Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ζούσε με τον εφιάλτη των υποκλοπών

Οι επιτελείς της ευρωπαϊκής οικονομίας στη Φρανκφούρτη πιθανότατα δεν ξαφνιάστηκαν ιδιαίτερα. Οι υπεύθυνοι ασφαλείας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τους είχαν προειδοποιήσει πάρα πολλές φορές ότι υπάρχει ο κίνδυνος υποκλοπών και γι’ αυτόν τον λόγο τους συμβούλευαν πάντα όχι μόνο να κλείνουν τα κινητά τους αλλά να βγάζουν και τις μπαταρίες τους. Στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όλοι γνώριζαν εδώ και πάρα πολύ καιρό ότι αποτελούν πιθανό στόχο κατασκοπείας. Αυτό που δεν γνώριζαν τα 23 μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ ήταν η προέλευση της απειλής. Αυτό που σίγουρα τους ξάφνιασε ήταν το γεγονός ότι ο κύριος κατάσκοπος της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής ήταν ο πιο πιστός σύμμαχός της, οι ΗΠΑ.

Ποιος είναι όμως ο σκοπός των αμερικανικών παρακολουθήσεων στην έδρα της ευρωπαϊκής οικονομίας; Ο Φεντερίκο Φουμπίνι της «Ρεπούμπλικα» υποστηρίζει σε άρθρο του πως οι δραστηριότητες της αμερικανικής Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας  (NSA) στη Φρανκφούρτη δεν αφορούν μόνο την ΕΚΤ. Στην πόλη που φιλοξενεί, πέρα από την ΕΚΤ, και μία από τις πιο σημαντικές χρηματιστηριακές αγορές του κόσμου, καθημερινά διακινούνται εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, μέρος των οποίων θα μπορούσε να προορίζεται για τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων. Ωστόσο το ζήτημα δεν αφορά τόσο την ανησυχία, δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη, των Αμερικανών, αλλά την αξιοπιστία των ευρωπαίων πολιτικών.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ. Σύμφωνα με τον ιταλό δημοσιογράφο, η αντίδραση των επικεφαλής της ΕΕ, του Ζοζέ Μπαρόζο ή του Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ, για παράδειγμα, αποτελούν απόδειξη του γεγονότος ότι η διαφορά που χωρίζει τις δύο όχθες του Ατλαντικού είναι κυρίως πολιτική και κατά δεύτερο λόγο τεχνολογική. Ο προϋπολογισμός της NSA φτάνει τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο ενώ τα χρήματα που προορίζονται για όλες τις αμερικανικές υπηρεσίες κατασκοπείας ξεπερνούν τα 75 δισεκατομμύρια ετησίως. Και, δυστυχώς, αποτελεί γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να δαπανήσουν τόσα χρήματα για την ψηφιακή ασφάλειά τους.

Οι ευρωπαϊκές υπερδυνάμεις – Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία – πρακτικά αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη ενός αποτελεσματικού, αναφορικά με τις ευρωπαϊκές ανάγκες, δικτύου μυστικών υπηρεσιών.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η Ευρώπη εμφανίζεται αναγκασμένη να αναθέσει την επιτήρηση και την ψηφιακή της ασφάλεια σε εξωτερικούς φορείς όπως είναι οι ΗΠΑ, η μοναδική χώρα η οποία έχει τα απαραίτητα τεχνολογικά μέσα και κεφάλαια για να το κάνει. Ο Μπαρόζο και ο Βαν Ρόμπαϊ το γνωρίζουν πολύ καλά και γι’ αυτόν τον λόγο σιωπούν, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Φουμπίνι.