Aδεια πόλη, άδεια τσέπη

«Ζέστη. Καλοκαιράκι σε άδεια πόλη. Ασορτί με την τσέπη. Μονολογείς πως δεν μπορεί… κι άλλοι θα έχουν ξεμείνει στην τσιμεντένια Τερατούπολη. Σαφώς σου έχουν λείψει οι δικοί σου, η εκδρομή, η θάλασσα, η ξαπλώστρα η ηρεμία. Είσαι 40-50 χρονών, αγωνιάς για το αύριο και σκέφτεσαι πως το πρώτο σου επαγγελματικό ξεκίνημα μοιάζει να έγινε χτες. Κι εδώ μπαίνω εγώ – ενοχλητικά θα έλεγα. Νεότερος, φθηνότερος και φυσικά πρόθυμος ν’ αφήσω να μου ρουφήξουν το μεδούλι, να με κοροϊδέψουν, κάτι που εσύ, φυσικά, το ‘χεις περάσει και ξέρεις…».