Η «ιρανική συναυλία» έγινε γλέντι

Θα μπορούσε να είναι η εικόνα από παραλία σε ημέρα αργίας με καύσωνα, καθώς δεν υπήρχε ούτε εκατοστό ελεύθερο για να πατήσεις από τις ψάθες, τις πετσέτες, ακόμη και τις σακούλες που είχαν απλωθεί σε κάθε γωνιά.

Θα μπορούσε να είναι μια συναυλία στο Ιράν, όπου απαγορεύεται ο χορός, καθώς όλοι είχαν αράξει στο γρασίδι, τραγουδούσαν, χειροκροτούσαν, κουνούσαν ρυθμικά το κεφάλι τους αλλά δεν χόρευαν.

Ολα αυτά συνέβαιναν το βράδυ της Παρασκευής στον κατάμεστο Κήπο του Μεγάρου Μουσικής, όπου ο Κωστής Μαραβέγιας είχε προσκαλέσει τους φίλους της μουσικής του σε πικνίκ. Και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πήραν την πρόσκληση τοις μετρητοίς και μαζί με τις ψάθες τους έφεραν και το κατιτίς τους για να τσιμπήσουν.

Από τις 20.30 ήδη ο κήπος ήταν ασφυκτικά γεμάτος και δέκα λεπτά αργότερα μια γλυκιά, σεμνή και καλλίφωνη νεαρά – ονόματι Δάφνη, όπως μάθαμε αργότερα – έκανε το ντεμπούτο της και μας κράτησε συντροφιά παίζοντας πλήκτρα και τραγουδώντας ξένο ρεπερτόριο.

Πέντε λεπτά μετά τις εννιά ο Κωστής Μαραβέγιας με την μπάντα του ήταν στη σκηνή και δεν πίστευε – όπως είπε – στα μάτια του το πόσος κόσμος είχε μαζευτεί για να ακούσει τα τραγούδια του.

Και αφού μας έβαλε «Τα κεφάλια μέσα», μας ευχήθηκε «Have a nice holiday» και μας δήλωσε ότι «Το καλοκαίρι έφυγε» και ότι «Μια ζωή την έχουμε» – σε δική του διασκευή – με κάθε ευκαιρία «έπαιζε» και αστειευόταν με το κοινό που τραβούσε αμέριμνο φωτογραφίες, κάπνιζε και έπινε μπίρες (και οι μη οργανωμένοι τροφοδοτήθηκαν από τις πολλές υπαίθριες καντίνες του Μεγάρου), τραγουδώντας λες και συμμετείχε σε σχολική εκδρομή.

Και ξαφνικά εμφανίζεται μια μητέρα δύο παιδιών, αλκοολική, που είχε δώσει το πρώτο της φιλί στη Στέλλα, την παιδική της κολλητή. Ναι, η «Λόλα». Δεν της αρκεί που έχει διαλύσει τη ζωή της. Με τις πρώτες νότες από το τραγούδι της, «διαλύθηκε» και η ιρανικού τύπου – όπως την χαρακτήρισε και ο ίδιος ο τραγουδοποιός – συναυλία.

Λες και δόθηκε ένα μυστικό σύνθημα, πετάχτηκαν όλοι όρθιοι, κορίτσια – που πλειοψηφούσαν -, αγόρια, μεσήλικοι, ακόμη και πιτσιρίκια με πιπίλες και άρχισαν να χορεύουν στον ρυθμό της αλλόκοτης «Λόλας».

Αυτό ήταν. Κανένας δεν κάθησε ξανά. Πώς άλλωστε όταν οι μελωδίες ταξίδευαν από την Εντίτ Πιαφ στον «Κομαντάτε Τσε Γκεβάρα», στο «Πού να βρω μια να σου μοιάζει» και σε ρυθμούς τάνγκο;

Η πρώτη αυλαία στις 23.00 δεν έπεισε κανέναν να κουνηθεί, κι έτσι η μπάντα επέστρεψε με «Φίλα με ακόμα», «Τρεις μέρες χώρισα από σένα» και το ολοκαίνουργιο και σπαρακτικό «Ποτέ ξανά» (εκεί επέστρεψαν όλοι στο γκαζόν) για να αποχαιρετήσει ο Κωστής Μαραβέγιας με το «Ξημερώνει και φεύγω». Και εκείνος μπορεί να έφυγε γύρω στις 23.15, ώστε να μην ενοχληθούν οι ασθενείς των γειτονικών νοσοκομείων. Αρκετοί όμως επέλεξαν να ανάψουν ρεσό και να συνεχίσουν να απολαμβάνουν το ποτό τους στη δροσιά του κήπου.