Electric Litany: Οταν το ροκ τα βάζει με την κάλπη

Οσοι παρακολουθούν την indie σκηνή τούς γνωρίζουν. Το ντεµπούτο τους, «How to be a child & win the war», µε τις κρυστάλλινες κιθάρες ή τους ροµποτικούς ρυθµούς του εντυπωσίασε ακόµη και θρυλικούς παραγωγούς. Τον Αλαν Πάρσονς, λ.χ., ο οποίος στα άλµπουµ όπου εργάστηκε («Abbey Road», «Dark Side of the Moon») αποφάσισε να προσθέσει και ένα δικό τους. Τελικά, το «Enduring days you will overcome» κυκλοφόρησε πρόσφατα, οι Electric Litany όµως θα συζητούνταν και για κάτι που, µε δεδοµένη τη συµµετοχή τους το 2011 σε Φεστιβάλ Αλληλεγγύης στην Κερατέα, δεν έµοιαζε εντελώς αναπάντεχο.

«Μερικές σκέψεις καθώς εκτός από μπάντα είμαστε και άνθρωποι» έγραφε στο facebook δύο ημέρες μετά την πρώτη εκλογική Κυριακή το ελληνοαγγλικό συγκρότημα που κατοικοεδρεύει στο Λονδίνο: «Στην ερχόμενη περιοδεία οι Electric Litany δεν θα παίξουν σε Πειραιά και Βόλο λόγω των εκλογικών αποτελεσμάτων τα οποία έδειξαν ότι η πλειονότητα των πολιτών σε αυτές τις δύο πόλεις αξίζουν τον Μεσαίωνα που έχουν επιλέξει. Κουράγιο στη μειονότητα των υγιών ανθρώπων του Πειραιά και του Βόλου. Επίσης, δηλώνουμε τον πλήρη αποτροπιασμό μας για τον κάθε έναν που ψήφισε τους Ναζί της Χρυσής Αυγής. Είστε όλοι πλέον γελοίοι μα και επικίνδυνοι».

Ηταν μια αναφορά στις πρωτιές Αχιλλέα Μπέου και Γιάννη Μώραλη η οποία συζητήθηκε αρκούντως στα social media. Τα επιχειρήματα κυμαίνονταν από το ότι οι μουσικοί δεν είναι απλώς ψάλτες για κάθε εκκλησία ώς το ότι χρειάζονται ακριβώς όπου κινδυνεύει ο πολιτισμός. Πολλά «μπράβο» γράφτηκαν αλλά και πολλά «αντί να ποστάρετε στοfacebook, κάντε τις δηλώσεις σας στο μικρόφωνο, γιατί αυτό είναι το rock ‘n’ roll». Για κάθε «το ήθος, η συνέπεια και η αισθητική σας δεν είναι μόνο στη μουσική αλλά και στον τρόπο που στέκεστε» υπήρχε και ένα «θα τιμωρήσετε το κοινό σας για επιλογές των συνδημοτών του».

Η μπάντα επανήλθε γράφοντας ότι «αυτοί που δεν τους ψήφισαν ξέρουν ποιοι είναι, για αυτούς παίζουμε και σπίτι τους» ή ρωτώντας: «Αν εμείς, μια μπάντα που αηδιάσαμε με τη “λαϊκομπραβοφασιστοκουλτούρα” και δεν γουστάρουμε να παίξουμε εκεί, χαρακτηριζόμαστε ρατσιστές, τότε ποια λέξη, ρε παιδιά, θα βρείτε για δέκα καραφλούς που μαχαιρώνουν έναν άνθρωπο;». Οι δύο εκλεγμένοι δήμαρχοι δεν τοποθετήθηκαν φυσικά. Δεν είναι σίγουρο αν αγνοούν το γεγονός, αν αδιαφορούν ή αν απλώς δεν έχουν κάτι να πουν. Ο Αχιλλέας Μπέος πάντως θα έκανε δηλώσεις όπως «για μας η τέχνη και η μουσική είναι οι άνθρωποι που μας διασκεδάζουν αλλά ποτέ δεν περάσανε να πάρουν τον ιδρώτα σας από τα υπουργεία Πολιτισμού και δήθεν κουλτούρας: είναι ο Καρράς, ο κουμπάρος μου, είναι, πώς λέμε “της Πάολας θα γίνει”, ο Ρέμος, ο Παντελίδης, ο Οικονομόπουλος».

Πράγματα, δηλαδή, που γίνονται πιο ενδιαφέροντα αν σκεφθεί κανείς ότι οι Electric Litany, που τον Ιούλιο θα εμφανιστούν στο Up Festival στο Ανω Κουφονήσι, έκλειναν την τελευταία ανάρτησή τους με μια παρατήρηση για την καλλιτεχνική σιωπή: «Αν κάποιους ξενίζει ή ενοχλεί», έγραφαν, «το ότι κάποιοι μουσικοί παίρνουν δημόσια θέση, η οποία εμπεριέχει και έναν απαραίτητο έμπρακτο συμβολισμό, τότε ίσως θα πρέπει να συνεχίσουν να εναποθέτουν την τύχη της γενικότερης αισθητικής τους στην πλειονότητα των καλλιτεχναράδων που δεν έχουν τα αρχίδια να πουν τίποτε και κάνουν μόκο σε όλα».