ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Απονομή σύνταξης ΙΚΑ

Μαρία Καραγιαννίδου

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Επειτα από παρέλευση τριών ετών και πέντε μηνών από της αιτήσεώς μου στις 29/5/2009 και κατόπιν παρεμβάσεως του Συνηγόρου του Πολίτη (επιστολή του προς ΙΚΑ 10/9/2012), το Ιδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων απεφάνθη θετικά για το κατοχυρωμένο συνταξιοδοτικό μου δικαίωμα.

Τα έντυπα συμπληρωμένα τα ταχυδρόμησα με συστημένη επιστολή στις 25/10/2012. Μετά την παρέλευση ορισμένων μηνών έστειλα φαξ ρωτώντας πού οφείλεται η καθυστέρηση καταβολής της σύνταξης. Δεν έχω λάβει ούτε απάντηση ούτε χρήματα. Κάθε γραπτή ή τηλεφωνική επικοινωνία είναι αδύνατη.

Στο σύνολο από την αίτησή μου έχουν παρέλθει τέσσερα έτη και πέντε μήνες. Ευτυχώς το ποσό είναι μικρό, το χρονοδιάγραμμα όμως μετρά. Εάν αυτός ο χρόνος διεκπεραίωσης ικανοποιεί το ΙΚΑ, τότε συγχαρητήρια για την υπηρεσία τους. Εγώ έχω υπομονή, άλλοι ίσως πέθαιναν από πείνα.

Ψηφοφόροι Χρυσής Αυγής

Τάκης Σουβαλιώτης

ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΑ ΠΑΤΡΩΝ

Ο ηγετικός πυρήνας της Χρυσής Αυγής έχει ήδη παραδοθεί στην κρίση της Δικαιοσύνης για να λογοδοτήσει σε σχέση με τα όσα του καταμαρτυρούνται. Αυτός όμως ο κόσμος που την ψήφισε (την Χρυσή Αυγή) πώς θα κινηθεί τώρα πολιτικά;

Θα επανακάμψει στις τάξεις των κομμάτων που υποστήριζε προηγουμένως ή ενδέχεται να προσανατολιστεί στην αποχή; Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι σε περιόδους οξείας οικονομικής κρίσης οι λαϊκές μάζες δύσκολα ποδηγετούνται από τις διάφορες πολιτικές προπαγάνδες. Οι πεινασμένοι άνθρωποι κατευθύνονται μόνο από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Και ποτέ δεν πίστεψα ότι το γκεμπελικό «πες πες» είναι πάντα αποτελεσματικό.

Αλλαγές στον τουρισμό

Χάρης Μεντζελόπουλος

ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΟΣ ΞΕΝΑΓΟΣ

Ολο αυτό το διάστημα παρουσιάζεται μια επιδερμικά αισιόδοξη τουριστική εικόνα εκατομμυρίων επισκεπτών και μια θύελλα προσέγγισης μαστοδοντικών κρουαζιερόπλοιων. Ολα ρόδινα και όλα ευτυχισμένα. Η βαθύτερη όμως ουσία είναι τελείως διαφορετική.

Ο παλιότερος παραδοσιακός περιηγητικός τουρισμός ξηράς έχει περιοριστεί σημαντικά. Τα τουριστικά πούλμαν ελληνικά και ξένα που άλλοτε γέμιζαν τα – κλειστά πια – ξενοδοχεία της Αθήνας είναι μακρινή ανάμνηση. Ετσι, οι νύχτες στους κλασικούς αρχαιολογικούς προορισμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας είναι τον περισσότερο καιρό  μάλλον ερημικές.

Τις τελευταίες δεκαετίες ζούμε το φαινόμενο της γιγαντοκρουαζιέρας. Τεράστιες πολυτελείς κιβωτοί του Νώε με αισθητική Ντίσλεϊλαντ και Λας Βέγκας που διαθέτουν νεροτσουλήθρες, πισίνες, τοίχους αναρρίχησης, μαγαζιά, θεάματα, μπουφέδες ανακυκλούμενους, καμπίνες με προβολές τοπίων σε εικονική πραγματικότητα.

Ενα προστατευτικό κέλυφος που σε σώζει από διαδηλώσεις, πορείες, αστικές μάχες και πολλά άλλα. Μια μήτρα όπου τα παιδιά της οικογένειας είναι απασχολημένα και προστατευμένα και που δεν έχεις να κάνεις πολλά χιλιόμετρα κάθε μέρα και να φτιάχνεις τη βαλίτσα σου κάθε πρωί. Αγοράζεις την απόλαυση του γιγαντοπλοίου με φαινομενικά πολύ χαμηλή τιμή και τις επισκέψεις σαν χαπάκι τουριστικής κατανάλωσης. Οι κλασικές σπουδές έχουν εξαφανιστεί και οι αρχαιολογικές ανησυχίες έχουν  εξατμιστεί. Αν η φωτογραφισμένη κολόνα ανήκει στην Ακρόπολη, στην Εφεσο ή στη Λέπτις Μάγκνα, δεν έχει πια καμία απολύτως σημασία. Το παρδαλό λαϊκό κοινό της κρουαζιέρας αποβιβάζεται ξοδεύοντας όσο λιγότερο γίνεται σε αντίθεση με τα παλιά περιηγητικά τουρ ξηράς.

