Μίρκα Παπακωνσταντίνου: «Η εποχή σηκώνει θυμό και αγανάκτηση. Δεν ξέρω αν σηκώνει επιθεώρηση»

^«Αν σηκώνει η εποχή μας επιθεώρηση; Τι να σας πω; Είναι τόσο έντονη η κατάσταση που δεν ξέρω αν σηκώνει σάτιρα. Θυμό σηκώνει κι αγανάκτηση. Και τι να πρωτοσατιρίσεις, όταν τα πράγματα είναι τόσο σοβαρά, ειδικά στα οικονομικά; Δεν είναι αστεία η έκφραση “βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση σε καιρό ειρήνης”. Απλώς εγώ λέω πλέον  μόνο “εμπόλεμη κατάσταση”, χωρίς να προσθέτω τον “καιρό ειρήνης”, διότι δεν ξέρω ποιος είναι ο καιρός ειρήνης. Σε λίγο και το περιστέρι της ειρήνης θα το φάμε από την πείνα. Τη δε ελιά θα την κάνουμε κι εγώ δεν ξέρω τι. Οταν είσαι χορτάτος είσαι πιο άνετος. Μπορείς να αυτοσαρκαστείς και να πεις κοίτα τι περνάω, διότι αυτό είναι η κωμωδία και η επιθεώρηση: βλέπεις τον εαυτό σου λίγο διακωμωδημένο και ξεχνάς ότι είσαι εσύ πάνω στη σκηνή. Τώρα που τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά…» λέει η χειμαρρώδης Μίρκα Παπακωνσταντίνου από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής και ενώ την συζήτησή μας για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη νέα παραγωγή του Μπάντμιντον «Θα περάσει κι αυτό» διακόπτουν  καμπάνες που χτυπούν δυνατά. «Μην φανταστείτε ότι είμαι μέσα, ε; Απλώς το σπίτι μου βρίσκεται ανάμεσα σε δύο εκκλησίες» διευκρινίζει με χιούμορ. Τι γίνεται λοιπόν τώρα που τα πράγματα είναι πιο σοβαρά; «Δεν το ξέρω και δεν μπορώ να απαντήσω αισιόδοξα. Η λύση είναι να γίνεται παραγωγή, να κάνει πράγματα ο καθένας στον τομέα του διότι πάσχουμε κι από αυτό. Οταν έρχονται η Εφορία, τα χαράτσια και ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος, ο μη έχων γίνεται και μη δίδων. Αυτά είναι αλυσίδα. Αυτός που δεν έχει να πληρώσει τη ΔΕΗ πώς θα έρθει στο θέατρο; Το περίεργο όμως είναι ότι στην εμπόλεμη κατάσταση το θέατρο ανθεί περισσότερο. Δεν είναι τρελό; Με τι λεφτά, θα μου πεις. Θα φέρνουνε κότες και αβγά σε λίγο. Θα έχουμε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά βλέπεις ότι ο κόσμος έχει διάθεση να πάει. Πέρυσι – που δεν ήταν καλύτερα από φέτος, για να μην πω ότι κάθε πέρυσι είναι και καλύτερα – βλέπαμε ότι ο κόσμος πήγε στις παραστάσεις. Εύχομαι το ίδιο να γίνει και φέτος».

H Μίρκα Παπακωνσταντίνου Θα ανέβει στο σανίδι ως Μετεπιθεώρηση, ως κόρη της Επιθεώρησης – του Αντώνη Λουδάρου, δηλαδή – και ως σύζυγος του Αργύρη Αγγέλου, στη νέα μεγάλη παραγωγή του θεάτρου Μπάντμιντον «Θα περάσει κι αυτό» που έρχεται ως συνέχεια της περυσινής επιτυχίας «Θα σε πάρω να φύγουμε» με τις υπογραφές και πάλι του Φωκά Ευαγγελινού (σκηνοθεσία, χορογραφίες) και του Αγγελου Πυριόχου (κείμενα). Μια παράσταση που υπόσχεται να διηγηθεί την Ιστορία της Ελλάδας από το 1967 (εκεί που τελείωνε η προηγούμενη παραγωγή) μέσα από την Επιθεώρηση. 

