[ΟΡΚΟΙ ΠΙΣΤΗΣ] Ο ποιητής και η μούσα του

Η Μαρίζα και ο Δημήτρης πήγαιναν στο ίδιο σχολείο της Καλαμπάκας. Πήγαιναν επίσης και στην ίδια σχολή καράτε. Κάθε φορά που τη συναντούσε, έβλεπε σε εκείνη τη γυναίκα της ζωής του. Δεν ήξερε όμως το πώς και το γιατί. «Μυστήριο πράγμα ο έρωτας» λέει άλλωστε ο ίδιος. Ως έφηβος ωστόσο δεν έβρισκε το κουράγιο να της εκφράσει τα συναισθήματά του τα οποία κράτησε μυστικά για είκοσι δύο ολόκληρα χρόνια!

Ως επιμελής μαθητής που ήταν πέρασε στη σχολή που ήθελε και τώρα εργάζεται στην Πολεμική Αεροπορία ως ηλεκτρολόγος. Η Μαρίζα σπούδασε αισθητικός και σήμερα κάνει μια επιτυχημένη πορεία ως μακιγιέζ.

Λόγω των επαγγελματικών του υποχρεώσεων, ο Δημήτρης έχει γυρίσει  σχεδόν όλη την Ελλάδα. Αθήνα, Σκύρος, Θεσσαλονίκη, Χανιά, Μύκονος. Αγαπάει τη θάλασσα αλλά και το διάβασμα. Τα έργα του Βίκτωρος Ουγκώ και του Νίκου Καζαντζάκη ήταν πηγή έμπνευσης  στην αναζήτηση της τέλειας αγάπης. Ετσι, άρχισε να γράφει ποιήματα εμπνευσμένα από τη ζωή αλλά και μια νουβέλα η οποία, όπως λέει, αφορά «την εμπειρία των λανθασμένων ή αναγκαίων επιλογών που μεσολαβούν μέχρι να γευθούμε τον Ερωτα σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, όταν έρθει με χάρη και μας φανερωθεί».

Σε αυτή τη συγκυρία αποφάσισε να επικοινωνήσει με τη Μαρίζα, η οποία είχε φιλική και επαγγελματική σχέση με τη μητέρα του και την αδερφή του. Της πρότεινε εμμέσως πλην σαφώς να γίνει η μούσα στη νουβέλα της ζωής του και της εκμυστηρεύτηκε τον κρυφό έρωτα μέσα του όλα αυτά τα χρόνια.

Πριν από το πρώτο τους ραντεβού τον περασμένο Φεβρουάριο, καθώς εκείνος ήταν στη Μύκονο εκείνη στα Τρίκαλα, επικοινωνούσαν τηλεφωνικά για έναν περίπου μήνα. «Στην αρχή παρακολουθούσαμε τη σχέση μας να παίρνει γρήγορα τόσο σοβαρή τροπή, λες και επρόκειτο για θαύμα» λένε και οι δύο. Ο Δημήτρης είχε τότε επισκεφθεί την Παναγία της Τήνου στην πιο μεγάλη της γιορτή, τα Φαναράκια, ενώ λίγες μέρες πριν η Μαρίζα είχε πάει στη Μονή της Παναγίας Γοργοεπηκόου κοντά στην Ελευσίνα. Οι αρραβώνες τους έγιναν το βράδυ της παραμονής του Ευαγγελισμού, ενώ και ο γάμος τους έγινε την ημέρα γιορτής για το Γενέσιο της Θεοτόκου. «Ολα βέβαια προγραμματισμένα, έτσι ώστε να τιμάται το θαύμα που μας ένωσε» συμπληρώνουν.

