Επιβίωνε πουλώντας και από ένα έργο όποτε είχε ανάγκη o Κορνήλιος Γκούρλιτ

Οσο για τον ίδιο τον Κορνήλιο Γκούρλιτ, τον 80χρονο άνδρα που είχε στην κατοχή του τα 1.406 έργα στο διαμέρισμά του στο Μόναχο, τα περισσότερα τυλιγμένα σε ρολά και μόλις 121 τοποθετημένα σε κορνίζα;

Ο μοναδικός εν ζωή (έως τον εντοπισμό του) γιος τού εβραϊκής καταγωγής εμπόρου τέχνης Χίλντεμπραντ Γκούρλιτ – ο οποίος είχε συγκεντρώσει στα χέρια του έναν θησαυρό έργων από εκείνα που το ναζιστικό καθεστώς απέρριπτε – δεν διευκρινίζεται ούτε αν ζει σήμερα, ούτε βεβαίως αν έχει καθοριστεί ημερομηνία για τη δίκη του.

Το βέβαιο είναι ότι μετά τον θάνατο του πατέρα του σε τροχαίο το 1956 και την απώλεια της μητέρας του, το 1967, εκείνος επιβίωνε πουλώντας και από ένα έργο όποτε είχε ανάγκη. Με τα χρήματα που εισέπραττε πλήρωνε τα πάντα τοις μετρητοίς. Για τον λόγο αυτό δεν είχε αριθμό κοινωνικής ασφάλισης, ούτε καν αριθμό φορολογικού μητρώου και ουσιαστικά για φοροδιαφυγή πρόκειται να διωχθεί προς το παρόν.

Σπάνια έβγαινε από το σπίτι, λένε οι γείτονες. Τον ασπρομάλλη κύριο είδαν τον Αύγουστο μόνο δύο φορές να σέρνει το καρότσι για τα ψώνια του, κοντά στο σπίτι του. Και αν του χτυπούσες το κουδούνι, ποτέ δεν απαντούσε.

Αν περνούσε κάποιος το κατώφλι του πάντως αυτό που θα αντίκριζε δεν θα ήταν ένα σπίτι στολισμένο με σπουδαία έργα τέχνης, αλλά ένα αχούρι γεμάτο κάθε είδους σκουπίδια, αλλά όχι και ώς το ταβάνι, όπως έσπευσαν οι αρμόδιοι να διευκρινίσουν σήμερα, διορθώνοντας τις πρώτες εντυπώσεις. Αυτόπτης μάρτυρας πάντως αναφέρει πως μέσα στο σπίτι ήταν σκόρπιες τουλάχιστον 50 σακούλες γνωστού πολυκαταστήματος, τα στόρια ήταν κατεβασμένα και το μοναδικό παράθυρο που όπου έμπαινε φως ήταν εκείνο της κουζίνας – τα έργα ήταν στοιβαγμένα στα ράφια που έκρυβε μια κουρτίνα, στο σαλόνι, αλλά και σε ένα βοηθητικό δωμάτιο. Τρεις μέρες χρειάστηκαν οι τελωνειακές Αρχές για να τα μεταφέρουν από το γωνιακό διαμέρισμα του Μονάχου σε τελωνειακό γραφείο στο Γκάρτσινγκ, βορείως του Μονάχου.

Αν και οι Αρχές θεωρούν απίθανο ο Γκούρλιτ να έχει έργα αποθηκευμένα σε άλλο χώρο, τα νέα στοιχεία που ήρθαν στο φως δεν έχουν ξεκαθαρίσει αν οι συνθήκες συντήρησης των έργων ήταν κατάλληλες ή όχι.

Οι πρώτες πληροφορίες μιλούν για υπερβολική ζέστη και συνθήκες ακατάλληλες για τη φύλαξη των έργων. Αργότερα όμως έγινε λόγος για «επαγγελματική αποθήκευση» και για έργα που βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση.