Η μαγική συνταγή για να γίνετε… δισεκατομμυριούχος

Αν δεν περιμένει κανείς κάποια μεγάλη κληρονομιά (στο εξωτερικό, διότι στην Ελλάδα θα του την φάνε τα χαράτσια) και επιθυμεί να γίνει δισεκατομμυριούχος, δεν έχει παρά να ακολουθήσει τη συνταγή που δημοσίευσαν οι «Τάιμς» του Λονδίνου. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε το αμερικανικό Centre for Policy Studies, αφού μελέτησε το παρελθόν 1.000 αυτοδημιούργητων κροίσων, το τρίπτυχο της επιτυχίας για την ένταξη κάποιου στο 0,001% των κατοίκων του πλανήτη – τόσοι είναι οι δισεκατομμυριούχοι – είναι το εξής: απόκτησε ένα διδακτορικό από καλό πανεπιστήμιο, μετακόμισε στο Χονγκ Κονγκ και δραστηριοποιήσου σε μια απορρυθμισμένη αγγλοσαξονικού τύπου οικονομία.

Ειδικότερα, οι γεωγραφικοί τόποι που ευνοούν την εξέλιξη κάποιου σε δισεκατομμυριούχο διαθέτουν χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές, χαλαρό ρυθμιστικό πλαίσιο σε ό,τι αφορά την οικονομία και την εργασία, ανωτάτου επιπέδου ακαδημαϊκά ιδρύματα και αγγλοσαξονικό σύστημα Δικαιοσύνης. Το Χονγκ Κονγκ προκρίνεται ως ο ιδανικότερος τόπος για να κάνει κανείς πολλά λεφτά. Ακολουθούν οι ΗΠΑ, η Ελβετία και η Σιγκαπούρη. Η Βρετανία βρίσκεται στην 11η θέση της λίστας, καθώς διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα χρηματοοικονομικά κέντρα του πλανήτη (το Σίτι του Λονδίνου) αλλά και δύο από τα καλύτερα πανεπιστήμια, Κέιμπριτζ και Οξφόρδης.

Η υπόλοιπη Ευρώπη αποτελεί ένα εντελώς μίζερο τόπο για φιλόδοξους ανθρώπους – αν εξαιρέσει βεβαίως κανείς την Ελβετία που κατέχει υψηλή θέση στη λίστα χάρη στο τραπεζικό απόρρητο, επειδή δηλαδή φυγαδεύουν εκεί τα πλούτη τους οι ήδη πετυχημένοι οικονομικά (που έχουν ενδεχομένως και κάτι να κρύψουν αναφορικά με τον τρόπο κτήσης του πλούτου τους). Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ΗΠΑ είναι τέσσερις φορές πιο ευνοϊκή σε ό,τι αφορά τη συσσώρευση πλούτου από όσο η Γηραιά Ηπειρος και τρεις φορές πιο ευνοϊκή από όσο η Ιαπωνία. Η Βρετανία διασώζεται ως τόπος προσέλκυσης (όχι τόσο «παραγωγής») υπερπλουσίων επειδή μεταναστεύουν εκεί κροίσοι από αναδυόμενες οικονομίες. Τα ονόματα των έξι πρώτων στη βρετανική λίστα των κροίσων είναι χαρακτηριστικά: Αλισερ Ουσμάνοφ, Λεν Μπλαβάτνικ, Σρι και Γκόπι Χιντούζα, Λακσμί Μιτάλ και Ρόμαν Αμπραμόβιτς και Τζον Φρέντρικσεν – πρόκειται για νορβηγό εφοπλιστή που πολιτογραφήθηκε Κύπριος. Ο πρώτος των πρώτων, μάλιστα, ο ουζμπεκικής καταγωγής ρώσος μεγιστάνας Ουσμάνοφ, ο οποίος διαθέτει περιουσία 16,2 δισ. ευρώ, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο μόλις πριν από έξι χρόνια, ήδη «φτιαγμένος» επιχειρηματίας – ασχολείται με επενδύσεις, ενώ εκμεταλλεύεται και μεταλλεία, αν και το 1980 είχε συλληφθεί από τις τότε σοβιετικές Αρχές για απάτες και έμεινε 6 χρόνια στη φυλακή από τα 8 που είχε καταδικαστεί.

Εν πάση περιπτώσει, ένα σημαντικό εύρημα της έρευνας είναι και η αξία του πτυχίου στην προσπάθεια να γίνει κανείς πάμπλουτος. Και ο Ουσμάνοφ, ας πούμε, είναι επιστήμων, απόφοιτος της Νομικής Σχολής της Μόσχας με ειδίκευση στο Διεθνές Δίκαιο, διότι ήθελε να γίνει διπλωμάτης προτού τον κερδίσουν οι επιχειρήσεις. Στις ΗΠΑ μόνο το 16% των δισεκατομμυριούχων (μιλάμε πάντα για τους αυτοδημιούργητους, όχι για τους πλούσιους κληρονόμους) δεν διαθέτουν πανεπιστημιακό δίπλωμα, ενώ στην ίδια χώρα το ποσοστό των μισθωτών και των αυτοαπασχολουμένων που δεν διαθέτουν είναι 54%. Επιπλέον, οι αμερικανοί κροίσοι είναι πέντε φορές πιο πιθανό να διαθέτουν διδακτορικό δίπλωμα από τους «κοινούς θνητούς».