Η επανάσταση των γαριφάλων
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Συγγνώμη, ξέρετε κατά πού πέφτει η Σάντα Κλάρα; Γιατί στην Κούβα την ήξερα κι εγώ αλλά μεταφέρθηκε! Πήγε Πειραιώς! Το είδα και δεν ήταν όραμα. Σε όραμα έχω δει την Παναγία να κρατάει ένα σουβλάκι, τον Τζέιμς Ντιν να κρατάει σεσουάρ αλλά ο Τσε Γκεβάρα με μικρόφωνο δεν ήταν όραμα, διότι τα οράματα δεν καταγράφονται από τις κάμερες κι εγώ το είδα στην τηλεόραση. Βέβαια μπορεί να ήταν φάντασμα, αλλά από τα ανθρωπένια – αυτά που ζουν ανάμεσά μας…
Ο Γκεβαράκης της Πειραιώς, λοιπόν, με παντελόνι και αμπέχονο ξεπατικωτούρα από τον κομαντάντε (τον μπερέ θα τον είχε αφήσει στο βεστιάριο, υποθέτω), με ένα γαρίφαλο στο πέτο και πολλά γαρδενογαρίφαλα τριγύρω στα πόδια του, καλούσε από πίστας σε ξεσηκωμό να διώξουμε τους τυράννους γιατί ο αϊτός πεθαίνει στον αέρα και δεν ξέρεις τι είναι στα καλά καθούμενα εκεί που περπατάς να σου έρθει ένας αϊτός ολοσούμπιτος στο κεφάλι…
Αυτό λοιπόν, μάνα μ’, είναι το πολιτικό τραγούδι σήμερα; Θα μου πεις, έτσι που έγινε η πολιτική αυτό το τραγούδι της αξίζει και τα «Αξιον εστί» κι «Ενα το χελιδόνι» να τα ξεχάσουμε. Ενατο χελιδόνι τώρα! Και στο δέκατο καίγεσαι και πληρώνεις και την κάβα του διπλανού συν το τακούνι της γκόμενας που ξεκόλλησε στο τσιφτετέλι…Και επειδή η επανάσταση δεν μπορεί να περιμένει, αρχίστε την από τη Μύκονο, που λέει και ο Πετρέλης
ΥΓ: Οτι θα έφτανε η ώρα που θα έλεγα Μπακαλάκος και πάλι Μπακαλάκος ούτε του Φιντέλ να μην το πεις!
Google news
