Κόκκινες και άγνωστες
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Τι θα λέγατε για ένα ποτήρι μούχταρο; Μήπως προτιμάτε ένα βλάχικο ή μια μαυροκουντούρα; Πρόκειται για ξεχασμένες ελληνικές ποικιλίες που κάποιοι παραγωγοί αποφάσισαν τα τελευταία χρόνια να ξαναζωντανέψουν.
Μούχταρο. Φύτρωνε στην κοιλάδα των Μουσών, αντικαταστάθηκε όμως από το σαββατιανό μέχρι που η οικογένεια Ζαχαρία το επανέφερε καταφέρνοντας να παράγει ένα στιβαρό και έντονα αρωματικό κόκκινο κρασί με δυνατότητα παλαίωσης.
Μαυροκουντούρα. Στην Κύμη Ευβοίας ο Απόστολος Μούντριχας ανέλαβε την αναβίωση μιας ξεχασμένης τοπικής ποικιλίας. Θυμίζει την αιγαιοπελαγίτικη μανδηλαριά, αλλά με πιο σκούρο χρώμα, πιο βελούδινη γεύση και αρώματα από κόκκινα φρούτα και μπαχαρικά.
Μαύρο µεσενικόλα. Πανάρχαια ελληνική ποικιλία που καλλιεργείται αποκλειστικά στην Καρδίτσα. Το μεσενικόλα του Οινοποιείου Καραμήτρος, συνδυασμένο με τις γαλλικές ποικιλίες σιρά και καρινιάν (μόλις 30%) δίνει ένα εξαιρετικό ΟΠΑΠ κόκκινο βελούδινο κρασί.
Μαυρούδι. Τοπική ποικιλία της Λακωνίας, καλλιεργείται στο κτήμα Θεοδωρικάκου. Δίνει ένα πλούσιο κόκκινο κρασί που αν και από ποικιλία παραλλαγή του αγιωργίτικου γευστικά θυμίζει το ξινόμαυρο.
Βλάχικο. Μία από τις πιο σπάνιες ποικιλίες του ελληνικού αμπελώνα αναβιώνει στα ορεινά της Ηπείρου χάρη στις προσπάθειες των οινοποιείων Κατώγι στα Ιωάννινα, Γκλίναβος στη Ζίτσα και Ζοίνος επίσης στη Ζίτσα που συνδυάζει το βλάχικο και το μπεκάρι με καμπερνέ, με ξινόμαυρο ή ντεμπίνα.
Google news
