Αλλαγή, εδώ και τώρα!

To (μακρινό) 1994 ο (αείμνηστος) Αλκέτας Παναγούλιας είχε κάνει συμβιβασμούς στην κατάρτιση της λίστας για το ταξίδι στις ΗΠΑ, πήρε όλους τους «ήρωες» της πρόκρισης, αγνόησε το γεγονός ότι κάποιοι βρίσκονταν σε προχωρημένη ηλικία και το αποτέλεσμα ήταν τρεις οδυνηρές ήττες.

Η ιστορία είναι εξόχως διδακτική. Δεν (πρέπει να) επαναλαμβάνεται. Η Εθνική προχώρησε, κατέκτησε την ευρωπαϊκή κορυφή, συγκαταλέγεται πλέον στις αξιοπρόσεκτες δυνάμεις, αλλά κάποια κακώς κείμενα πρέπει να επισημαίνονται. Τώρα που είναι νωρίς. Στην Πορτογαλία, λοιπόν, τι είδαμε; Μια βασική ενδεκάδα με παίκτες κουρασμένους, ποδοσφαιριστές που δεν ξεχωρίζουν για το στοιχείο της ταχύτητας, το πρώτο ζητούμενο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Ο Τζιόλης καθυστερεί στην ανάπτυξη και ελάχιστα δημιουργεί. Ο Σαλπιγγίδης έχει επαφή με τα δίχτυα αλλά αλίμονο αν μπορεί να θεωρηθεί εξτρέμ στα 33 του χρόνια. Ούτε, φυσικά, ο Σαμαράς είναι διεμβολιστής κλασικός. Ο δε Κατσουράνης αναλώνεται σε φωνές και υπεροπτικό στυλ, σίγουρα όμως περιμένουμε περισσότερα. Η γραμμή των χαφ «φωνάζει» πως θέλει ενίσχυση, πως χρειάζεται νέο αίμα, ένταση και πάθος.

Με δεδομένο ότι κάναμε ένα σουτ (38′), η εικόνα του δεύτερου ημιχρόνου θύμισε όαση. Συμβαίνει όταν κάποιος ξεδιψά με μια-δυο φάσεις. Γιατί τόσες δημιούργησαν οι παίκτες του Σάντος κι εμείς το κάναμε μείζον θέμα.

Είναι ξεκάθαρα τα πράγματα: αυτούς πήρε μαζί του ο Σάντος, με αυτούς θα πορευτεί. Ωστόσο, οι μέσοι (Κατσουράνης, Τζιόλης, Μανιάτης) στερούνται δημιουργικών ικανοτήτων και μόνο περιστασιακά τα καταφέρνουν. Αν υπάρξει μετάλλαξη, ουδείς το γνωρίζει. Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι η αύρα του Φετφατζίδη έφερε αναστάτωση στην (ελλιπέστατη, μην το ξεχνάμε) Πορτογαλία και παραλίγο να σημειώσουμε γκολ φιλικής νίκης.

Η ωραιοποίηση της κατάστασης δεν βοηθά αυτές τις στιγμές. Περιθώρια υπάρχουν. Αρκεί να δοθεί η δυνατότητα και σε άλλους παίκτες του ρόστερ να δείξουν τις δυνατότητές τους, να δώσουν πνοή, να ταράξουν τα λιμνάζοντα ύδατα. Γιατί αυτό είναι η ενδεκάδα του Σάντος. Μια ομάδα με θέσεις καπαρωμένες και χωρίς εκπλήξεις. Τα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου ζητούν παραπάνω. Και η επισήμανση γίνεται γιατί όντως η Εθνική μπορεί να τα δώσει. Και δικαιούται να το πράξει χωρίς εκπτώσεις στην απόδοσή της.