Ιράκ: Ο συνασπισμός του πρωθυπουργού Νούρι αλ-Μαλίκι επικρατεί στις βουλευτικές εκλογές

Ο συνασπισμός υπό τον σιίτη πρωθυπουργό του Ιράκ Νούρι Αλ-Μαλίκι αποσπά το μεγαλύτερο μερίδιο ψήφων στις πρώτες βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στη χώρα μετά την απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων το 2011, βάσει των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων που δημοσιοποιήθηκαν τη Δευτέρα.

Ο Νούρι αλ-Μαλίκι διεκδικεί τρίτη πρωθυπουργική θητεία στο Ιράκ εν μέσω πολιτικής αναταραχής και κλιμάκωσης της βίας.

Τα αποτελέσματα δίνουν ώθηση στον σιίτη πρωθυπουργό. Αποσπά 93 έδρες, πολύ περισσότερες από τις 57 έδρες που συγκεντρώνουν από κοινού οι βασικοί σιίτες πολιτικοί του αντίπαλοι, το κίνημα του Μοκτάντα αλ Σαντρ και το Ανώτατο Ισλαμικό Συμβούλιο του Ιράκ.

Ωστόσο, και πάλι θα πρέπει να προσεγγίσει άλλες ομάδες προκειμένου να εξασφαλίσει μία πιο ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή έτσι ώστε να μπορέσει να κυβερνήσει.

Οι βουλευτικές εκλογές της 30ής Απριλίου ήταν οι τρίτες που διενεργήθηκαν στο Ιράκ μετά την επέμβαση του 2003 για την ανατροπή του καθεστώτος Σαντάμ, η οποία και οδήγησε στην εξουσία την επί μακρόν καταπιεσμένη σιιτική μειονότητα.

Οι κάλπες στήθηκαν σε μία ιδιαίτερα επικίνδυνη στιγμή για το Ιράκ, με τη χώρα να ολισθαίνει ξανά σε ένα κύκλο αιματοχυσίας που μόνο πέρυσι κόστισε 8.800 ζωές.

Η αναβίωση της σεκταριστικής βίας, η οποία σχεδόν διέλυσε το Ιράκ το 2006 και το 2007, τροφοδοτείται τόσο από τις βαθιά ριζωμένες θρησκευτικές διαιρέσεις στη χώρα, όσο και από τον εμφύλιο πόλεμο στη γειτονική Συρία.

Σύμφωνα με την εκλογική επιτροπή, ο σουνίτης εκπρόσωπος της Βουλής Οσάμα αλ-Νουτζάφι αποσπά 23 έδρες, ενώ η σουνιτική λίστα του πρώην πρωθυπουργού Αγιάντ Αλάουι συγκεντρώνει 21 έδρες. Ο σουνίτης αναπληρωτής πρωθυπουργός Σάλεχ αλ-Μουτλάκ αλ-Αραμπίγια αποσπά εννέα έδρες.

Οι διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης πιθανότατα θα διαρκέσουν εβδομάδες αν όχι μήνες. Για τη συγκρότηση της τελευταίας κυβέρνησης, το 2010, είχαν περάσει εννέα ολόκληροι μήνες. Και ακόμη και τότε, οι βουλευτές δεν κατάφεραν επί χρόνια να συμφωνήσουν στα πρόσωπα των υπουργών για τα υπουργεία-κλειδιά των Εσωτερικών και Άμυνας.