Η ρεβάνς των αδικημένων

Ακόμη είναι στον νου ο περασμένος χειμώνας.

Με τον Λουκά Βύντρα να αναζητεί τον επόμενο σταθμό της καριέρας του μετά το διαζύγιο με τον Παναθηναϊκό. Οι φήμες περί ανάμειξης του Ολυμπιακού οργίαζαν. Στον Πειραιά, κάποιοι ήταν υπέρ, η πλειονότητα ωστόσο αντέδρασε, ήταν αναφανδόν κατά της μεταγραφής και κάπως έτσι ο έλληνας διεθνής μπακ κατέληξε στην Ισπανία και στη Λεβάντε. Εφυγε από τον κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου με τη στάμπα του γκαφατζή, του παίκτη που βάζει αυτογκόλ, του γκελαδόρου. Και αναπνέει αέρα επιπέδου ισπανικού πρωταθλήματος.

Η χθεσινή ημέρα είναι κατά κάποιο τρόπο η ρεβάνς του αδικημένου. Οχι πως ο Λουκάς έγινε ξαφνικά σούπερ αμυντικός στα 33 του χρόνια. Απλώς, είναι ένας «τίμιος» μπακ, που δίνει τα πάντα όπου κι αν παίζει. Τόσο στον Παναθηναϊκό επί σειρά ετών όσο και όταν καλείται στην Εθνική. Δεν αγωνίζεται βασικός, μετέχει όμως στις αποστολές και στις προπονήσεις προσφέρει το 100%, έχοντας τη γνώση ότι μόνο από σπόντα θα συμπεριληφθεί στις αρχικές επιλογές του Σάντος.

Οσοι αναζητούν τη δικαίωση έξω από τα σύνορα μπορούν να έχουν στο μυαλό τους το χθεσινό γκολ του Βύντρα. Ενα γκολ-μαχαιριά στην Μπαρτσελόνα και θα το αφηγείται με καμάρι πολύ αργότερα ο ποδοσφαιριστής. Εδώ σίγουρα θα βρισκόταν μεταξύ γκρίνιας και αποδοκιμασιών, όποια ομάδα και να επέλεγε. Στην Ισπανία ζει το όνειρό του, κομπάρσος μεν αλλά ενίοτε και πρωταγωνιστής. Οπως χθες με τη φανέλα της Λεβάντε.

Αλλά στα μέρη μας και ένας άλλος που αμφισβητήθηκε αρκετά, ο Ματζουράκης, επιβραβεύεται με τη φετινή πορεία της Καλλονής. Τακτικά η ομάδα του ξεχωρίζει. Αναγέννησε τον Λεοζίνιο, έβαλε σε καλούπια τον Μανούσο και η Καλλονή έμαθε να παίζει στρωτό ποδόσφαιρο και να ανατρέπει σκορ. Εστω και στη δύσκολη έδρα του ΠΑΣ Γιάννινα. Αυτή η ομάδα δεν μπορεί να κινδυνεύσει. Και αυτός ο προπονητής, ο Γιάννης Ματζουράκης, πρέπει να κρίνεται όχι για το λέγειν του αλλά για τις ικανότητές του.