Κατάσταση πανικού

Είναι από τις φορές που βγαίνει σωστή η ρήση «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά». Και αφορά όσα συμβαίνουν στον μικρόκοσμο του ποδοσφαίρου μας και δη στη Σούπερ Λίγκα. Οι αλλαγές προπονητών έχουν πάρει μορφή επιδημίας και λέγεται ότι κάθε πρωί οι τεχνικοί επικοινωνούν με τις ΠΑΕ ώστε να δουν αν βρίσκονται ακόμη στις θέσεις τους!

Ο κ. Βελλής δεν είχε τη φήμη ανθρώπου που αντικαθιστούσε τόσο εύκολα τους προπονητές. Πορεύτηκε πέρυσι με τον κ. Βοσνιάδη, τον κράτησε σε κάποιες δύσκολες στροφές της Β’ Εθνικής και στο τέλος δικαιώθηκε, καθόσον ο Απόλλωνας επέστρεψε στο γκρουπ των ισχυρών. Το ίδιο έκανε και τα προηγούμενα χρόνια, από τότε που ενεπλάκη στα κοινά της ομάδας της Ριζούπολης. Ισως όμως η συναναστροφή με τους παράγοντες της μεγάλης Λίγκας να τον επηρέασε. Ο Βοσνιάδης έγινε παρελθόν σχετικά νωρίς, ενώ ο διάδοχός του Μπάμπης Τεννές δεν μακροημέρευσε στον πάγκο του Απόλλωνα: έμεινε σκάρτο έναν μήνα! Με τον κ. Βελλή να πορεύεται σε δρόμους που χάραξαν έμπειροι πρόεδροι, ας πούμε ο κ. Αρβανιτίδης και ο κ. Κομπότης.

Είναι, όμως, αυτό στοιχείο που δηλώνει ψυχραιμία και σοβαρό σχεδιασμό; Προφανώς όχι. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στα Χανιά, στον Πλατανιά εν προκειμένω. Ο Ουζουνίδης απομακρύνθηκε γρήγορα για να παίξουν στην Κρήτη το χαρτί του Αναστόπουλου. Γιατί όλοι οι παράγοντες στην Ελλάδα το ίδιο μυαλό έχουν, ανεξάρτητα με τι λένε κατά καιρούς ή τι αμπαλάζ βάζουν στις κινήσεις τους: σε κάτι άσχημο την πληρώνει ο προπονητής. Και ο πανικός για να κρατηθεί μια ομάδα στην κατηγορία αυτή τη σεζόν είναι μεγάλος. Κυρίως γιατί πάντα θα βρεθεί η λύση για την «επόμενη ημέρα», αφού στο ταμείο ανεργίας υπάρχει συνωστισμός!

Κάπως έτσι, όχι μόνο αποκτούν κακές συνήθειες συνήθως ψύχραιμοι επικεφαλής ομάδων, αλλά ελάχιστες είναι οι ΠΑΕ που προχωρούν με τη σύνθεση που άρχισαν τη σεζόν. Μέχρι να έρθει το χαστούκι, να είμαστε εξηγημένοι…