Βουτιά στην κρυφή πλευρά του φεγγαριού

Πάνω στο μαγικό στοιχείο του φεγγαριού ο σκηνοθέτης Νίκος Διαμαντής τοποθέτησε τα τρία μονόπρακτα έργα που παρουσιάζονται στο θέατρο Ολύμπια υπό τον τίτλο «Σύγχρονη όπερα». Ταυτόχρονα, στις αρχές του Ιουλίου τοποθετεί ζωντανά εκθέματα, ανθρώπους δηλαδή, στο Μουσείο Μπενάκη και καλεί τους επισκέπτες να συμμετάσχουν ενεργά και να έρθουν αντιμέτωποι με μια καινούργια, επίμονη πραγματικότητα.

«Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι οι “νέοι” αυτοί συνθέτες στρέφουν το ενδιαφέρον τους πάνω στους ελληνικούς μύθους», τονίζει ο σκηνοθέτης για τα έργα σύγχρονης όπερας, «και προσπαθούν να ανασυνθέσουν και να χρησιμοποιήσουν αυτό το υλικό για να μπορέσουν να συνομιλήσουν με το σήμερα».

Δίνοντας μια μαγική αίσθηση πραγματικότητας ενός κόσμου που αλλάζει, αλλά μένει στην κρυφή πλευρά του φεγγαριού, τα τρία έργα – παραβολές πραγματεύονται την αιώνια πάλη των δύο φύλων και την πάλη του ατόμου μέσα στην κοινωνία. Οι τρεις σύγχρονες όπερες συνομιλούν με τη ζωή. Με την ανθρώπινη ύπαρξη όπως αυτή εμφανίζεται και χάνεται στους μύθους του Ορφέα και της Ευρυδίκης, του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας και του συμβολικού ναυαγίου ενός κόσμου.  

«Στην περίπτωση του Ορφέα και της Ευρυδίκης», συνεχίζει ο σκηνοθέτης, «υπάρχει μια προσπάθεια μέσα από την παράσταση και τη δραματουργία της μουσικής να δοθεί η υπαρξιακή πάλη ανάμεσα στα δύο φύλα. Η αιώνια πάλη ανάμεσα στο αρσενικό και το θηλυκό. Πάλη ανάμεσα στην πνευματικότητα και ανάμεσα στο ακόλαστο και το λάγνο, στην οποία ο άνθρωπος προσπαθεί να ισορροπήσει. Αυτό είναι το πάλλον στοιχείο του πολιτισμού μας».

Στο Μουσείο Μπενάκη οι επισκέπτες καλούνται να ταξιδέψουν, να δουν αφηγήσεις, ήχους, κινήσεις, ιστορίες και θεατρικές δράσεις. «Εχουμε ένα μουσείο όπου στη φόδρα του, δηλαδή στα στοιχεία που δεν περιμένουμε να δούμε, επινοούνται πραγματικότητες», λέει ο σκηνοθέτης.

Ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με αυτές τις καινούργιες, επίμονες πραγματικότητες που άλλες προβάλλουν τη λεπτομέρεια κάποιων πραγμάτων και τη μεγεθύνουν με έναν λοξό τρόπο, άλλες προβάλλουν την αμεσότητα και την ευθύτητα.

«Μιλάμε για μια εικαστική εγκατάσταση, η οποία συνομιλεί με αυτό που ονομάζουμε  σπινθήρα της ζωής», συνεχίζει. «Είναι μια ανθρώπινη κιβωτός, η οποία μπορεί να εμπλουτίζεται με πολλά διαφορετικά και να δημιουργήσει ερωτήματα σε έναν ενεργό θεατή, ο οποίος συμμετέχει με διαφορετικές διαδρομές. Αρα ζητάμε ενεργούς θεατές που θα νιώσουν την ανάγκη να συνομιλήσουν με βαθύτερα στοιχεία της ψυχής τους».