[ΤΑΣΕΙΣ] Ατίθασα κορίτσια

Βλέπουμε γύρω μας να μην υπάρχουν σαφείς διαχωρισμοί μεταξύ ανδρικού και γυναικείου ντυσίματος. Αλλά μια διάχυση του στυλ όπου, για παράδειγμα, ανδρικά παπούτσια με κορδόνια συνοδεύουν φούστες με κυματιστή γραμμή και πολύχρωμα ψηφιακά σχέδια. Ή μακριές φαρδιές καμπαρντίνες πέφτουν χαλαρά πάνω από φαρδιά παντελόνια και μακριά πουκάμισα, αδιαφορώντας να δώσουν έμφαση στις καμπύλες του σώματος. Ζούμε στην εποχή που σημασία έχει η εικόνα. Η μόδα δείχνει έναν σύγχρονο πραγματισμό γεμάτο αυτοπεποίθηση και ψυχρή πόζα. Και οι πιο μαχητικές γυναίκες σχεδιάστριες αυτής της άποψης είναι εκείνες που στις συλλογές τους δείχνουν ότι δεν ακολουθούν τις γενικές κατευθύνσεις για να δώσουν ρούχα εύκολα, παρόμοια με οποιαδήποτε άλλα. Το θέμα τους δεν είναι να προσφέρουν ρούχα για μια νοητή φυγή από την πραγματικότητα ή να αρνηθούν τις συνθήκες στις οποίες ζουν, δημιουργούν, κινούνται εκφράζονται οι σύγχρονες γυναίκες. Απλώς σχεδιάζουν ρούχα που αντιμάχονται τα πράγματα έτσι όπως αυτά διαμορφώνουν το παρόν. Και όπως το περιγράφει η Ρέι Καβακούμπο μιλώντας για την ανοιξιάτικη συλλογή της Comme des Garçons: «Μπορώ μόνο να περιμένω για μία ευκαιρία που κάτι εντελώς νέο θα γεννηθεί μέσα μου. Ερχομαι σε ρήξη με την ιδέα των ρούχων. Βάζω στον εαυτό μου περιορισμούς. Επιδιώκω μια κατάσταση στην οποία δεν είμαι ελεύθερη. Γιατί δεν προκύπτει κάτι νέο από μια συνθήκη που δεν προϋποθέτει κάποιο μόχθο και δεν μου επιβάλλει να υποφέρω».

«Γυναίκες βγείτε μπροστά» προτρέπει ο τίτλος του βιβλίου της αμερικανίδας διευθύντριας επιχειρησιακών λειτουργιών του facebook. Η Σέριλ Σάντμπεργκ σε γενικές γραμμές γράφει ότι είναι καιρός οι γυναίκες να υποστηρίξουν η μία την άλλη, να διεκδικήσουν θέσεις στελεχών στην αγορά εργασίας, να απαιτήσουν ίσες αμοιβές με τους άρρενες συναδέλφους τους, να κάνουν ό,τι μπορούν και ό,τι θέλουν. Σε αυτή την προσπάθεια να διαδώσει το μήνυμα του βιβλίου της, η Σάντμπεργκ επιστράτευσε και άλλες ισχυρές γυναικείες προσωπικότητες. Από την Κοντολίζα Ράις, εκπαιδευμένη στα βαθιά νερά της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, την υψηλού επιπέδου επιχειρηματικών κινήσεων και σχεδιάστρια μόδας Νταϊάν φον Φίστενμπεργκ και τη δημοφιλή σταρ της μουσικής Μπιγιονσέ. Σε ένα σύντομο βίντεο ο συνθηματικός λόγος τους δείχνει μια προσπάθεια εμψύχωσης ή μάλλον ενθάρρυνσης των γυναικών να ανακτήσουν τη σημασία της ύπαρξής τους σε σύγχρονες συνθήκες. «Εγώ είμαι το αφεντικό» λέει με στόμφο στον φακό η Μπιγιονσέ. Και θα ήταν ίσως πειστική, επισημαίνει η αγγλίδα δημοσιογράφος γυναικείων θεμάτων της εφημερίδας «Γκάρντιαν», αν η «Κυρία Κάρτερ» είχε επιλέξει μόνο το πεδίο της φεμινιστικής αντιπαράθεσης. Και όχι το δίπορτο με τις δημόσιες σχέσεις που συνηθίζουν οι διασημότητες για να προωθήσουν τη δουλειά τους. Στην περίπτωση δηλαδή της Κυρίας Κάρτερ-Μπιγιονσέ, η επίστρωση της μοντέρνας διακήρυξής της περί αρχηγίας προωθεί τη συναυλία της και τον σύγχρονο υμέναιο (σ.σ. στα αρχαία ελληνικά το τραγούδι του γάμου) «Drunk in Love» που τραγουδά μαζί με τον Τζέι Ζι.

Η τέχνη της αταξίας
Η γερμανίδα καλλιτέχνις Ρόζμαρι Τρόκελ στην αναδρομική της έκθεση «Cosmos» που παρουσίασε η γκαλερί Σερπαντάιν στο Λονδίνο, σε μια εσκεμμένα άναρχη παρουσίαση του έργου της, μεταξύ γλυπτών, αντικειμένων, κολάζ, φωτογραφιών, βίντεο και εγκαταστάσεων θέτει ζητήματα σχέσης των φύλων, φεμινιστικών θεωριών, εικόνας του σώματος. Για την Τρόκελ σημασία έχει η αντιπαράθεση των ιδεών για να παραμένουμε ανοιχτοί σε νέες ανακαλύψεις, γνώσεις και εμπειρίες.