Είναι τέχνη Ή βανδαλισμός;

Καλλιτέχνης θα πει ότι δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς. Ετσι, λίγο πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης, ενώ περιφερόταν στα γύρω στενά, ο Γάλλος Thom Thom είδε αναρτημένη σε ένα κλειστό πολυκατάστημα μια διαφήμιση οίκου αρωμάτων με ένα όμορφο κορίτσι. «Be iconic» ήταν το σλόγκαν ή «να είσαι εμβληματική» σε ελεύθερη μετάφραση. Αμέσως έβγαλε το κοπίδι του και αφαίρεσε από την αφίσα εκείνα τα κομμάτια που χωρίς αυτά η κοπέλα έμοιαζε να φέρει ένα περίτεχνο, γεωμετρικό τατουάζ. Οταν τον αντιλήφθηκε ο φύλακας, τον «συνέλαβε» και τον κράτησε σε έναν χώρο του καταστήματος έξω από τον οποίο, για καμιά ώρα, οι διοργανωτές του φεστιβάλ διαμαρτύρονταν για παράνομη κράτηση ή έκαναν λόγο για εισαγγελείς και αστυνόμους. Τελικά ήρθαν οι τελευταίοι και ο Thom Thom είπε στα «ΝΕΑ» ότι δεν φοβήθηκε, γιατί έχουν συμβεί και χειρότερα και γιατί έβλεπε από οθόνες την επιχείρηση της απελευθέρωσής του. «Θυμήθηκα ωστόσο ότι η Ελλάδα είχε δικτατορία το ’70», συμπλήρωσε. Και η παρέμβασή του; «Η λέξη “iconic” έχει ρίζα στη βυζαντινή τέχνη, η διαφήμιση όμως όχι. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να επέμβω λιγάκι. Με τα λίγα ελληνικά μου, έγραψα και τη λέξη “ΚΛΑΣΤ”». Αυτό που εννοούσε ήταν μάλλον «εικονοκλάστης». Οπως και να έχει, όλα λύθηκαν με συμβιβασμό και το αν ο φύλακας επέδειξε υπερβάλλοντα ή αναγκαίο ζήλο ας πούμε ότι δεν είναι της παρούσης. Υπάρχει όμως όριο που χωρίζει τη street art από τον βανδαλισμό; «Σχεδόν όλη η street art είναι παράνομη», θα έλεγε αργότερα η Btoy, «με τα χρόνια όμως και με την άνοδο της οργάνωσης και της ποιότητάς της, αυτό αλλάζει». «Το όριο είναι ανάμεσα στα έργα με εικαστική ταυτότητα, με υπογραφή και σε εκείνα που είναι απλώς διαμαρτυρίες», ήταν η γνώμη της Γωγώς Κολυβήρα. «Κάθε street artist είναι λίγο βάνδαλος», έλεγε ο Gregos. «Και οι κομματικές αφίσες που γεμίζουν το Παρίσι στις εκλογές παράνομες είναι. Απλώς κυνηγούν μόνο εμάς».