Ιστορίες πίσω από τα τραγούδια
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Masters of War» (1962): Πριν γίνει πρόεδρος ο Τζον Κένεντι, ο απερχόμενος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ μίλησε πρώτος για το περίφημο «στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα». Σαν απάντηση ο Ντίλαν καυτηριάζει εδώ τους πολιτικούς, στρατιωτικούς ή βιομηχάνους που συγκεντρώνουν μεγάλη εξουσία στα χέρια τους και τους εγκαλεί για αδιαφορία ως προς τις συνέπειες των πράξεών τους.
«It Ain’t Me Babe» (1964): Οι περισσότερες υποθέσεις κάνουν λόγο για μια αναφορά στη μονόδρομη σχέση του μουσικού με το φολκ κίνημα. Σύμφωνα με κάποιες άλλες, ο Ντίλαν δηλώνει εδώ την απροθυμία του να χρησιμοποιηθεί σαν είδωλο ολόκληρης της γενιάς του.
«Mr. Tambourine Man» (1965): «Ο άνθρωπος με το ντέφι», ήταν αργκό της δεκαετίας του ’60, για το «βαποράκι». Λέγεται ότι ο Ντίλαν το έγραψε στη διάρκεια ενός ταξιδιού που σε όλη τη διάρκειά του μύριζε έντονα χασίς.
«Maggie’s Farm» (1965): Πολιτικό τραγούδι, βασισμένο στο «Down on Penny’s Farm» των Bently Boys από τη δεκαετία του ’20, που με τη σειρά του τα έβαζε με έναν σκληρό γαιοκτήμονα της εποχής.
«Like A Rolling Stone» (1965): Εμπνευσμένο από την ηθοποιό και μοντέλο Σέτζγουικ, έστω και εν μέρει, με την οποία ο Ντίλαν μια περίοδο συνδέθηκε. Η σχέση τους έγινε αιτία προστριβών του τραγουδοποιού με το περιβάλλον του Αντι Γουόρχολ, στο οποίο η Σέτζγουικ εμπλεκόταν με περισσότερο από έναν τρόπους.
«I Want You» (1966): Ο Ντίλαν είχε μια σύντομη φιλία με τον κιθαρίστα των Rolling Stones, Μπράιαν Τζόουνς. Το τραγούδι φέρεται να καταγράφει τα συναισθήματα του συνθέτη του για την τότε σύντροφο του Τζόουνς, Ανίτα Πάλενμπεργκ. Σύμφωνα με άλλους, είναι αφιερωμένο επίσης στη Εντι Σέτζγουικ.
«All Along The Watchtower» (1967): Ποιος να είναι ο παλιάτσος και ποιος ο ληστής; Μην είναι ο Χριστός και ο Σατανάς; Μην είναι ο ίδιος ο Ντίλαν και ο Ελβις Πρίσλεϊ; Ή οι μεγαλοαστοί και οι προλετάριοι; Και αν είναι όλα τα παραπάνω μαζί;
«Knockin’ On Heaven’s Door» (1973): Είναι γραμμένο από την οπτική γωνία ενός σερίφη που ξεψυχά. Γράφτηκε για το γουέστερν «Pat Garett and Billy the Kid» (από την οποία ο Ντίλαν κάνει ένα πέρασμα) και ακούγεται στη σκηνή που ο σερίφης Κόλιν Μπέικερ αφήνει την τελευταία του πνοή.
«Hurricane» (1975): Τραγούδι διαμαρτυρίας για τον αφροαμερικανό πυγμάχο Ρούμπιν Κάρτερ, γνωστό και ως Τυφώνα, ο οποίος κατηγορήθηκε και φυλακίστηκε άδικα για φόνο. Είναι πιθανόν να ενέπνευσε και τον Διονύση Σαββόπουλο στο «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο».
Google news
