Προστασία πρώτης κατοικίας

Νίκος Κοκολάτος 

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Πρόταση ρεαλιστικής, εφικτής και δίκαιης λύσης, με κοινωνική αντίληψη και ευαισθησία, για την «αναστήλωση» της «καταρρέουσας» πρώτης κατοικίας. Για να μην πεταχτούν άνθρωποι στον δρόμο και για να κεφαλαιοποιηθεί (στο μέτρο του εφικτού) η ήδη επενδεδυμένη αξία.
Ενόψει πιθανής απελευθέρωσης των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας από τις τράπεζες, να παρασχεθεί στους δανειολήπτες εύλογη ανατρεπτική προθεσμία, για να ενταχθούν εθελοντικά στην προτεινόμενη ρύθμιση, η οποία θα προβλέπει:
α. Τη μετατροπή των υπαρχουσών δανειακών συμβάσεων σε συμβόλαια εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτησίας επί του ακινήτου της πρώτης κατοικίας, μεταξύ του δανειολήπτη (κατά το ποσοστό που έχει αποπληρώσει το δάνειό του) και της τράπεζας (κατά το υπόλοιπο).
β. Την παραχώρηση της διά βίου χρήσης του ακινήτου (ως ειδική επικαρπία) στον δανειολήπτη (εφεξής καλούμενο «ιδιώτη»), έναντι «συμβατικού ενοικίου» (υπέρ των συγκυρίων του ακινήτου), το οποίο θα καθορίζεται κατά αντικειμενικό τρόπο (π.χ. ως ποσοστό % επί της αντικειμενικής αξίας των ακινήτων). Και (ως προς το ποσοστό των τραπεζών) θα είναι εγγυημένο από το κράτος και θα εισπράττεται με τις διατάξεις περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων.
γ. Την κατάλληλη επιδότηση του ενοικίου αυτού, ως μέσο για την άσκηση της κοινωνικής πολιτικής του κράτους, για περαιτέρω, με δημόσια δαπάνη, προστασία της πρώτης κατοικίας ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων. Εξυπακούεται ότι η επιδότηση αυτή δεν θα είναι σταθερή. Θα καθορίζεται, κατά αντικειμενικό τρόπο, με βάση τα (μεταβαλλόμενα με την πάροδο του χρόνου) εισοδηματικά, περιουσιακά και κοινωνικά κριτήρια του κάθε δικαιούχου, όπως θα προβλέπεται από τον νόμο και με προσωπική ευθύνη του δικαιούχου για την άμεση ενημέρωση της αρμόδιας υπηρεσίας.
δ. Την επιβολή, επί του «συμβατικού ενοικίου», ειδικού φόρου αλληλεγγύης υπέρ των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων (για τη δημοσιονομική αντιστάθμιση του κόστους της επιδότησης).