Παππού Κιθ, πες μας ένα παραμύθι

Στη λίστα με όλα τα πρότυπα που ένας γονιός θα εμπιστευόταν για το παιδί του, ο Κιθ Ρίτσαρντς δεν πρέπει να κατέχει και πολύ ψηλή θέση. Οχι ότι για τον ίδιο κάτι τέτοιο είναι αποθαρρυντικό. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι ο άνθρωπος που έγραψε στην αυτοβιογραφία του «κατηφόριζα την Οξφορντ Στριτ κουβαλώντας μια πλάκα χασίς μεγάλη όσο ένα σκέιτμπορντ» έχει στα σκαριά ένα παιδικό βιβλίο. Κι ας βασίζεται στις εμπειρίες του με τον παππού του. Ο τύπος, όπως και ο εγγονός του, ήταν – λιγότερο ή περισσότερο – ένας μικρός κατεργαράκος.

Με τη Μαντόνα, τον Ρίνγκο Σταρ και άλλους διασήμους να έχουν κάνει κάτι παρόμοιο, επιτυχώς ή όχι, ο Ρίτσαρντς δεν μπορεί να διεκδικήσει βραβείο πρωτοτυπίας. Το περιεχόμενο βέβαια του πονήματός του είναι άλλη υπόθεση. Το «Ο Γκας κι εγώ: Η ιστορία του παππού μου και της πρώτης μου κιθάρας» (Gus & me: The story of my granddad and my first guitar) θα είναι μια μάλλον εξευγενισμένη αφήγηση της σχέσης του γερο-Κιθ με τον Θίοντορ Ογκούστους Ντουπρέ, έναν μουρντάρη μουσικό της τζαζ που είχε την τιμή να προσφέρει στον κιθαρίστα των Ρόλινγκ Στόουνς το πρώτο του τσιγάρο, αλλά και την πρώτη του κιθάρα.

Για να πούμε την αλήθεια, το γράψιμο έχουν αναλάβει οι Μπ. Χάρις και Μπ. Σαπίρο και την εικονογράφηση η Θιοντόρα Ντουπρέ Ρίτσαρντς, κόρη του μουσικού. Το πρωτογενές υλικό όμως προέρχεται από ένα απόσπασμα των πρόσφατων απομνημονευμάτων του με τίτλο «Life». Η εκδοτική Orion ανακοίνωσε ως μήνα κυκλοφορίας τον Σεπτέμβριο. Αρνήθηκε βέβαια να σχολιάσει αν το βιβλίο θα περιλαμβάνει και τις περιγραφές του Ρίτσαρντς για έναν παππού που έγνεφε στους μνηστήρες της κόρης του με προφυλακτικά ή πιανόταν στα πράσα με ερωμένη στη διάρκεια της συσκότισης του Λονδίνου εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ρίτσαρντς τα βλέπει αλλιώς όλα αυτά. Εχοντας ήδη πέντε παιδιά από τα παιδιά του, θέλει, λέει, να γιορτάσει τη σχέση εγγονιών και παππούδων και εύχεται να ανταποκριθεί τόσο καλά σε αυτόν τον ρόλο όσο είχε κάνει και ο Γκας. Στην αυτοβιογραφία του περιέγραφε με χιούμορ μεν, αλλά και με τρυφερότητα ή κατανόηση την ημέρα που εκείνος του έδωσε τη γόπα του για να καπνίσει το υπόλοιπο. Και από την άλλη, την πιο αποφασιστική στιγμή, τότε που του χάρισε την πρώτη του κιθάρα, θυμόταν τα πάντα. Οτι του έδειξε τις βασικές συγχορδίες και του εξήγησε πως αν παίξει το τραγούδι «Μαλαγιένια», μετά θα παίζει τα πάντα. «Τη στιγμή που μου είπε “νομίζω ότι αρχίζεις και το πιάνεις”», συμπλήρωνε, «ήμουν πολύ χαρούμενος».