Αλεσάντρε Πάτο: «Άκουσα ανθρώπους στη Μίλαν να λένε ότι δεν θα αγωνιστώ ξανά»

Τις δύσκολες στιγμές που έζησε στη Μίλαν, εξαιτίας των συνεχόμενων τραυματισμών του, θυμήθηκε ο Αλεσάντρε Πάτο. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Λούκα Τόνι για την εκπομπή του Prime «Fenomeni», ο άλλοτε Βραζιλιάνος επιθετικός μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο ο σύλλογος διαχειρίστηκε εκείνη την περίοδο, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά και ορισμένα λόγια που τον είχαν πληγώσει.

Ο Πάτο αναφέρθηκε σε ένα περιστατικό που προηγήθηκε ενός αγώνα με την Μπαρτσελόνα, όταν επέστρεψε από ταξίδι στις ΗΠΑ για ιατρικές εξετάσεις και αγωνίστηκε χωρίς να έχει προλάβει να προπονηθεί επαρκώς. Παράλληλα, αποκάλυψε πως άκουσε ανθρώπους μέσα από τη Μίλαν να εκφράζουν την εκτίμηση ότι δεν θα επέστρεφε ποτέ ξανά στην αγωνιστική δράση.

Ο Βραζιλιάνος ξεκαθάρισε ότι διατηρεί μεγάλο σεβασμό για τον σύλλογο που, όπως είπε, του προσέφερε τα πάντα, θεωρώντας ωστόσο πως εκείνη η δύσκολη περίοδος θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί διαφορετικά.

Η επιστροφή από την Ατλάντα και το περιστατικό με τον Νέστα

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Αλεσάντρε Πάτο:

«Σήμερα, όταν αντιμετωπίζεις έναν τραυματισμό, ξεκινάς αμέσως να δουλεύεις για την αποκατάστασή σου και δεν μένεις αδρανής.

Εγώ είχα πάει στην Ατλάντα για μία εβδομάδα εξετάσεων και προπονήθηκα μόλις μία ημέρα. Έκανα 12 ώρες πτήση για να φτάσω εκεί, έμεινα μία εβδομάδα, χρειάστηκα άλλες 12 ώρες για να επιστρέψω και την επόμενη ημέρα ταξίδεψα για να αγωνιστώ στη Βαρκελώνη.

Κατά τη διάρκεια εκείνου του αγώνα, τέντωσα το πόδι μου και ένιωσα τον καμπτήρα μου. Είχα μείνει μία εβδομάδα χωρίς προπόνηση και είχα κάνει δύο πολύωρα αεροπορικά ταξίδια.

Ο Νέστα μπήκε στα αποδυτήρια έξαλλος και μου είπε ότι δεν έπρεπε να είχα αγωνιστεί.

Έχω τεράστιο σεβασμό στη Μίλαν, η οποία μου έδωσε τα πάντα, αλλά ίσως εκείνη η περίοδος θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί καλύτερα.

Ένα από τα πράγματα που με πλήγωσαν περισσότερο και για το οποίο δεν είχα μιλήσει ποτέ μέχρι σήμερα ήταν ότι άκουσα ανθρώπους μέσα στον σύλλογο να λένε πως δεν θα αγωνιζόμουν ποτέ ξανά.

Ήταν κάτι πολύ στενάχωρο, ειδικά επειδή εμείς οι ποδοσφαιριστές γνωρίζουμε ότι ένας σύλλογος λειτουργεί σαν επιχείρηση και, αν δεν αγωνίζεσαι, κάποιος άλλος παίρνει τη θέση σου.

Εκείνη την εποχή δεν μπορούσα να εκφραστώ, εν μέρει επειδή ήμουν μικρός και δεν καταλάβαινα πολλά πράγματα.

Με τη νοοτροπία που έχω σήμερα, θα διαχειριζόμουν διαφορετικά τον εαυτό μου και όλη εκείνη την κατάσταση».