Οι απομιμήσεις και η κληρονομιά
Ο Μπρους Λι των 170 εκατοστών τα βάζει με τον μπασκετμπολίστα Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ των 218 σε μια θεαματική σκηνή της ταινίας «Το παιχνίδι του θανάτου»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Φυσικά, κανείς κινηματογραφικός παραγωγός δεν θα άφηνε μια μηχανή χρημάτων σαν αυτή που ξεκίνησε ο Μπρους Λι να πάει ανεκμετάλλευτη. Αμέσως μετά τον θάνατό του ξεπήδησαν οι πρώτες απομιμήσεις. Δηλαδή, «νέοι» κινέζοι σταρ πολεμικών τεχνών με ονόματα όπως Μπρους Λάι, Μπρους Λε και Ντράγκον Λι. Σύντομα η παραγωγή περιπετειών καράτε προς εξαγωγή ξεπέρασε τις εκατό ετησίως – και μάλιστα δραματικά.
Ακόμη και το ελάχιστο υλικό που είχε αφήσει πίσω του ο ίδιος ο Μπρους Λι «ξεχειλώθηκε» (με τη βοήθεια ενός σωσία και ενός… χαρτονένιου ομοιώματός του – δεν σας κάνω πλάκα) ώστε να «καλύψει» την ταινία «Το παιχνίδι του θανάτου» που κυκλοφόρησε στις αίθουσες το 1978. Σ’ αυτή την ταινία ο Λι εμφανίζεται, στο δεύτερο μισό του φιλμ, να μάχεται με μια κίτρινη φόρμα που έγινε μεταθανάτιο σήμα κατατεθέν του.
Ιδια ακριβώς στολή φορά η Ούμα Θέρμαν στη διλογία «Kill Bill» που σκηνοθέτησε ο Κουέντιν Ταραντίνο, αποτίνοντας φόρο τιμής στο είδος αλλά και στον άνθρωπο που το εκτίναξε στα ύψη. Γιατί από τον θάνατο του Λι και μετά δεν νοείται αμερικανική περιπέτεια δίχως μια δόση από… καράτε.
Εσκασε και η μόδα των νίντζα τη δεκαετία του ’80 (που, αν δεν είχε περάσει ο κομήτης Λι από την κινεζική κινηματογραφία, ούτε που θα τους ακούγαμε διεθνώς) για να δημιουργήσει νέο «ρεύμα» παραγωγής, ενώ έπρεπε να φτάσουμε στον 21ο αιώνα για να κατακτήσει το είδος τη διεθνή κριτική καταξίωση με το «Τίγρης και Δράκος» του Ανγκ Λι το 2001.
ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ. Λίγοι γνωρίζουν ότι ο Μπρους Λι υπήρξε και ποιητής. «Ο αποθανών ήλιος» που ακολουθεί είναι χαρακτηριστικό δείγμα όχι μόνο της γραφής του αλλά και του γενικότερου ύφους της κινεζικής ποίησης:
Ο αποθανών ήλιος χάνεται στον μακρινό ορίζοντα / Ο άνεμος του φθινοπώρου φυσάει ανελέητα / Τα κίτρινα φύλλα πέφτουν / Από την κορυφή του βουνού,
Δύο ρεύματα που χώρισαν απρόθυμα / Ενα προς τη Δύση, ένα προς την Ανατολή / Ο ήλιος θα σηκωθεί ξανά το πρωί. / Τα φύλλα θα είναι πράσινα ξανά την άνοιξη. / Αλλά γιατί να είμαστε σαν τα ρεύματα του βουνού / που δεν θα συναντηθούν ποτέ;
Δύο ρεύματα που χώρισαν απρόθυμα / Ενα προς τη Δύση, ένα προς την Ανατολή / Ο ήλιος θα σηκωθεί ξανά το πρωί. / Τα φύλλα θα είναι πράσινα ξανά την άνοιξη. / Αλλά γιατί να είμαστε σαν τα ρεύματα του βουνού / που δεν θα συναντηθούν ποτέ;
Google news
