τζάκι και ενώ συζητούσαμε και πίναμε το κρασί μας ο Νίκος μού είπε: “Βερούλα μου, σ’ αγαπάω, σε θέλω στη ζωή μου και θέλω να γεράσουμε μαζί”, και μου φόρεσε το δαχτυλίδι» θυμάται με συγκίνηση η Βέρα. Αρχισαν να προετοιμάζουν τον γάμο τους, ο οποίος έγινε έναν χρόνο αργότερα. «Ψάξαμε πολύ για την εκκλησία γιατί θέλαμε να είναι κάπου κοντά στη θάλασσα που αγαπάμε και οι δύο. Πήγαμε στον χώρο της δεξίωσης με βάρκα και υπό τους ήχους του τραγουδιού του Γιάννη Χαρούλη “Ελα πάρε με”». Ο Δημήτρης Βλάικος αποτύπωσε τις ευτυχισμένες τους στιγμές.