Ο τελικός των αναμνήσεων και των ρεβάνς

Η Αργεντινή επέστρεψε σε τελικό Μουντιάλ ύστερα από 24 χρόνια και, χωρίς αμφιβολία, μαζί της επέστρεψε και ο Ντιέγκο Μαραντόνα.

Πολύ απλά, όταν όλοι ανατρέξουν στον πρώτο τελικό Αργεντινής – Δυτικής Γερμανίας, τον Ιούνιο του 1986 στο Αζτέκα της πόλης του Μεξικού, ένα όνομα θα ψιθυρίσουν: Ντιέγκο Μαραντόνα. Ηταν ο παίκτης που σημάδεψε εκείνη τη διοργάνωση, ο απόλυτος ηγέτης, έχοντας συμμετοχή (σκοράροντας ή πασάροντας) στα 10 από τα 14 γκολ της Αργεντινής.

Ο Μαραντόνα αναμένεται να είναι την Κυριακή στο Μαρακανά, όπως επίσης και δεκάδες χιλιάδες Αργεντινών, που ετοιμάζουν τη μεγαλύτερη απόβαση στη χώρα του… εχθρού. Αλλωστε, το μεγάλο όνειρο των Αργεντινών είναι να επαναλάβουν τον θρίαμβο της Ουρουγουάης το 1950. Να πάρουν τον τίτλο στον ναό του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου. Παράλληλα θέλουν και τη ρεβάνς από τους Γερμανούς για την ήττα στον τελικό του 1990.      

Οι δύο τελικοί Αργεντινής – Γερμανίας τα είχαν όλα: δύναμη, σκληρά μαρκαρίσματα, πέναλτι, αποβολές, περίτεχνες ενέργειες, σασπένς.

Η νίκη της Αργεντινής στον τελικό του Μεξικού (3-2) είναι και η μοναδική στις έξι συναντήσεις των δύο ομάδων σε Μουντιάλ. Οι γερμανικές νίκες είναι τέσσερις. Δύο ως Δυτική Γερμανία, το 1958 στη Σουηδία με 3-1 και το 1990 στον τελικό με 1-0, και ισάριθμες ως ενωμένη πλέον Γερμανία, το 2006 στον προημιτελικό 4-2 στα πέναλτι (1-1 κανονικός αγώνας και παράταση) και πριν από τέσσερα χρόνια με το εκκωφαντικό 4-0 στο Κέιπ Τάουν. Σε αυτό το παιχνίδι στον πάγκο της Αργεντινής ήταν ο Ντιέγκο Μαραντόνα. Το μοναδικό ματς που τέλειωσε ισόπαλο (0-0) ήταν το 1966.  

Σημείο αναφοράς, πάντως, είναι οι δύο τελικοί. Το 1986 ο Μαραντόνα δεν χρειάστηκε να σκοράρει. Απλά, με μια μαγική ασίστ στο 84′ βρήκε στον κενό χώρο τον Μπουρουσάγκα που σκόραρε για το τρόπαιο (3-2). Νωρίτερα οι Αργεντινοί είχαν προηγηθεί 2-0 (Μπράουν, Βαλντάνο), αλλά οι Γερμανοί είχαν καταφέρει να ισοφαρίσουν (Ρουμενίγκε, Φέλερ).

Σε μία «άχρωμη» διοργάνωση το 1990 ο τελικός ήταν κάτι ανάλογο. Κρίθηκε από ένα πέναλτι, πέντε λεπτά πριν από το τέλος, παράβαση που είδε μόνο ο μεξικανός διαιτητής Εντγκάρντο Κοντεσάλ Μέντες. Σκόρερ ήταν ο Αντρέας Μπρέμε.

Η Αργεντινή τελείωσε το ματς με εννέα παίκτες. Ο Πέδρο Μονζόν έγινε ο πρώτος παίκτης που αποβλήθηκε σε τελικό (απευθείας κόκκινη) και τον ακολούθησε λίγο πριν από το τέλος ο Γκουστάβο Ντεσότι (δεύτερη κίτρινη).

Στον πάγκο της Δυτικής Γερμανίας ήταν ο Φραντς Μπεκενμπάουερ, ο οποίος έγινε ο πρώτος που κατέκτησε Παγκόσμιο Κύπελλο τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής.

Συνολικά η Γερμανία έχει 18 παρουσίες σε Μουντιάλ και είναι η ομάδα που βρίσκει συχνά τον τρόπο να βρίσκεται στην τετράδα (συνολικά 12). Τρεις φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια (1954, 1974, 1990), τέσσερις φορές φιναλίστ (1966, 1982, 1986, 2002) και άλλες τέσσερις φορές στην τρίτη θέση (1934, 1970, 2006, 2010). Μία φορά ηττήθηκε στον μικρό τελικό (το 1958, από τη Γαλλία 6-3).

Η Αργεντινή έχει 16 παρουσίες. Δύο φορές έχει αναδειχθεί παγκόσμια πρωταθλήτρια (1978 και 1986) και άλλες δύο φορές ήταν φιναλίστ (1930 και 1990).

Αυτή η παρουσία της στην τετράδα του Μουντιάλ είναι η πέμπτη, ενώ για τη Γερμανία η 13η!