Οι άλλες ταινίες

Ερωτες και στρας

«Behind the candelabra». Αγνωστο πόσοι θυμούνται σήμερα τον Λιμπεράτσε, τον πιο ποπ πιανίστα που πέρασε από το σύγχρονο μουσικό τερέν. Κι όμως, ο άνθρωπος υπήρξε μεγάλος αστέρας, αλλά και gay icon, κάτι σαν Ελτον Τζον των πλήκτρων. Η δε ταινία επιχειρεί να φωτίσει την προσωπική ζωή του, και συγκεκριμένα τη σχέση του με τον νεαρό Σκοτ Θόρσον, από την πρώτη στους συνάντηση μέχρι τον πικρό δημόσιο χωρισμό τους. Το πρώτο στο οποίο στέκεται κανείς είναι οι ερμηνείες: ο Μάικλ Ντάγκλας «πείθει» με την εμφάνισή του και μόνο, είναι όμως ο Ματ Ντέιμον που κάνει – ξανά – τη διαφορά, με μια ερμηνεία που χτίζεται πάνω στις λεπτομέρειες. Ο δε Στίβεν Σόντερμπεργκ (στην τελευταία του σκηνοθετική απόπειρα πριν το ρίξει στα τηλεοπτικά σίριαλ – έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται) καταγράφει με αισθητική συνέπεια.

Βαθμοί: 6

«Οχι πια εδώ»

«Runaway day». Σε μια Αθήνα όπου δεν υπάρχει πια κανένα «ξεχασμένο μεγαλείο» να αφουγκραστείς οι πολίτες εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Μαζί με αυτούς, μια γυναίκα και ένας άνδρας που αποφασίζουν να τραπούν σε φυγή. Γυρισμένη σε ασπρόμαυρο, η ταινία του Δημήτρη Μπαβέλα δείχνει διστακτική ανάμεσα στην ειρωνεία (ξεκινά με πρόλογο βγαλμένο, θαρρείς, από κωμωδία των 60s) και την αλληγορία, της οποίας όμως η εσωτερικότητα δεν προκαλεί «σπίθες». Οι ηθοποιοί (Μαρία Σκουλά, Μάκης Παπαδημητρίου, Ερρίκος Λίτσης, Υβόννη Μαλτέζου, Χρήστος Στέργιογλου) προσφέρουν τις ικανές τους παρουσίες και κάποιες φορές επιτρέπουν στην ανθρωπιά του στόρι να «ακουστεί».

Βαθμοί: 4

Μια χαρά ξύλο

«Απρόσκλητος επισκέπτης». Πρώην αστυνομικός μετακομίζει σε ήσυχη γειτονιά μαζί με την κόρη του και βρίσκεται αντιμέτωπος με έμπορο ναρκωτικών. Απλά πράγματα. Το σενάριο, που υπογράφει ο Σιλβέστερ Σταλόνε(!), δεν ξεχωρίζει για την πρωτοτυπία του – αλλά σάμπως αυτό είναι το ζητούμενο; Τα υλικά εδώ είναι λίγα και απλά, μαγειρεμένα με παραδοσιακή μαστοριά. Τουτέστιν, η σκηνοθεσία είναι στιβαρή, δίχως εφετζίδικα κολπάκια και βιντεοκλιπίστικες φιοριτούρες, η κορύφωση έρχεται ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, ο Τζέιμς Φράνκο είναι μια χαρά κακός και ο Τζέισον Στέιθαμ ρίχνει μια χαρά ξύλο. Ε, μερικές φορές δεν θες τίποτ’ άλλο.

Βαθμοί: 5

Τρυφερό κι αληθινό

«Εκεί που δεν το περιμένεις». Η τελευταία ταινία με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Γκαντολφίνι διαθέτει μια έξυπνη κεντρική ιδέα: μια μητέρα χωρισμένη ανακαλύπτει πως ο τρυφερός εργένης που έχει αγαπήσει είναι ο… πρώην άντρας μιας πελάτισσάς της, που της εξιστορεί τα μύρια όσα! Και σε μια ρομαντική κομεντί είναι πάντα ευχάριστο να συναντάς συγκρούσεις που προκύπτουν σε ένα καθ’ όλα ρεαλιστικό κοινωνικό πλαίσιο – ακόμη πιο ευχάριστο, δε, να απολαμβάνεις ηθοποιούς ικανούς σαν τον Γκαντολφίνι, την Τζούλια Ντρέιφους, την Τόνι Κολέτ και την Κάθριν Κίνερ.

Βαθμοί: 5

Γιατί, ρε παιδιά;

«Carrie». Ενα περιθωριοποιημένο κορίτσι ζει μαζί με τη θρησκόληπτη μητέρα του, ενώ διαθέτει τηλεκινητικές ικανότητες. Το πρόβλημα με τούτο εδώ το ριμέικ είναι πως δεν έχει άλλη επιλογή από το να ανατρέξει στο πρώτο, υπέροχο φιλμ του Μπράιαν ντε Πάλμα. Ετσι, τα πάντα μοιάζουν με ξαναζεσταμένο φαγητό – για να μη μιλήσω για το ανυπόφορο διδακτικό voice-over της τελευταίας σεκάνς.

Βαθμοί: 2

Για τα παιδιά

«Αϊ-Βασίλης τζούνιορ». Γαλλικό καρτούν για την απώλεια της μαγείας των Χριστουγέννων, με όμορφα παλιομοδίτικο σκίτσο. Οχι για ενηλίκους, αλλά τα παιδιά θα περάσουν μια χαρά.

Βαθμοί: 4