«Ο ηλίθιος μέλος μιας ισχυρής φυλής που έχει την τελευταία λέξη στα πάντα»

δημοκρατία, ουσ. Εθνος στο οποίο, επειδή αυτοί που κυβερνούν και αυτοί που κυβερνώνται είναι οι ίδιοι, υπάρχει µόνο µια περιορισµένη δυνατότητα επιβολής επιλεκτικής υπακοής. […] Υπάρχουν τόσα είδη δηµοκρατιών όσες και οι διαβαθµίσεις µεταξύ του δεσποτισµού, από τον οποίο κατάγονται, και της αναρχίας, στην οποία οδηγούν.

δικαιοσύνη, ουσ. Εμπόρευμα το οποίο, λιγότερο ή περισσότερο νοθευμένο, πουλά το κράτος στον πολίτη ως επιβράβευση για την αφοσίωσή του, τους φόρους που καταβάλλει και τις υπηρεσίες που παρέχει.

δίκη, ουσ. Μηχανή στην οποία εισέρχεσαι ως γουρούνι και από την οποία εξέρχεσαι ως λουκάνικο.

δικηγόρος, ουσ. Ατομο επιδέξιο στο να παρακάμπτει τον νόμο.

δύσκολη θέση. Το τίμημα της συνέπειας.

ειδήμων, ουσ. Ειδικός που γνωρίζει τα πάντα για κάτι και τίποτα για όλα τα υπόλοιπα.

εκτελεστικό όργανο. Κυβερνητικός λειτουργός του οποίου το καθήκον είναι να επιβάλλει τη βούληση της νομοθετικής εξουσίας ώσπου ο
δικαστικός τομέας να ευαρεστηθεί να την κηρύξει άκυρη και εκτός νόμου.

ευθύνη, ουσ. Αποσπώμενο βάρος που εύκολα μετατίθεται στους ώμους του Θεού, της Μοίρας, της Ειμαρμένης, της Τύχης ή του γείτονα. Την εποχή της αστρολογίας ήταν σύνηθες το βάρος αυτό να ξεφορτώνεται σε αστέρια.

ευρυμάθεια, ουσ. Η σκόνη που βγαίνει από ένα βιβλίο όταν το τινάζεις μέσα σε ένα άδειο κρανίο.

ευτυχία, ουσ. Μια ευχάριστη αί-σθηση που πηγάζει από τον στοχασμό γύρω από τη δυστυχία των άλλων.

ηλίθιος, ουσ. Μέλος μιας μεγάλης και ισχυρής φυλής που η επιρροή της στα ανθρώπινα πράγματα υπήρξε ανέκαθεν κυρίαρχη και καθοριστική. Οι δραστηριότητες του ηλίθιου δεν περιορίζονται σε κάποιο ειδικό πεδίο σκέψης ή δράσης αλλά «διαποτίζουν και διέπουν το παν». Εχει την τελευταία λέξη στα πάντα. Οι αποφάσεις του δεν σηκώνουν έφεση. Ορίζει τη μόδα και στις απόψεις και το γούστο, υπαγορεύει τους περιορισμούς του λόγου και θέτει τα όρια της διαγωγής.