Μέσα από τα ποιήματα που της χάρισε, η Μαρίζα κατάλαβε ότι επρόκειτο για μια ξεκάθαρη ερωτική εξομολόγηση, η οποία παρουσιαζόταν διάχυτη μέσα στον γραπτό λόγο του κατακτητή της καρδιάς της και με τις εξής φράσεις: «Κύματα αλμύρας θαλασσινής ας είναι η αγάπη σου, να γιατρέψουν τις πληγές που στοίχειωσαν στην καρδιά μου, οι σειρήνες των λάγνων ενστίκτων μου. Ακρογιάλι μυθικό ο έρωτας σου… ν’ απλώνω ολόκορμα τα κύματα της έλξης που προκαλούν σε μένα τα εκφραστικά σου μάτια γεμάτα όρεξη και δίψα. Αχ! στα ζουμερά μεριά του κορμιού σου να στείλω τη χαρά, ωσάν τη θάλασσα που δροσίζει τις χρυσιές απαλοστηθάτες αμμουδιές».

Επειτα από δεσμό τριών μηνών, έγινε ο αρραβώνας σε κλειστό οικογενειακό κύκλο. Εναν μήνα πριν, πιστός στις παραδόσεις, ο Δημήτρης πήγε στο πατρικό σπίτι της Μαρίζας για να ζητήσει το χέρι της από τους γονείς της. Της πρόσφερε δεκατρία κόκκινα τριαντάφυλλα και παραδοσιακά γλυκίσματα από την Τήνο, για να επισημάνει ότι το 2013 θα είναι η χρονιά τους. Το βράδυ του αρραβώνα τής φόρεσε ένα μονόπετρο ενός καρατίου κοπής μαρκίς. Εξήγησε στους οικείους παρευρισκομένους ότι ο λόγος που πρόσφερε το συγκεκριμένο διαμάντι στην αγαπημένη του είναι πως η κοπή μαρκίς πήρε την ονομασία της από τη  μαρκησία του Λουδοβίκου ΙΔ’, η οποία είχε πανέμορφα σαρκώδη χείλη. Και η Μαρίζα διαθέτει τα χείλη που αντιστοιχούν στο σχήμα αυτό. 

Μετά τον αρραβώνα ήρθε και ένα ευχάριστο αλλά και αναμενόμενο νέο. Ο Δημήτρης πήρε μετάθεση από τη Μύκονο στη Λάρισα και έτσι το ζευγάρι εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Τρίκαλα, που είναι η γενέτειρα και των δύο. Οι ετοιμασίες του γάμου ξεκίνησαν με χαρά και, σύμφωνα με την επιθυμία της Μαρίζας, το μυστήριο τελέσθηκε στο ξωκκλήσι της Αγίας Τριάδας, στην Καστανιά Τρικάλων, το χωριό καταγωγής της. Το τοπίο ήταν γεμάτο από καστανιές και έλατα, σε υψόμετρο 900. Το προσκλητήριο έγραφε: «Ο χορός του Ησαΐα θα σημάνει τα πρώτα βήματά μας στην πολυπόθητη κοινή μας ζωή». Κουμπάροι τους ήταν ο Κώστας και η σύζυγός του Μαρία. Ο Κώστας όντας ο καλύτερος φίλος του Δημήτρη ήταν ο πρώτος που έμαθε ότι επρόκειτο να μετουσιωθεί σε πράξη ζωής ο γάμος τους.

Η νύφη και οι καλεσμένοι έφτασαν στο εκκλησάκι με συνοδεία παραδοσιακής ζωντανής μουσικής. Η επιλογή της ομάδας φωτογράφων του Πάνου Ρεκουνιώτη ήταν η ευχάριστη έκπληξη του γάμου, ενώ λίγες ημέρες αργότερα ακολούθησε καλλιτεχνική φωτογράφιση στους επιβλητικούς βράχους των Μετεώρων. Η νύχτα πλαισιώθηκε από ζεστή δεξίωση σε έναν χώρο με πολλή μουσική και η συγκίνηση όλων μετουσιώθηκε σε υπέρμετρη χαρά. Η επόμενη μέρα βρήκε το ζευγάρι εν πλω για Μήλο όπου οι νεόνυμφοι χάρηκαν τον εκπληρωμένο έρωτά τους.