Οσο για την Αθήνα τη δύστυχη, αφού επί δεκαετίες υπέστη τη δυσφήμηση του νέφους, της ζέστης, του κυκλοφοριακού, πέρασε σε εμπόλεμες καταστάσεις με πυρκαγιές και εγκλωβισμένους σε παρανάλωμα. Ενα πεδίο όπου οι άγριες γιορτές των ποικίλων «μαχητών πόλης» είναι «ασκήσεις ωρίμασης», όπως διατείνονται οι ίδιοι.

Ετσι, πέρα από το τουριστικό γκέτο της Πλάκας, του Μοναστηρακίου και της Ακρόπολης – σε στραγγαλισμό ανθρωποπλημμύρας -, το υπόλοιπο είναι ένα σκηνικό κλειστών μαγαζιών, γκραφίτι, βαλκάνιων πορτοφολάδων και κατασκηνωμένων ναρκομανών.

Τι να κάνουμε… Ας προσευχόμαστε τουλάχιστον με πίστη στη θεά Αθηνά να κάνει το θαύμα της και να σώσει την πόλη της και όλα τα υπόλοιπα, αλλά ας αντιμετωπίζουμε τα πράγματα ρεαλιστικά και όχι ως συνήθως συναισθηματικά επιπόλαια.

Φόρος πετρελαίου θέρμανσης

Γιώργος Κουνάδης

τ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΥΠΟΙΚ

Σχετικά με το πετρέλαιο θέρμανσης και έχοντας χειρισθεί το θέμα κατά την καθιέρωση του κοινοτικού φόρου, τόσο ως προϊστάμενος του τομέα στο υπουργείο Οικονομικών όσο και ως εμπειρογνώμονας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θεωρώ ότι θα πρέπει να επαναφερθεί σε αυτό ο μειωμένος φόρος κατανάλωσης. Η σχετική οδηγία δεν θέτει όρους και προϋποθέσεις πλην της ιχνηθέτησης για τη χορήγησή του. Είναι ένα κοινωνικό αγαθό που το δικαιούνται όλοι, χωρίς εξαιρέσεις και αποκλεισμούς. Εμείς έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση για τη φορολόγηση και τον έλεγχο της διακίνησής του στο αρμόδιο υπουργείο. Πρέπει να προστατευθεί ο πολίτης και το περιβάλλον, αλλά και να διασφαλισθούν τα δημόσια έσοδα.  

Βιογραφικά υπαλλήλων

Δημήτρης Καλοδήμος

ΦΥΣΙΚΟΣ

Οταν οι πολίτες παίρνουν υπηρεσίες από τις Δημόσιες Υπηρεσίες, τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζουν τίποτα για την επιστημονική και επαγγελματική πορεία του κάθε υπαλλήλου με τον οποίο έρχονται σε επαφή. Στέλνεις το παιδί σου στο νηπιαγωγείο, το δημοτικό, το γυμνάσιο, το λύκειο, το πανεπιστήμιο και δεν γνωρίζεις τίποτα ή ελάχιστα για τους εκπαιδευτικούς στους οποίους έχεις εμπιστευτεί τη μόρφωση του. Νοσηλεύεσαι σε νοσοκομείο και δεν γνωρίζεις τίποτα για τους γιατρούς στους οποίους έχεις εμπιστευτεί την υγεία σου κ.λπ. Για να λυθεί αυτό το σημαντικό πρόβλημα, προτείνω να αναρτηθούν στο Διαδίκτυο σύντομα βιογραφικά  όλων των δημοσίων υπαλλήλων σύμφωνα με ένα πρότυπο που θα οριστεί και όλοι οι υπάλληλοι να φοράνε καρτελάκι με το όνομα τους και την υπηρεσιακή τους ιδιότητα.

Δρομολόγια λεωφορείων

Δημήτρης Κυριαζής

ΚΑΛΟΓΡΕΖΑ

Πήγα στον σταθμό Περισσού – ΚΤΕΛ για να κατέβω στο κέντρο. Περίμεναν περί τους δέκα επιβάτες. Λεωφορείο ούτε στάθμευε ούτε ερχόταν. Με το πέρασμα της ώρας, άλλος έφευγε με ταξί, άλλοι αναχωρούσαν πεζή. Εμεινα μόνος. Πέρασε μια κοπέλα και με πληροφόρησε ότι δεν έχει λεωφορείο γιατί δεν συνεχίζουν από την προ τριών στάσεων εκκλησία – περί τα 1.000 και μέτρα – Αγίου Ευσταθίου, γιατί έχει λειτουργία και πανηγύρι. Επειδή είχα αναγκαία δουλειά στην Αθήνα, πήγα ποδαρόδρομο στον Αγιο Ευστάθιο. Στον προαύλιο χώρο δεν υπήρχε εκκλησίασμα. Εριξα μια ματιά εντός της εκκλησίας και είχε κενό χώρο. Στις άκρες του προαυλίου κάποιοι μικροπωλητές σκάρωναν υποδομές για έκθεση των εμπορευμάτων τους. Με πληροφόρησαν πως μπορεί να περνούσαν λεωφορεία κάπου εκεί σε έναν δρόμο. Πήγα και περίμενα ματαίως κανένα τέταρτο και επέστρεψα σπίτι μου.

Ποιος «σοφός» έχει αυτές τις «σοφές» ιδέες; Ο δήμος, το εκκλησιαστικό συμβούλιο, μόνοι τους οι ιερείς, το ΚΤΕΛ; Δηλαδή όταν μία εκκλησία γιορτάζει, διακόπτεται η συγκοινωνία από τον δρόμο της; Και αυτοί που πρέπει να πάνε στις δουλειές τους, σε γιατρούς, για φάρμακα, δεν μετράνε για τους αρμοδίους;