Success story

Η ομιλία του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στην 22η γενική συνέλευση του ΣΕΤΕ επιβεβαίωσε πως η φετινή χρονιά θα σπάσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ: «Ετοιμαστείτε να υποδεχθείτε περισσότερους από 20 εκατομμύρια τουρίστες» είπε. Για να φτάσουμε όμως στο τουριστικό succes story, κάποιοι βάλανε πλάτη. Ας τους θυμηθούμε.

Μύκονος
Η διαχρονική αξία
Αν ο ελληνικός τουρισμός είναι θρησκεία, εδώ χτυπάει η καρδιά του Βατικανού του… Κι αυτό αφού ο παλιός είναι αλλιώς. Από την πρώτη οργανωμένη κρουαζιέρα στο νησί το μακρινό 1926 μέχρι τα σημερινά θεματικά ξενοδοχεία για όλα τα γούστα ή το Nammos στην Ψαρού που αντιγράφουν και στο Σεν Τροπέ έχει κυλήσει πολύ νερό στ’ αυλάκι. Η παροιμιώδης ανεκτικότητα των ντόπιων, η γειτνίαση με τη Δήλο, οι σαράντα πέντε παραλίες και κάποια εμβληματικά πρόσωπα όπως ο μποέμ ζωγράφος Πιέρο ντε Αμβέρσα, ο οποίος έστησε το θρυλικό gay bar Pierro’s, ήταν μερικοί μόνο κρίκοι που έκαναν τη Μύκονο το διονυσιακό όνειρο διακοπών κάθε ιταλού ή αυστραλού φοιτητή ή και νεόπλουτου Καυκάσιου.

Υδρα
Με δύναμη από το «Παιδί και το δελφίνι»
Καλοκαίρι 1957 και από τη θάλασσα της Υδρας αναδύεται η «θεά Αφροδίτη» της Ιταλίας. Εντάξει, υπερβάλλουμε λίγο, αλλά η Σοφία Λόρεν είναι μόλις είκοσι τριών ετών, υποδύεται τη σφουγγαρού, τραγουδά με τον Τώνυ Μαρούδα το «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη», ο Νεγκουλέσκου σκηνοθετεί ύστερα από πρόσκληση της Βασίλισσας Φρειδερίκης και η ταινία «Το παιδί και το δελφίνι» αποτελεί ζωντανή διαφήμιση της Ελλάδας, αφού σκηνές της πλην της Υδρας γυρίστηκαν και σε Ακρόπολη, Επίδαυρο, Μετέωρα, Αστέρια Γλυφάδας. Δύο χρόνια μετά, όχι τυχαία πάλι στην Υδρα, η περίφημη «Λαγουδέρα» ανοίγει τις πύλες της για τον αφρό των κοσμικών.

Τα Καμάκια
«Do you know Greek lovers?»
Οχι, δεν μιλάμε απλά για το ομώνυμο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού αλλά για την ιδιότυπη φυλή των τεστοστερονούχων και ολίγον αφελών επίδοξων επιβητόρων που ευδοκίμησε τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80, τη μεταχουντική περίοδο, που ο τουρισμός οργάνωνε την περπατησιά του. Παπασπύρου στο Σύνταγμα, Ρόδος (φωτογραφία) και Κως, Πλατεία Συντάγματος στο Ναύπλιο τα μέρη της «δουλειάς» όπου από το ανοιχτό πουκάμισο προέβαλλε το δασύτριχο στέρνο, τα λίγα κουτσοαγγλικά δεν στέκονταν εμπόδιο και τα θύματα, κυρίως εκ Σκανδιναβίας, πιάνονταν στα παραγάδια όπως τραγούδησε αργότερα ο Αντώνης Καλογιάννης.

Κρουαζιέρα
Ευχή ή βόμβα;
Τελευταία ακμάζουσα τάση είναι η κρουαζιέρα στην Ελλάδα που σήμερα γνωρίζει μεγάλες πιένες. Τα σύγχρονα κρουαζιερόπλοια θυμίζουν πλωτές αυτάρκεις πολιτείες (υπάρχουν και θεματικές κρουαζιέρες όπως αυτές των gay που ντύνονται όλοι ναυτάκια, αρκούδες ή αρχαίοι Ελληνες), από τον Μάρτιο μέχρι τον Νοέμβριο πλέουν στις ελληνικές θάλασσες και πυροδοτούν τον διάλογο μεταξύ των παροικούντων την τουριστική Ιερουσαλήμ: 
Οι ορδές με τα λουράκια και τις φωτογραφικές μηχανές είναι ευχή ή βόμβα στα θεμέλια του let room και της δυνάμει κατανάλωσης στα μπαρ και στις ταβέρνες; 
Οι ταμειακές μηχανές στο τέλος της σεζόν θα πουν…