Οι άλλες ταινίες

Βαμπίρ ξανά

«Byzantium». Πολλοί – ανάμεσά τους και ο γράφων – είχαν χαρεί όταν ο Νιλ Τζόρνταν ανακοίνωσε την απόφασή του να ξαναπιάσει τον βαμπιρικό μύθο: η «Συνέντευξη μ’ έναν βρικόλακα» άλλωστε αποτελεί κορυφή όχι μονάχα για τη φιλμογραφία του, αλλά και για ολόκληρο το φανταστικό σινεμά. Εδώ όλα ξεκινούν από δύο μυστηριώδεις γυναίκες (Σίρσε Ρόναν και Τζέμα Αρτερτον) που ξεφεύγουν από τη σκηνή ενός βίαιου εγκλήματος και βρίσκονται, χωρίς καθόλου χρήματα, σε μια παρακμιακή παραθεριστική πόλη δίπλα στη θάλασσα. Η πρώτη, παρότι λίγα μόνο χρόνια μεγαλύτερη, είναι η μητέρα της δεύτερης, που έχει γεννηθεί το… 1804. Φυσικά, οι θάνατοι γίνονται σύντομα συχνό φαινόμενο. Και ξεκινούν τα φλας μπακ και οι ανατροπές. Ενώ όμως το πρώτο μισό του φιλμ δείχνει σοβαρό και αποστασιοποιημένο, μόλις ξεκινούν οι βίαιες αναμετρήσεις το όργιο αίματος που ακολουθεί φαντάζει σχεδόν από άλλη ταινία. Εκτός κι αν εντοπίσετε πίσω και από τα δύο τον ιδιαίτερο εκείνο πορφυρό λυρισμό. Που, ευτυχώς, προλαβαίνει να κατευνάσει κάπως τις εντυπώσεις μιας όχι και τόσο πειστικής ερωτικής ιστορίας, που προσπαθεί να χωθεί ανάμεσα στις καλές προθέσεις και τα φονικά.

Βαθμοί: 6

Αγάπη και ραδιενέργεια

«Grand Central». Πιάνοντας δουλειά σε ένα εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας, ένας μετανάστης ερωτεύεται μια γυναίκα η οποία ήδη ετοιμάζεται να παντρευτεί – και όταν ξεπερνά τα επιτρεπτά όρια ραδιενέργειας, αποφασίζει να το κρύψει. Το δράμα που σκηνοθετεί με μια κάποια βαρύτητα η Ρεμπέκα Ζλοτόφσκι έχει τις έντονες στιγμές του (που μας θυμίζουν μια παλαιότερη επιτυχία της Μέριλ Στριπ, την «Εξαφάνιση της Κάρεν Σίλκγουντ») αλλά και ένα love story εντεταγμένο σε καμβά ταξικό. Θα χρειαζόταν όμως μια καλύτερη διαχείριση του υπάρχοντος υλικού καθώς η ταινία δείχνει να έχει πει αυτά που έχει να πει αρκετά πριν έρθουν οι τίτλοι τέλους. Κρατάμε, όπως και να ‘χει, τη σταθερά αισθησιακή παρουσία της Λεά Σεϊντού.

Βαθμοί: 5

Μέρκελ, όπως Διάβολος

«Η νονά». Γιατί Νονά; Απαντά ο ίδιος ο σκηνοθέτης αυτού του ντοκιμαντέρ για την Ανγκελα Μέρκελ, ο Στέλιος Κούλογλου: «Γιατί η Μέρκελ χρησιμοποιεί μαφιόζικες μεθόδους για να επιβάλει την πολιτική της: σιωπή, νόμος της ομερτά, συνεργάτες γ’ διαλογής αλλά αποφασισμένους για όλα και όπου χρειάζεται προδοσίες, μια ακόμη ανατολικογερμανική κληρονομιά». Μέσα από μια ματιά μάλλον μονόπλευρη, και με ύφος τηλεοπτικού ρεπορτάζ, «Η νονά» αποδομεί το έργο της γερμανίδας καγκελαρίου, αλλά το πομπώδες ύφος «πνίγει» ουσιαστικά τις συνεντεύξεις και το ενδιαφέρον αρχειακό υλικό.

Βαθμοί: 4

Εκατόν τριάντα λεπτά χαμένα

«Need for speed». Εχοντας μόλις αποφυλακιστεί, ένας αδίκως καταδικασμένος οδηγός λαμβάνει μέρος σε μια θανάσιμη κούρσα, διψασμένος για εκδίκηση. Αδιάφορη η ίντριγκα, μια και το βασισμένο σε τηλεπαιχνίδι «Need for speed» ακολουθεί τη λογική του πρωτότυπου υλικού: τα πάντα εδώ είναι σχηματικά, η πλοκή τσουλάει με λογική πλήρως μηχανιστική, ενώ οι θεαματικές κασκάντες των αυτοκινήτων δείχνουν ξεκάθαρα «πειραγμένες» σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Τα ανάλογα b-movies της δεκαετίας του ’70 ηξεραν τουλάχιστον να φρενάρουν στα ενενήντα λεπτά: τούτο εδώ ξεπερνά τις δύο ώρες!

Βαθμοί: 2