«Εχω αγωνία. Και όσο περνάνε τα χρόνια τόσο περισσότερη έχω, διότι όσο μεγαλώνεις μεγαλώνουν κι οι απαιτήσεις από τον εαυτό σου. Βάζεις τον πήχη πιο ψηλά. Οταν μπαίνω στο θέατρο κι ακούω τον κόσμο απέξω να λέει «αχ θα περάσουμε θαύμα», τους λέω «σας παρακαλώ, μην το λέτε προεκλογικά, να το λέτε αφού γίνουμε κυβέρνηση, αφού δείτε την παράσταση», υποστηρίζει η Μίρκα Παπακωνσταντίνου.

Για ποιον λόγο, όμως, να έχει αγωνία όταν ουσιαστικά καλείται να υποδυθεί τον εαυτό της; Διότι ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι και η ίδια υπήρξε παιδί (και) της επιθεώρησης την περίοδο που ακολούθησε τη Μεταπολίτευση, δεδομένου ότι έχει πρωταγωνιστήσει σε περισσότερες από δέκα επιθεωρήσεις της Ελεύθερης Σκηνής και του Ελεύθερου Θεάτρου με κείμενα –μεταξύ άλλων – του Σταμάτη Φασουλή, της Αννας Παναγιωτοπούλου και της Μαριανίνας Κριεζή; 
Κι αν τα άπλυτα της Ιστορίας αποκαλύπτονται κάτω από τα φώτα της ράμπας στην παράσταση με τον 35μελή θίασο, μαζί βγαίνουν και τα οικογενειακά άπλυτα της Επιθεώρησης, καθώς κάπου ανάμεσα στον Αγνωστο Πόλεμο και τη Σοσιαλίστρια Αλίκη, τα κηποθέατρα και τα μπουζούκια, το Πολυτεχνείο και τη Μεταπολίτευση, την εναλλαγή ΠαΣοΚ και Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία, μαθαίνουμε ότι πατέρας της Μετεπιθεώρησης (Μίρκα Παπακωνσταντίνου) δεν είναι ο σύζυγος της Επιθεώρησης (Αντώνης Λουδάρος) και διευθυντής της ΥΕΝΕΔ Μέμος Μπεγνής. Είναι ο παράνομος εραστής της (Μιχάλης Μαρίνος) που δραπετεύει στο εξωτερικό για να κάνει αντίσταση. Γιος της δε και κομπέρ είναι ο Πρόδρομος Τοσουνίδης, ενώ ως Ελληνίδα παντός καιρού εμφανίζεται η Τάνια Τρύπη. 

Οσο για τη μελωδική έκπληξη της παράστασης με την ορχήστρα να διευθύνει ο Γιώργος Κατσαρός; Ο Φίλιππος Νικολάου με το «Μεγιεμελέ» του, ένα τραγούδι που γεννήθηκε, όπως μας λέει, για τις ανάγκες μιας επιθεώρησης στις αρχές της δεκαετίας του ’70 στο θέατρο Παρκ και το οποίο άντεξε στον χρόνο. 
«Το θέατρο μπορεί να είναι και καθρέφτης της κοινωνικοπολιτικής μας ζωής, ωστόσο μην περιμένετε να δείτε μια ντοκιμαντερίστικη αντιμετώπιση, αλλά κάτι σαν έναν αφρώδη οίνο με ροζ φουσκαλίτσες. Πιστεύω ότι αυτό που φτιάχνουμε είναι πιο προσιτό και κατανοητό στον κόσμο αν και δεν ξέρω την τελική εικόνα. Είπα το ναι επειδή έχω εμπιστοσύνη στους συνεργάτες με κλειστά μάτια. Το μόνο που θέλω είναι να φοράω φτερά!» λέει η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, η οποία τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο θα επιστρέψει με την επανάληψη του μιούζικαλ «Ανι» ως Μις Χάνιγκαν με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη.

ΣΧΕΣΗ ΕΡΩΤΙΚΗ. Νοσταλγεί την εποχή που η επιθεώρηση περνούσε «χρυσές» μέρες; «Οχι. Δεν μου αρέσει να παρελθοντολογώ. Το τότε, ξέρετε, είναι σαν τις ερωτικές σχέσεις. Συνήθως όταν απομακρυνόμαστε, παρά το γεγονός ότι έχουν συμβεί και πολλά άσχημα, θυμόμαστε μόνο τα καλά επειδή ο χρόνος απαλύνει τις γραμμές. Το θέμα είναι να βλέπεις μπροστά και να λες θα ξανάρθει κάτι. Και να που γίνονται δουλειές, ωραίες παραστάσεις με καλούς και αρκετούς συντελεστές».