Τζόρνταν Μπέλφορτ: Ο αληθινός «Λύκος της Γουόλ Στριτ» σήμερα εκπαιδεύει πωλητές

Το 1984 ο Νεοϋορκέζος Τζόρνταν Μπέλφορτ ετοιμαζόταν να γίνει οδοντίατρος. Η μητέρα του ήθελε να σπουδάσει γιατρός, όμως εκείνος δεν πήγε στις εισαγωγικές εξετάσεις της ιατρικής γιατί αποκοιμήθηκε και επιχειρηματολόγησε στη μητέρα του ότι η οδοντιατρική ήταν το πεπρωμένο του.

Με όνειρα για το μέλλον πήγε την πρώτη ημέρα στη σχολή του. Τα διέλυσε όμως ο πρύτανης. «Η χρυσή εποχή για την οδοντιατρική τελείωσε. Αν νομίζετε πως θα κάνετε λεφτά έτσι, ξεχάστε το».

Από τις λευκές ιατρικές ποδιές ο παρ’ ολίγον οδοντίατρος βρέθηκε να φορά πανάκριβα κοστούμια σε αυστηρή γραμμή και αντί για καθαρισμούς και σφραγίσματα δοντιών καθάριζε και σφράγιζε επιχειρήσεις μέσω μετοχών τους, κατασπαράσσοντας οικονομίες ανυποψίαστων επενδυτών, καταναλώνοντας ταυτόχρονα ποσότητες ναρκωτικών ικανές να «γαληνέψουν τη Γουατεμάλα», όπως το θέτει ο ίδιος.

Ο Τζόρνταν Μπέλφορτ για περίπου μία δεκαετία είχε διάφορα – κινηματογραφικά – παρατσούκλια: Γκόρντον Γκέκο, Ντον Κορλεόνε, Κάιζερ Σόζε, Βασιλιάς. Εμεινε και θα μείνει στην Ιστορία, όμως, ως «Ο Λύκος της Wall Street». Αυτό τον τίτλο έδωσε και στο πρώτο αυτοβιογραφικό βιβλίο του και τον διατήρησε στο δεύτερο («Πιάνοντας τον Λύκο της Wall Street»), το οποίο μετέφερε στον κινηματογράφο ο Μάρτιν Σκορσέζε με τον Λεονάρντο ντι Κάπριο ως Μπέλφορτ.

Εγκαταλείποντας την οδοντιατρική ο Μπέλφορτ ασχολήθηκε με το εμπόριο κρεάτων και ψαριών. Οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά και χειροτέρεψαν όταν συνάντησε έναν γνωστό του που δούλευε στη Γουόλ Στριτ. Ο Μπέλφορτ τον περιγράφει στο βιβλίο ως «εκ προοιμίου χαμένο», αλλά καλοπληρωμένο ώστε να νοικιάζει σκάφη για να κάνει διακοπές στις Μπαχάμες και να οδηγεί πανάκριβες Φεράρι. Εφόσον εκείνος επιβίωνε, ο Μπέλφορτ σκέφτηκε ότι θα μπορούσε πετύχει.

Ενας οικογενειακός φίλος τον έβαλε στην εμπορική τράπεζα Λ.Φ. Ρόθτσιλντ. Την πρώτη ημέρα που έπιασε δουλειά ως διπλωματούχος χρηματιστής η χρηματαγορά της Νέας Υόρκης κατέρρευσε. Ηταν Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 1987. Στα θύματα της κρίσης, και η Ρόθτσιλντ που πτώχευσε. Σε αυτό το σημείο θεωρητικά η καριέρα του Μπέλφορτ στη Γουόλ Στριτ είχε τελειώσει. Αλλά η εμπλοκή του με τα οικονομικά κάτω από άλλη συνθήκη μόλις άρχιζε. Αντί να στήσει τη δική του Εταιρεία Λήψης και Διαβίβασης Εντολών, έκανε συμφωνία με τη Στράτον Σεκιούριτις που πάσχιζε να διατηρηθεί στο παιχνίδι. Ο Μπέλφορτ ανέλαβε το παράρτημα στο Λονγκ Αϊλαντ και έπειτα από περίπου μία πενταετία η φίρμα είχε μετακομίσει σε πολυτελή γραφεία της περιοχής.

«Ημουν ο πλέον ταλαντούχος πωλητής του κόσμου», σημειώνει στο δεύτερο βιβλίο του «Πιάνοντας τον Λύκο της Wall Street». Είχε εκπαιδεύσει μια στρατιά από νεαρούς χρηματιστές να εφαρμόζουν ασφυκτικές τακτικές σε ανυποψίαστους επενδυτές προκειμένου να αγοράζουν υπερτιμημένους τίτλους που πλέον δεν είχαν καμία αξία.

Κοστούμια που κόστιζαν μια μικρή περιουσία το καθένα, δείπνα στα πιο διάσημα εστιατόρια, τα πιο γρήγορα αυτοκίνητα και μια έπαυλη στη μυθική Χρυσή Ακτή του Λόνγκ Αϊλαντ, η ζωή του Μπέλφορτ ήταν – με μια λέξη – χλιδάτη.

Οι δουλειές πήγαιναν πρίμα. Ώς τη στιγμή που εμφανίστηκαν στα γραφεία οι άνδρες του FBI. Το 1999 ο Μπέλφορτ κρίθηκε ένοχος για απάτη και ξέπλυμα χρήματος. Αντί για 30 χρόνια φυλακής, μπήκε σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων προσφέροντας εμπειρία και γνώση στο FBI για παρόμοιες περιπτώσεις. Εντέλει το δικαστήριο τον έστειλε  22 μήνες σε κρατητήριο και τον υποχρέωσε να καταβάλει 110 εκατ. δολάρια στους πελάτες που εξαπάτησε ως αποζημίωση. Αλλος άνθρωπος πια σήμερα, δίνει διαλέξεις και είναι εκπαιδευτής πωλήσεων.