Παριζιάνικη ευθυμία

Το Παρίσι έχει αφήσει τη σφραγίδα του στη μόδα από την εποχή του 19ου αιώνα. Από τότε δηλαδή που η Εμα Μποβαρί, λογοτεχνική ηρωίδα του Φλομπέρ, ζούσε στην επαρχία και άνοιγε έναν χάρτη της πρωτεύουσας ακουμπώντας το δάχτυλό της πάνω στα ονόματα των βουλεβάρτων, ώστε με τη φαντασία της να κάνει τα ψώνια της από τα μεγάλα καταστήματα της μόδας.

Δύο αιώνες μετά, η ίδια επιθυμία τροφοδοτεί τον πόθο εκατομμυρίων τουριστών, των οποίων μόνο η εθνικότητα και όχι ο αριθμός τους αλλάζει. Ολοι και όλες ονειρεύονται την περίφημη περιπλάνηση στους δρόμους της πόλης, για την οποία έγραφε στα ποιήματά του ο Μποντλέρ και ανέλυε στα σημειολογικά του κείμενα ο Ρολάν Μπαρτ. Ενώ τα περιοδικά της μόδας ανανεώνουν με τις φωτογραφίσεις τους τα  τοπία της πόλης και τους χώρους από τους οποίους απαραιτήτως πρέπει να περάσει κάποιος για να εκτεθεί στην κουλτούρα της καθημερινότητας. Το σύγχρονο κολάζ του παρισινού βίου συνθέτουν οι σύγχρονοι πλάνητες – μπλόγκερ της μόδας στις πλατφόρμες του Ιντερνετ, όταν ανεβάζουν από τα έξυπνα κινητά τους τα στιγμιότυπα που τους προξένησαν εντύπωση, χαρά και δέος.

Ο υλικός πολιτισμός στο Παρίσι είναι πεδίο διεκδίκησης για τους καταναλωτές των τάσεων που σχηματίζουν υπομονετικά ουρές για τη γευστική εμπειρία ενός γλυκού μακαρόν ή για τα αφράτα ψίχουλα μιας χειροποίητης μπαγκέτας και τις σταγόνες από ένα άρωμα που θα δημιουργηθεί πάνω στο οσφραντικό τους πορτρέτο. Επειτα από αυτά, τα πρώτα βήματα εξοικείωσης με τους ρυθμούς της καθημερινότητας της πόλης, η μόδα των μεγάλων οίκων, των υψηλών χειροποίητων τεχνικών, των μικρών ατελιέ αβάν γκαρντ σχεδιαστών, των ιδιαίτερης ποιότητας αξεσουάρ παρουσιάζουν τις δυνατότητες που έχει το Παρίσι για να κρατά τον πρωταγωνιστικό του ρόλο.  

Το όπλο της πόλης εξακολουθεί να είναι η «Παριζιάνα». Η γοητεία του στυλ  «απελευθερωμένη ερωμένη» ντυμένη στα μαύρα η οποία ισορροπούσε το βάδισμά της στα πλακόστρωτα πάνω σε γόβες με κόκκινες σόλες και ψηλά τακούνια ανήκε στην περασμένη δεκαετία. Η σύγχρονη εικόνα της βασίζεται στο στυλ «joli-laid» (ασχημόμορφο). Σε ένα αμακιγιάριστο πρόσωπο με αχτένιστα μακριά μαλλιά, σε μία λεπτή αλλά όχι ισχνή σιλουέτα που προτιμά τα φθαρμένα παπούτσια και τα παλιοκαιρισμένα κομμάτια, κληρονομημένα από κομψές συγγενείς περασμένων δεκαετιών ή αγορασμένα από αποθήκες μεταχειρισμένων ρούχων. Το σύστημα της παριζιάνικης μόδας δουλεύει πάνω σε μια νέα στυλιστική επινόηση. Η γυναίκα joli-laid αδιαφορεί για τα κλισέ της θηλυκότητας, απέχει από τις ηδονικές απολαύσεις και παραδίδεται στην εγκεφαλική υπερδιέγερση του πνεύματός της. Αυτήν την ανδρόγυνη μούσα οι οίκοι πολυτελείας αναζητούν στις νεανικές φυσιογνωμίες του γαλλικού σινεμά, στις πιο ώριμες υπάρξεις της μουσικής και στο περιβάλλον της καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Ωστε πάνω από το φθαρμένο τζιν της Σαρλότ Γκενσμπούρ να φορέσουν ένα τουίντ σακάκι Σανέλ. Ακόμη και να δώσουν στη Φαριντά Κελφά, το μοντέλο από το Μαρόκο και στενή φίλη της Κάρλα Μπρούνι, τα καθήκοντα της πρέσβειρας του «αναστημένου» οίκου Ελσα Σκιαπαρέλι.