Ο Μίκης, ο Μάνος και το δωμάτιο

Αν η τέχνη είναι αυτή η λειτουργία που σου σκαλίζει το συναίσθημα, είναι ταυτόχρονα και βαθιά πολιτική. «Ο τόπος και ο χρόνος που αναδεικνύει την έκφραση έχει την αξία του. Για μεγάλο διάστημα ήμουν στρατιώτης στο έργο του Μίκη, είμαι ευγνώμων, είχα όμως ανάγκη και να δραπετεύω», μου λέει η Φαραντούρη και έχει μια ενδιαφέρουσα οπτική για το πολιτικό τραγούδι: «Ακόμη και το «Μαουτχάουζεν» είχε στο κέντρο του μια ιστορία αγάπης. Αν εξαιρέσεις τα προφανή πολιτικά, όλα εμπεριείχαν το ερωτικό και το κοινωνικό ταυτόχρονα. Πολιτικό δεν είναι και ο “Εφιάλτης της Περσεφόνης”; Και ο Μίκης και ο Χατζιδάκις έγραψαν πολιτικά και ερωτικά τραγούδια. Η «Εποχή της Μελισσάνθης», ας πούμε, είναι βαθιά πολιτικό έργο», σημειώνει η καλλιτέχνις που ξεκίνησε παράλληλα και με τους δύο μεγάλους συνθέτες, στα 15-16 χρόνια της, και λέει χαρακτηριστικά πως ξεκίνησαν από το ίδιο δωμάτιο: «Ο Μίκης ήταν αυτός που ήθελε να βγαίνει από το δωμάτιο, ο Μάνος κατέβαζε τις γρίλιες. Ιδιο όμως το δωμάτιο».

Η Μαρία Φαραντούρη τραγούδησε και τους δύο και πρόσφατα στη ζωντανή ηχογράφηση από το Ηρώδειο (Σεπτέμβριο του 2013) που αποτυπώθηκε σε διπλό δίσκο με τον τίτλο «Χθες άρχισα να τραγουδώ» περιελήφθησαν μερικά κομμάτια των Χατζιδάκι – Θεοδωράκη που έχουν την σφραγίδα της. Εδώ όμως αποτυπώθηκε και η πιο υποφωτισμένη πλευρά της. Ας πούμε η συμμετοχή στο Ηρώδειο του Διονύση Σαββόπουλου ήταν και ένας φόρος τιμής στους «εκδρομείς του ’60». Στη γενιά των Φαραντούρη – Σαββόπουλου. «Εγώ έφερα τον Διονύση στον Σύλλογο Φίλων Ελληνικής Μουσικής. Ημασταν νέοι καλλιτέχνες, ο Λοΐζος και άλλοι, μαζευόμασταν στο κτίριο της Σόλωνος, πηγαίναμε με τον Διονύση και παίζαμε σε πολιτιστικούς συλλόγους και αργότερα δουλέψαμε μαζί με τον Λοΐζο σε μπουάτ στο Κολωνάκι, ιδιοκτησίας του Γιώργου Κούνδουρου», θυμάται.

Το name dropping της πορείας της είναι αδίστακτο. Γνώρισε, συνέπραξε, συνεργάστηκε με θρύλους (από τους Beatles που τραγούδησε μαζί τους σε στούντιο στο Λονδίνο συνοδεία του πιανίστα Κυριάκου Σφέτσα μέχρι την αργεντινή ιέρεια των αδικημένων Μερσέντες Σόσα). «Ολο αυτό πέρασε με ένα φυσικό τρόπο από μέσα μου», λέει η Μαρία Φαραντούρη με νόημα και προσθέτει: «Σαν να χρειάζομαι κι άλλη μια ζωή γι’ αυτά που θέλω ακόμη να κάνω».