Εισβολή πλουσίων στην Ολέιρος, τη «φωλιά των μαρξιστών»

Η Λατινική Αμερική ήταν ανέκαθεν το πάθος του. Λεωφόρος Τσε Γκεβάρα, οδός Σαντίνο, οδός Εμιλιάνο Ζαπάτα… Ο δήμαρχος του Ολέιρος δεν άφησε κανέναν επαναστάτη «παραπονεμένο». Παραμερίζοντας τις όποιες αντιδράσεις, ο Ανχελ Γκαρσία Σεοάνε τους τίμησε όλους δίνοντας τα ονόματά τους σε πάρκα, σε πλατείες, σε δρόμους και σε λεωφόρους. Στην καρδιά της μικρής πόλης της Γαλικίας έστησε ένα εντυπωσιακό μνημείο του Τσε, ενώ κατά καιρούς γέμιζε την πόλη με ψηφιακές οθόνες για να διακηρύξει την αντίθεσή του στο πόλεμο στο Ιράκ και να στείλει μηνύματα συμπαράστασης στους Παλαιστινίους – εξοργίζοντας το Ισραήλ.  Παρ’ όλα αυτά, κατά έναν παράδοξο τρόπο, η «φωλιά των μαρξιστών» της Ισπανίας έγινε τα τελευταία χρόνια ο παράδεισος των πιο πλούσιων Ισπανών· επιχειρηματιών, όπως η Σάντρα Ορτέγα Μέρα, κληρονόμος του πολυεθνικού κολοσσού Zara, αλλά και πρώην άσων του ισπανικού ποδοσφαίρου.

«Τους έλκει η ποιότητα ζωής», υποστηρίζει στους βρετανικούς «Τάιμς» ο ίδιος ο Σεοάνε, 61 ετών. Μεγάλος θαυμαστής τού κουβανού ηγέτη Φιντέλ Κάστρο, ο ισπανός δήμαρχος έχει «ξεσηκώσει» αρκετά συστήματα κοινωνικής πρόνοιας – όπως τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας για τους ηλικιωμένους – της Κούβας, την οποία επισκέπτεται τακτικά. «Οι πλούσιοι εκτιμούν την καλή διακυβέρνηση, τις κοινωνικές υπηρεσίες και την ασφάλεια. Δεν τους ενδιαφέρει εάν ο δήμαρχος θαυμάζει τον Κάστρο, αρκεί αυτό να έχει αποτελέσματα», προσθέτει. Ετσι λοιπόν, την περίοδο που το σύνολο της Ισπανίας πλήττεται από την οικονομική κρίση, το Ολέιρος «συνεχίζει ακάθεκτο».  Από το 1985, οπότε ανέλαβε τα ηνία της πόλης ο Σεοάνε, ο πληθυσμός έχει διπλασιαστεί – 34.386 κάτοικοι σήμερα. Και ενώ η οικοδομή έχει σταματήσει στην υπόλοιπη χώρα, το Ολέιρος γεμίζει με νέα κτίρια, σχολεία και κέντρα δημιουργικής απασχόλησης – πάντα με σεβασμό στο περιβάλλον. Οπότε και η ανεργία βρίσκεται 9 ποσοστιαίες μονάδες κάτω από τον εθνικό μέσο όρο του 26%.