«Μουσεία όχι μόνο για ακαδημαϊκούς», ζητάει ο διευθυντής του Λούβρου

Ηταν το αουτσάιντερ και βρέθηκε να διοικεί ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα μουσεία του κόσμου – με 9,5 εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο – εκείνο του Λούβρου.

Και παρά το γεγονός ότι πολλοί πίστεψαν ότι η θέση του διευθυντή του Μουσείου του Λούβρου – και διαδεχόμενος τον Ανρί Λοϊρέτ – θα αποδεικνυόταν τελικά για τον ισπανικής καταγωγής αρχαιολόγο και ιστορικό της τέχνης με ειδίκευση την αρχαία ελληνική γλυπτική ηλεκτρική καρέκλα. «Οι καιροί αλλάζουν και είναι καιρός να σκεφτούμε περισσότερο το κοινό», λέει στην ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» ο 49χρονος Ζαν Λικ Μαρτινέζ. «Ο ακαδημαϊσμός είναι στο DNA των μεγάλων ευρωπαϊκών μουσείων.

Σήμερα, όταν ρωτάμε γιατί ο κόσμος δεν πηγαίνει σε μουσεία, κατανοώ ότι δεν πηγαίνει επειδή καταλαβαίνει πλήρως ότι ήταν φτιαγμένα με κύριο μέλημα τους καλλιτέχνες και τους ιστορικούς τέχνης», συνεχίζει και εξηγεί ότι τάσσεται υπέρ χώρων που μπορούν να φιλοξενούνται ταυτοχρόνως συναυλίες, συνέδρια, βιβλιοθήκες και βεβαίως έργα τέχνης, διότι «προτεραιότητα μας δεν είναι ούτε οι καλλιτέχνες, ούτε οι ιστορικοί τέχνης, αλλά το ευρύ κοινό. Ολα όσα επιτυγχάνονται δεν συμβαίνουν εν μια νυκτί, είναι προϊόν εντατικής εργασίας και ακούραστης αφοσίωσης, επισημαίνει ο διευθυντής του Λούβρου, τονίζοντας ότι ρόλο παίζουν και οι πολιτικές αποφάσεις, όπως εκείνη που συνέβαλε στη δημιουργία παραρτήματος του Λούβρου σε μια από τις πιο εξαθλιωμένες οικονομικά περιφέρειες της Γαλλίας (μια ώρα βορείως του Παρισιού), όπου οι επισκέπτες τον πρώτο κιόλας χρόνο ξεπέρασαν τις 900.000, κατά 200.000 περισσότερους από όσους αναμένονταν. «Πραγματικά πιστεύουμε ότι η διδασκαλία της λογοτεχνίας, η ανάγνωση, οι τέχνες, η μουσική είναι απαραίτητες σε έναν πολίτη. Το έχουν οι Γάλλοι στα γονίδιά τους».  Και ενώ υποστηρίζει ότι το Λούβρο είναι εθνικό μουσείο, δεν παραλείπει να τονίσει τον διεθνή προσανατολισμό του, εξού και η επιλογή να πουληθεί το εμπορικό του σήμα για 500 εκατ. ευρώ και να ανοίξει παράρτημα στο Αμπου Ντάμπι. «Με τον τρόπο αυτό θα πετύχουμε διεθνή αναγνώριση και κύρος», υποστηρίζει ο Ζαν Λικ Μαρτινέζ, που δεν κρύβει ότι ο βασικός στόχος είναι το κέρδος, αποφεύγοντας να μιλήσει για πολιτιστικό ιμπεριαλισμό.