Το μυστικό της ζωής στη Γη: η ύπαρξή μας οφείλεται στους μετεωρίτες;
Ενας αστεροειδής φαίνεται ότι πυροδότησε μια τεράστια βροχή μετεωριτών πριν από 470 εκατ. χρόνια
Μία άγνωστη κατηγορία μετεωριτών που θα μπορούσε να αποτελεί τον «χαμένο κρίκο» μεταξύ μιας γιγαντιαίας σύγκρουσης αστεροειδών πριν από 470 εκατ. χρόνια και της επακόλουθης εμφάνισης των διαφόρων μορφών ζωής στη Γη ανακάλυψαν επιστήμονες από τη Σουηδία.
Αν και επικρατεί η αντίληψη ότι οι πτώσεις μετεωριτών είναι καταστροφικές για τη ζωή στη Γη (το κλασικό παράδειγμα είναι η εξαφάνιση των δεινοσαύρων πριν από 66 εκατ. χρόνια), υπάρχουν πολλές ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι τα συμβάντα αυτά μπορεί να είναι επωφελή για τη ζωή στον πλανήτη μας.
Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Earth and Planetary Science Letters, ακριβώς μια τέτοια πτώση – ή μάλλον, μια σειρά από αυτές – μετεωριτών αύξησε δραματικά τη βιοποικιλότητα στη Γη κατά τη διάρκεια της Ορδοβίκιας Περιόδου, πριν από περίπου 470 εκατ. χρόνια.
Οι επιστήμονες εικάζουν ότι η σύγκρουση δύο αστεροειδών (ή, ενδεχομένως, ενός αστεροειδούς και ενός κομήτη) στο Διάστημα προκάλεσε μια βροχή από μετεωρίτες στη Γη.
Με την πάροδο του χρόνου θραύσματα αυτής της βροχής μετεωριτών διασκορπίστηκαν σε όλο τον πλανήτη. Μέχρι τώρα, όμως, οι επιστήμονες δεν είχαν βρει καμία απόδειξη του αστεροειδούς από τον οποίο άρχισε η αλυσίδα αυτών των θεαματικών γεγονότων.
Κατά τη διάρκεια της Ορδοβίκιας Περιόδου το μεγαλύτερο μέρος της ζωής στη Γη βρισκόταν στους ωκεανούς.
Ωστόσο, μία μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2008 κατέδειξε ότι ο πλανήτης πέρασε από μια σημαντική φάση αλλαγών λίγο μετά «τη μεγαλύτερη τεκμηριωμένη σύγκρουση αστεροειδών κατά τη διάρκεια των τελευταίων δισεκατομμυρίων ετών».
Δεν είναι σαφές γιατί η βροχή μετεωριτών οδήγησε στην αύξηση του αριθμού των ειδών που ζουν στη Γη.
Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι οι κρατήρες που προκλήθηκαν από τις πτώσεις των μετεωριτών δημιούργησαν ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη ζωής.
Οταν οι μετεωρίτες χτύπησαν στην επιφάνεια του πλανήτη διοχέτευσαν μέταλλα και ουσίες που λειτούργησαν ως «φυσικά ποτήρια» στα οποία συνετέθησαν νέες χημικές ουσίες απαραίτητες για τη ζωή.













