[Ορκοι Πίστης] Ο δέκατος τρίτος χρόνος ήταν ο τυχερός

«Μερικές φορές είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις με λέξεις πώς είναι ο άνθρωπος που επέλεξες να ζήσεις μαζί του μια ολόκληρη ζωή. Και τότε οι λέξεις σου φαίνονται μικρές και λίγες μπροστά σε αυτό που αισθάνεσαι!» λένε ο Μανώλης και η Ελευθερία που έχουν καταγωγή από τη Ρόδο.

Γνωρίστηκαν πριν από δεκατρία χρόνια μέσω κοινών φίλων, αν και μεγάλωσαν σε διαφορετικά χωριά – εκείνη στις Φάνες και εκείνος στα Μαριτσά. Η πρώτη φάση της σχέσης τους κράτησε  περίπου ενάμιση χρόνο. Στη συνέχεια χώρισαν,  ωστόσο δεν σταμάτησαν να έχουν επικοινωνία. Η Ελευθερία έφυγε από το νησί για σπουδές και ο Μανώλης για το στρατιωτικό του. Πέρασαν περίπου επτά χρόνια μέχρι να έρθουν και πάλι πιο κοντά. Από τότε όμως δεν ξαναχώρισαν ούτε για μια στιγμή.

«Ο Μανώλης έχει μεγάλη υπομονή, είναι φιλότιμος, εργατικός και ρομαντικός» λέει η Ελευθερία. «Εχει κάνει πολλά για εμάς! Και εγώ στέκομαι δίπλα του, τον ακολουθώ και προσπαθώ να μην τον ζαλίζω». Το μόνο ελάττωμά του είναι ο κλειστός χαρακτήρας του, καθώς δεν αφήνει εύκολα κάποιον να τον προσεγγίσει. Σε αντίθεση με την ίδια που είναι πολύ εξωστρεφής. Η λέξη που την χαρακτηρίζει είναι «καπάτσα», γιατί τα προλαβαίνει όλα. «Μπορεί να κάνει χιλιάδες πράγματα μαζί. Το μόνο μειονέκτημά της είναι πως όταν θέλει κάτι πολύ, πρέπει οπωσδήποτε να γίνει. Και για να το πετύχει, με ζαλίζει καμία φορά» συμπληρώνει ο Μανώλης. Αν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό της συντρόφου του που θεωρεί ότι θα ήταν καλύτερα να αλλάξει, είναι να μην παθιάζεται τόσο πολύ με τους ανθρώπους γύρω της, γιατί πολλές φορές στενοχωριέται με τον τρόπο που της συμπεριφέρονται.

Η Ελευθερία είναι ιδιωτική υπάλληλος και δουλεύει σε αντιπροσωπεία αυτοκινήτων στη Ρόδο. Ο Μανώλης είναι ηλεκτρολόγος εγκαταστάσεων, αλλά λόγω των οικονομικών δυσκολιών έχει και δεύτερη δουλειά. Ακόμα και όταν έφτιαχναν το σπίτι τους, στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που του άφηνε η δουλειά του, αντί να ξεκουραστεί, προσπαθούσε να βοηθήσει όσο μπορούσε, ώστε να είναι έτοιμο πριν από τον γάμο. Και βέβαια, η Ελευθερία ήταν δίπλα του και τον βοηθούσε σε όλα.

Εχουν όμως και τις χαλαρές τους στιγμές. Και στους δύο αρέσει η κινεζική και η μεξικανική κουζίνα. Απολαμβάνουν να βλέπουν ταινίες δίπλα στο τζάκι πίνοντας κρασί. Ή να ακούνε Βασίλη Παπακωνσταντίνου, που είναι ο αγαπημένος τους καλλιτέχνης.

Η πρόταση γάμου έγινε επίσημα στο πατρικό σπίτι της Ελευθερίας, πριν από τρία χρόνια. Καθώς προέρχονται από χωριά, ήθελαν να τηρήσουν την παράδοση. Ετσι, ο γαμπρός πήγε με τους φίλους του και ζήτησε το χέρι της νύφης από τον πατέρα της. Στην οργάνωση του γάμου βοήθησε η αδελφή της, η Δέσποινα και η φίλη της η Ματίνα. Η Ελευθερία θέλει να τις ευχαριστήσει πολύ.

