Ζητείται ερημίτης, κοινωνικός κι ευχάριστος

Η εβδομαδιαία εφημερίδα των καθολικών «Katholisches Kirchenblatt» της Ελβετίας πρόσφατα είχε μια ασυνήθιστη αγγελία. Η μικρή πόλη των Αλπεων Σόλοθουρν ζητούσε ένα άτομο θρησκευόμενο, ιδεαλιστή που να του αρέσει να συναντά άλλους ανθρώπους. Ομως η πόλη δεν έψαχνε για παπά ή εργαζόμενο στις κοινωνικές υπηρεσίες. Εψαχνε για ερημίτη, όπως εξηγεί η «Wall Street Journal».

Το ερημητήριο της πόλης παρέμενε άδειο για αρκετούς μήνες καθώς η ερημήτρια που κατοικούσε εκεί, η πρώτη γυναίκα που έζησε σε αυτό, παραιτήθηκε ύστερα από μια πενταετία.

Ο λόγος της παραίτησής της ήταν οι ίδιοι οι άνθρωποι αφού η συνεχής ροή τουριστών στο ερημητήριο και το γειτονικό παρεκκλήσι την ενοχλούσαν, όπως ανέφεραν παράγοντες της πόλης στην αμερικανική εφημερίδα.

Αυτήν τη φορά η πόλη έμαθε το μάθημά της και έθεσε περισσότερες προϋποθέσεις για όποιον ή όποια θέλει να καταλάβει τη νέα θέση του ερημίτη. «Στις  αρμοδιότητές του περιλαμβάνεται η αλληλεπίδραση με τους πολλούς επισκέπτες» σημείωνε η σχετική αγγελία, προειδοποιώντας ουσιαστικά όσους θα ήθελαν να υποβάλουν αίτηση.

119 ΑΙΤΗΣΕΙΣ. Οπως παραδέχεται ο επικεφαλής του δημοτικού συμβουλίου της πόλης Σέρτζιο Βίνινγκερ στη «Wall Street Journal», έχουν υποβληθεί ήδη 119 αιτήσεις και η απόφαση για το άτομο που θα επιλεγεί αναμένεται αυτήν την εβδομάδα.

Υπάρχει προφανώς μια αντίφαση στο να θέλει να είναι κανείς ερημίτης αλλά και να πρέπει να συναναστρέφεται με άλλους ανθρώπους. Οι καθολικοί ερημίτες είναι άτομα αναγνωρίσιμα από τους συμπολίτες τους και συνηθίζουν να λαμβάνουν όρκο πενίας, αγνότητας και υπακοής στον επίσκοπό τους. Πρόκειται για παρόμοιο όρκο με αυτόν που παίρνουν οι μοναχοί και μοναχές.

Το ερημητήριο της πόλης Σόλοθουρν όμως έχει κάποιες βασικές διαφορές. Είναι δημοφιλές σε επισκέπτες που καταφθάνουν συχνά εκεί με γκρουπ κατά τη διάρκεια εκδρομών που διοργανώνει η ίδια η πόλη. Η μεγαλύτερη κινητικότητα καταγράφεται όπως είναι ίσως αναμενόμενο τα Σαββατοκύριακα. Ο ερημίτης που μένει εκεί, εκτός από το να προσέχει το οίκημα και τα γειτονικά παρεκκλήσια, είναι υποχρεωμένος να βοηθά με γάμους και βαπτίσεις αλλά και να συμβουλεύει επισκέπτες που αντιμετωπίζουν προσωπικά ή οικογενειακά προβλήματα. Ο ερημίτης στην πραγματικότητα εργάζεται για την πόλη και αμείβεται από αυτήν. Η αμοιβή του ανέρχεται σε περίπου 1.000 ελβετικά φράγκα (820 ευρώ) τον μήνα ενώ έχει δωρεάν διαμονή στο ερημητήριο γράφει η «Wall Street Journal». Η παράδοση του ερημίτη πάει πίσω στις πρώτες ημέρες των χριστιανών όταν ο Αγιος Αντώνιος της Αιγύπτου κατέφυγε στην έρημο για να αφιερώσει τη ζωή του στην προσευχή. Αναγκάστηκε να αλλάξει μέρος πολλές φορές επειδή όπου πήγαινε τον ακολουθούσαν πολλοί οι οποίοι του ζητούσαν συμβουλές για διάφορα θέματα. Από εκείνη την εποχή πιστεύεται ότι οι ερημίτες έδιναν αγώνα για να προστατεύσουν τον τρόπο ζωής και την ησυχία τους.

Οπως αναφέρει στην αμερικανική εφημερίδα ο καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια Ισάκο Τουρίνα, ο Αγιος Αντώνιος της Αιγύπτου «άλλαξε τόπο διαμονής τέσσερις φορές, κάθε φορά αποσυρόμενος από τους ανθρώπους. Οπου πήγαινε τον ακολουθούσαν πλήθη επειδή ήθελαν συμβουλές», λέει ο ίδιος και συμπληρώνει ότι «η μοίρα του ερημίτη είναι να αποσύρεται (από τα κοινά) και στη συνέχεια να τον αναζητούν».

ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ. Ανά τους αιώνες πολλοί ερημίτες αναγκάστηκαν να μονάσουν επειδή στα μοναστήρια η προσευχή και η απομάκρυνση από τα κοινά γίνεται με οργανωμένο τρόπο. Ο τρόπος ζωής των ερημιτών άρχισε να βρίσκει πολλούς μιμητές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50 και του ’60 καθώς τότε πολλοί άνθρωποι θέλησαν να ξεφύγουν από τους όλο και πιο γρήγορους ρυθμούς της καθημερινής ζωής. Οπως λέει επίσης ο Τουρίνα αρκετοί, αλλά όχι πολλοί, ερημίτες χρησιμοποιούν σήμερα τη νέα τεχνολογία, ειδικά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και προσθέτει ότι η νέα τεχνολογία είναι χρήσιμη όταν τους βοηθά στον τρόπο ζωής τους, όχι όμως όταν τους αποσπά από τον στόχο τους.

Συμβουλές
Σε πολλές πόλεις όπου είναι γνωστό ότι ζουν ερημίτες, αρκετοί επισκέπτες τούς αναζητούν με στόχο να τους συναντήσουν για να ζητήσουν συμβουλές σε θέματα 
που τους απασχολούν