Οι Μπερκούτ με τα ρόπαλα

«Μπερκούτ». Στο άκουσμα και μόνο της λέξης, οι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές που μάχονται για να ανατρέψουν το καθεστώς του Βίκτορ Γιανουκόβιτς ξεχειλίζουν από οργή. Εδώ και περίπου τρεις μήνες, από την αρχή της κρίσης και κυρίως από τη στιγμή που πήρε βίαιη τροπή, η ελίτ του υπουργείου Εσωτερικών, αποτελούμενη από 4.000-6.000 άνδρες, έχει αναλάβει να καταπνίξει τη λαϊκή δυσφορία.

Οι Μπερκούτ είναι εκείνοι οι οποίοι στις 30 Νοεμβρίου χτυπούσαν με ρόπαλα τους φοιτητές και τους δημοσιογράφους που διαδήλωναν ειρηνικά τις πρώτες ημέρες της κρίσης. Είναι επίσης εκείνοι οι οποίοι εφορμούσαν στην Πλατεία Ανεξαρτησίας, στις 11 Δεκεμβρίου. Είναι τέλος εκείνοι – μαζί με τα λιγότερο εκπαιδευμένα εσωτερικά στρατεύματα  (το ισοδύναμο των χωροφυλάκων) – οι οποίοι κατηγορήθηκαν για αγριότητες κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με τους διαδηλωτές από τις 19 έως τις 23 Ιανουαρίου: πυρ με πραγματικά πυρομαχικά, βόμβες μολότοφ, χειροβομβίδες κρότου – λάμψης «ενισχυμένες» με μεταλλικά κομμάτια, αλλά και ξυλοδαρμοί και ταπεινωτικές συμπεριφορές εις βάρος συγκεκριμένων διαδηλωτών οι οποίοι είχαν συλληφθεί.

Εντολή. Αυτοί είναι οι Μπερκούτ. Οχυρωμένοι όλη αυτήν την περίοδο πίσω από τα οδοφράγματα της οδού Γκρουτζέφσκι, οι επίλεκτοι του υπουργείου Εσωτερικών ήταν μια δυσδιάκριτη μάζα κρανοφόρων με ασημί ασπίδες. Η ρητή εντολή που είχαν όλον αυτόν τον καιρό ήταν να αποφεύγουν οποιαδήποτε πρόκληση. Οι περισσότεροι δεν απαντούν σε ερωτήσεις δημοσιογράφων. «Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποφύγουμε τα θύματα. Μη μας συμπεριφέρεστε σαν να είμαστε κανίβαλοι» τονίζει ένας από αυτούς, ο οποίος δέχεται να μιλήσει στον Μπενουά Βιτκίν από τη «Μοντ».

Και με τις παραβάσεις για τις οποίες κατηγορούνται; Τι ακριβώς συνέβη; Οι ίδιοι επιμένουν ότι ρίχνουν αποκλειστικά σφαίρες από καουτσκούκ και μόνο στα πόδια. Για τους δεκάδες διαδηλωτές που φέρουν σοβαρά τραύματα δεν έχουν – πειστική – απάντηση.