Το νυφικό της ήταν όπως το είχε ονειρευτεί, με δαντέλα και τούλι σε γραμμή «ουρά γοργόνας». Η διακόσμηση είχε στοιχεία βίντατζ και επικρατούσε η δαντέλα. Οι μπομπονιέρες ήταν ένα απλό πουγκί με διπλό τούλι, τυλιγμένο με σατέν κορδέλα σε απαλό γαλάζιο χρώμα. Ηταν ένας παραδοσιακός ροδίτικος γάμος με στρώσιμο κρεβατιών δύο ημέρες πριν από την τελετή, άφθονο ποτό, φαΐ και χορό με ελληνική ζωντανή ορχήστρα.

Μια μέρα πριν από τον γάμο οι φίλοι του Μανώλη πήγαν στο χωριό του, τον έλουσαν, τον ξύρισαν και του τραγούδησαν παραδοσιακά τραγούδια γάμου. Εφαγαν και την παραδοσιακή πίτα, που είναι ζεστό ψωμί κομμένο σε μικρά κομμάτια, με λάδι και μέλι. Την ημέρα του γάμου άρχισαν και οι ετοιμασίες της νύφης. Οταν τελείωσε με το μακιγιάζ και τα μαλλιά, οι θείες και οι γιαγιάδες της τής τραγούδησαν παραδοσιακά τοπικά τραγούδια. Η μητέρα και η αδελφή της, τής φόρεσαν το νυφικό.

Στον δρόμο για την εκκλησία η Ελευθερία είχε πολύ άγχος. Ωστόσο όταν άρχισε το μυστήριο, το ξεπέρασε μέσα σε μια στιγμή. Ο Μανώλης, από την άλλη, ήταν πολύ χαλαρός. Μετά το μυστήριο ακολούθησε δεξίωση με ελληνική ζωντανή ορχήστρα και γλέντι μέχρι το πρωί. Φωτογράφος τους ήταν η Μαγδαληνή Κούρτη. Την επόμενη ημέρα ήρθαν στο σπίτι τους οι φίλοι και οι συγγενείς τους και τραγούδησαν ένα τοπικό τραγούδι. Είναι ένα έθιμο που υπάρχει μόνο στο χωριό του Μανώλη και λέγεται παραξύπνημα. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται το παραδοσιακό καλωσόρισμα των νεονύμφων στη νέα τους ζωή ως ανδρόγυνο. Ακολούθησε και δεύτερο γλέντι με φαγητό, ζωντανή ορχήστρα και χορό μέχρι το πρωί.

Ταξίδι του μέλιτος πήγαν στον Μαυρίκιο. «Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι η απλότητα και η ευγένεια των ανθρώπων εκεί» λέει ο Μανώλης. «… Και τα φαγητά τους, γιατί βάζουν πολλά παράξενα καρυκεύματα. Θα μας μείνει αξέχαστο το παγωτό καρύδα» συμπληρώνει η Ελευθερία. Επιπλέον, η άμμος του Μαυρίκιου είναι λευκή και λένε ότι φέρνει καλή τύχη. Γι’ αυτό έφεραν λίγη μαζί τους.

Το ζευγάρι θέλει να ευχαριστήσει θερμά τους κουμπάρους του, τους οποίους διάλεξε, επειδή όλοι μαζί είναι, όπως λένε και οι δύο, «ένα τρελό παρεάκι». Και φυσικά τους γονείς τους, καθώς στάθηκαν δίπλα τους όλα αυτά τα χρόνια, δίχως να τους λείψει τίποτα και το σημαντικότερο τους έκαναν σωστούς ανθρώπους. Τους ευχαριστούν για όλα και υπόσχονται να προσπαθήσουν να κάνουν κάτι ανάλογο στα παιδιά τους.