Λέγε με Μήδεια

Πόσες Μήδειες δικαιούται να δει κανείς στη ζωή του; Εγώ λέω άπειρες. Ανακαλώ στη μνήμη μου πρώτη τη Μήδεια της Μαγκνταλένα Κρίπα και του Πέτερ Στάιν και συνεχίζω με τη Μαρία Κάλλας του Παζολίνι, την Καρέζη και τη Μελίνα του Μίνωος Βολανάκη, τη Λήδα Τασσοπούλου του Ευαγγελάτου, την Κουλίεβα του Λιβαθινού και τη συγκλονιστική γιαπωνέζικη εκδοχή που είδαμε στο Ηρώδειο το 1984 με τον Μικιτζίρο Χίρα στον ρόλο της Μήδειας. Ημουν μικρή για να καταλάβω πλήρως τη διασταλτική δύναμη άνδρα ηθοποιού πάνω σε μια κατεξοχήν γυναικεία κατάσταση. Αυτό ακριβώς περιμένω να καταλάβω φέτος στη «Μήδεια», με την οποία ανοίγει τα Επιδαύρια ο Γιώργος Κιμούλης (φωτογραφία). Απαντώντας στο τετριμμένο ερώτημα, ο ίδιος ο σκηνοθέτης Σπύρος Ευαγγελάτος μού ξεμπλόκαρε τη σκέψη με μία και μόνο φράση: «Οι αρχαίοι συγγραφείς έγραφαν γνωρίζοντας ότι οι ρόλοι θα παιχθούν από άνδρες ηθοποιούς». Θα το σκέφτομαι μέχρι να πάω στην Επίδαυρο.